Biografie en Israël

Israëlische premiers: Jitschak Rabin

Jitschak Rabin (1922-1995) was de vijfde premier van Israël. Hij heeft twee termijnen gediend. De eerste termijn was van 1974 tot 1977 en de tweede termijn was van 1992 tot 1995 toen hij door Jigal Amir werd doodgeschoten. Rabin was de eerste premier die in Israël is geboren.


Jeugd

Jitschak Rabin werd in 1922 in Jeruzalem geboren. Jitschak groeide echter op in Tel Aviv. In 1940 ronde hij een opleiding af op de Kadoori Landbouw Hoge School en hoopte een irrigatie-ingenieur te worden. Maar hij haalde nooit een graad. In 1948 trouwde hij met Lea Schlossberg gedurende de Onafhankelijkheidsoorlog. Ze kregen twee kinderen.

Carrière

Al eerder was Rabin lid geworden van de Palmach en klom op tot Hoofd Operaties Officier in 1947. Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog leidde hij operaties in Jeruzalem en vocht tegen het Egyptische leger in de Negev. In 1964 werd hij Opperbevelhebber van het leger. Onder zijn leiding veroverde Israël de Sinaï-woestijn, de Gaza-strook, de Westelijke Jordaan Over, De Golan Hoogvlakte en Oost-Jeruzalem. Rabin was één van de eerste die de Oude Stad van Jeruzalem bezocht. Overigens had Rabin vlak voor de oorlog een zenuwinzinking, maar hij herstelde zich tijdig.

Jitschak Rabin
Jitschak Rabin
In 1968 nam Rabin afscheid van het leger en werd hij ambassadeur in de Verenigde Staten. In 1973 werd hij gekozen in de Knesset en aangesteld als minister van arbeid. Op 2 juni 1974 volgde Rabin Golda Meir op als nieuwe premier van Israël. Operatie Entebbe, waarbij Israëliërs als gijzelaars werden vastgehouden in vliegtuigen, was het meest dramatische moment tijdens Rabins eerste premierschap. Rabin gad opdracht om de passagiers te bevrijden. Dit lukte. In 1976 moest Rabin echter aftreden. Hiervoor waren twee oorzaken: vier F-15's werden op sjabbat afgeleverd wat leidde tot een breuk in de coalitie; mevrouw Rabin had een Amerikaanse bankrekening. Toen was het nog niet mogelijk voor Israëliërs om een buitenlandse rekening te houden. Zijn aftreden werd geprezen.

Rabin kwam in de oppositie terecht. Pas in 1984 werd hij opnieuw minister. Ditmaal minister van defensie onder de premiers Shamir en Peres. Rabin zorgde ervoor dat de Israëlische troepen in Libanon zich terugtrokken tot de veiligheidszone. Ook had hij te maken met de eerste intifada. Hij dreigde de Palestijnen hun botten te breken.

In 1992 werd Rabin opnieuw premier. Hij speelde een belangrijke rol bij het ondertekenen van de Oslo-Akkoorden die leidden tot de oprichting van de Palestijnse Autoriteit. Israël en de PLO gingen elkaar erkennen. Ook sloot Rabin vrede met Jordanië in 1994. Voor zijn vredesinspanningen kreeg Rabin de Nobelprijs voor de Vrede en de Ronald Reagan Award.

Op 4 november 1995 werd Rabin vermoord door Jigal Amir, een rechtse Israëliër die tegen de Oslo-Akkoorden was. De schietpartij vond plaats tijdens een massabijeenkomst in Tel Aviv. De moord kwam als een grote schok voor de Israëliërs. Hij werd door het vredeskamp gezien als een grote held ondanks zijn militaire carrière en haviksstandpunten in zijn vroegere tijd.

Meer informatie is te lezen in mijn special Biografie van alle Israëlische premiers vanaf 1948.
© 2007 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Biografie (Kunst en Cultuur) op 28-12-2007, laatst gewijzigd op 01-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Wikipedia

Reageer op het artikel "Israëlische premiers: Jitschak Rabin"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.