Israëlische premiers: Benjamin Netanjahoe

Bejamin Netanjahoe (1949) was de negende premier van Israël. Hij functioneerde als premier tussen 1996 en 1999. Hij was de derde Likoed prenier, na Menachem Begin en Jitschak Shamir. Hij is de eerste premier die geboren is ná de oprichting van de Staat Israël. Momenteel is hij partijleider van de Likoed en zit in de oppositie.

Jeugd

Benjamin Netnajahoe is in Tel Aviv geboren. Zijn vader was een professor joodse geschiedenis en een belangrijke bondgenoot van de revisionistische zionist Ze'ev Jabotinsky. De broer van Netanjahoe, Jonathan, werd gedood tijdens de bevrijdingsoperatie van het gijzelingsdrama in Entebbe in 1976. Zijn jongste broer Iddo is radiologist en schrijver. Alle drie de broers hebben gediend in de beste elite-eenheid van Israël, de Sayeret Matkal.

Op 14 jarige leeftijd verhuisde Benjamin met zijn ouders en broers naar Amerika. Daar ging hij naar school en studeerde architectuur, management en politieke wetenschappen. Hij is drie keer getrouwd geweest. Na een korte carrière als zakenman werd hij afgevaardigde hoofd van missie bij de Israëlische ambassade in Washington. Daarna werd hij ambassadeur bij de Verenigde Naties. In 1988 werd hij in de Knesset gekozen en diende in de regeringen van Jitschak Shamir. In 1993 werd Benjamin Netnajahoe gekozen als partijleider van de Likoed, boven Benny Begin (de zoon van Menachem Begin) en David Levy.

Premier

In 1996 werd voor de eerste keer een Israëlische premier direct gekozen. Netnajahoe huurde een Amerikaanse republikein in, Arthur Finkelstein, die hem met de campagne hielp. Hoewel dit veel kritiek opleverde werd Netanjahoe toch gekozen (in 1999 werd hij overigens door Ehud Brak verslagen die dezelfde methode hanteerde als Netanjahoe). De verliezer was Shimon Peres die in de opiniepeilingen er juist gunstig voorstond. De reden voor het verlies van Peres was het grote aantal bomaanslagen die het land voor de verkiezingen teisterden. Hoewel Netanjahoe de premierverkiezingen won, was de Arbeidspartij de winnaar in de Knesset verkiezingen. Dit betekende dat Likoed moest gaan samenwerken met religieuze partijen zoals Shas en Verenigd Tora Jodendom, die tegen de kapitalistische zienswijze van Netanjahoe was.

Hoewel met veel tegenzin ging Netanjahoe onderhandelen met Jasser Arafat. Dit leidde tot de Wye River Akkoorden. Hierbij werd een groot deel van Hebron overgedragen aan Palestijns zelfbestuur. Maar de Oslo-Akkoorden werden niet uitgevoerd. Ook leidde de opening van een tunnel bij de Klaagmuur tot rellen van de Palestijnen. Netanjahoe had een beleid van drie maal 'nee': geen terugtrekking uit de Golan Hoogvlakte, geen discussie over Jeruzalem en geen onderhandelingen onder alle omstandigheden. Netanjahoe kreeg kritiek te verduren van de oppositie maar ook van rechtse elementen binnen zijn regering. Daarnaast waren er veel schandalen waardoor zijn imago bij het Israëlische publiek afnam. In 1999 verloor hij dan ook de presidentsverkiezingen van Ehud Barak. Netanjahoe ging tijdelijk uit de politiek. In 2002 kwam hij echter terug als minister van buietnlandse zaken en in 2003 werd hij minister van financiën en hervormde de Israëlische economie wat tot veel kritiek leidde. Hij daagde ook Sharon uit voor het partijleiderschap maar hij verloor. Na de terugtrekking uit de Gaza-strook stapte Netanjahoe op als minister van financiën. Toen Sharon de nieuw partij Kadima oprichtte werd Netanjahoe weer kandidaat voor het leiderschap van de Likoed. In 2005 werd hij opnieuw leider van de Likoed. Bij de verkiezingen haalde de Likoed echter slechts 12 zetels. In 2007 werd Netanjahoe opnieuw als leider van de Likoed gekozen.

Meer informatie is te lezen in mijn special Biografie van alle Israëlische premiers vanaf 1948. © 2007 - 2008 Etsel, gepubliceerd in Biografie (Kunst en Cultuur) op 30-12-2007, laatst gewijzigd op 01-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Israëlische premiers: lijst met premiers (1948 tot heden): De premier van Israël is het hoofd van de Israëlische regering en de belangrijkste figuur in de politiek (de president is een ceremoniële functie).…
• Israëlische premiers: Jitschak Shamir: Jitschak Shamir (1915) was tweemaal premier van Israël. De eerste termijn was 1983-1984 en de tweede termijn was 1986-1992. Hij was de zevende premier van Israël. Inmid…
• Israëlische premiers: Shimon Peres: Shimon Peres (1923) is de achtste premier van Israël. Hij is tweemaal tot eerste minister gekozen(1984-1986 en 1995-1996). Ook was hij een keer vervangend premier. Hij is…
• Israël politieke partijen: Likoed: Likoed (Hebreeuws: ליכוד) betekent 'het blok'. Het is een centrum rechtse partij. De wortels van de Likoed liggen het Revisionistische Zionism…
• Israëlische premiers: Ehud Barak: Ehud Barak (1942) is de tiende premier van Israël. Hij diende in de periode 1999-2001. Hij is de meest onderscheiden Israëlische soldaat. Na 2001 stapte hij uit de politiek,…

Bronnen en/of referenties

• Wikipedia