Michelangelo Merisi da Caravaggio: biografie

Michelangelo Merisi da Caravaggio is een van de grootmeesters van de barokkunst. Zijn werken zijn verspreid in kerkjes in Rome en in verschillende musea. Zijn leven is gekleurd door heel wat tragiek. Michelangelo Merisi da Caravaggio werd geboren te Caravaggio, in 1573. Hij was de zoon van een architect. Op zeer jeugdige leeftijd vertrok hij naar Milaan om er de schilderkunst te leren bij Simone Pertezano, die zelf geïnteresseerd was in het probleem van het licht. Hij kwam al spoedig in verzet tegen de invloed van de antieke stijl en kwam met zeer bewogen schilderingen van tegengestelde aard. Aanvanklelijk had hij veel moeilijkheden en leed hij ontberingen. Omstreeks 1589 begaf hij zich naar Rome waar hij samenwerkte met de cavaliere d'Arpino. Zijn eerste succes vormden de religieuze schilderijen (Rust op de vlucht naar Egypte en de Magdalena in de Galleria Doria).

Zijn gepassioneerde en grillige natuur streefde naar dramatische effecten. Van 1950 tot 1600 maakte hij voor de San Luigi dei Francesi de schilderingen in de Mattheus-kappel, waairn hij poogde zijn religieuze taferelen in een expressieve, humane en soms gedurfde context te plaatsen. De twee doeken in de Santa Maria del Popolo, geschilderd aan het begin van de eeuw, zijn van een monumentale, luministische plasticiteit, terwijl de Madonna der Pelgrims het stempel draagt van een uitgesproken sociale visie.

Hij maakte enkele genrestukken: waarzegsters, kaartspelers. Zijn rauwe, heftige visie verraadt soms een drank tot choqueren, zoals de Bacchus in de Galleria Borghese, een verdacht type, of de Eros in het museum te Berlijn. Zijn geheel nieuwe en opvallende lichteffecten scheppen een contrast tussen diepe schaduwen en fel licht. Zijn rijpe werken getuigen van een koortsachtige angst.

Zijn grote tragische doeken zijn doordrenkt van een diep religieus gevoel: de Dood van de H. Maagd, geschilderd voor de Santa Maria della Scala; de Zeven werken van Barmhartigheid, voor de Pio Monte della Misericordia te Napels. Zijn Onthoofding van Johannes de Doper op Malta, de Graflegger van de Heilige Lucia te Syracuse, de Opwekking van Lazarus te Messina zijn geheel doordrongen van de gedachte aan de dood. Zijn veelbewogen leven eindigt met talrijke avonturen: gevangenschap, duels, twisten. Hij vluchtte naar Napels, Malta, Sicilië. Gewond tijdens een vechtpartij keerde Caravaggio terug naar Rome, meer bepaald Porto Ercole, waar hij, nog geen zevenendertig jaar oud, stierf aan malaria.
De omwenteling door Caravaggio teweeggebracht, die minder ingrijpend is dan men vroeger meende, plaatst hem naast de Carracci's onder de grote vernieuwers van de zeventiende eeuw.