Biografie James Ellroy

Wie nog nooit over James Ellroy heeft gehoord, heeft de laatste tien jaar waarschijnlijk op een andere planeet doorgebracht. Niet alleen waren de verfilmingen van zijn boeken L.A. Confidential en The Black Dhalia een immens succes in de bioscoop, ook zijn romans gaan als zoete broodjes over de toonbank. Vooral My Dark Places, waarin hij een autobiografisch relaas geeft van de moord op zijn moeder en zijn persoonlijke zoektocht naar de dader(s), is een keerpunt in zijn carrière

Verfilmingen

In tegenstelling tot wat velen denken zijn L.A. Confidential en The Black Dahlia geenszins Ellroy's enige kennismakingen met het witte doek. Zijn roman Blood On The Moon werd in 1987 verfilmd als Cop. James Woods speelde daarin de rol van een agent die op het spoor is van een seriemoordenaar. Ook de televisiefilm Since I Don't Have You is gebaseerd op één van zijn romans. Momenteel werkt de auteur aan het filmscript van zijn in 1992 verschenen roman White Jazz. Fine Line heeft reeds een optie genomen en de kans is groot dat Nick Nolte de hoofdrol vertolkt.

Wie bovendien Ellroy zelf eens aan het werk wil zien is aangewezen op Shotgun Freeway: Drives Through Lost L.A. waarin de auteur zichzelf speelt.

Seksverslaafde

Toen James Ellroy tien jaar oud was werd zijn moeder verkracht en gewurgd door één of meerdere onbekenden. De volgende dag vonden enkele kinderen haar in het bos. Het was het begin van Ellroys interesse voor misdaadverhalen. In zijn romans (onder andere in The Black Dahlia) komen geregeld elementen van het gebeuren terug.

In My Dark Places gaat hij samen met de bevriende speurder Bill Stoner op zoek naar de dader(s). Stoner gaf hem richtlijnen over hoe hij het onderzoek moest aanpakken en bracht de situatie en de feiten in kaart. Maar wat begon als een waargebeurd detectiveverhaal, eindigde al gauw in een queeste naar de ware identiteit van zijn moeder. Ellroy haatte zijn moeder, maar tegelijkertijd verlangde hij ook naar haar. Ze was het erotische brandpunt van zijn leven. Het enige dat de kleine Ellroy interesseerde was seks, liefst zoveel en zo snel mogelijk. Aangezien zijn moeder met verschillende mannen naar bed ging, lag het voor hem voor de hand dat zij de aangewezen persoon was om mee te vrijen. Hij bespioneerde haar terwijl ze douchte en snuffelde aan haar lingerie. Zijn obsessie voor seks nam zelfs gigantische proporties aan. Hij noemde zichzelf een ‘fanatiek rukker’. Hij kon naar eigen zeggen gemakkelijk een uur of acht aan de gang blijven. Hij nam wat speed, trok dan met een Playboy of een Penthouse onder de arm de bosjes in en begon vervolgens zijn geslacht tot bloedens toe te masseren.

Moord

Toen zijn moeder in 1958 omkwam, was dat voor Ellroy een verlossing. Eindelijk kon hij bij zijn vader gaan wonen die hij tot dan toe als een normaal en tof mens beschouwde. Hij werd echter sterk gedesillusioneerd. James Ellroy zei over zijn vader: “He is a weak, pussy-whipped son of a bitch.” Na zijn dood leefde hij op straat. Hij brak regelmatig in, raakte aan drank en drugs en belandde zo'n achtien keer in de gevangenis.

De gebeurtenissen uit zijn jeugd zorgden ervoor dat Ellroy de nodige know-how ontwikkelde om zijn boeken een waarheidsgetrouw karakter mee te geven. Dit argument gebruikt hij trouwens steeds om zich te wapenen als zijn werk vergeleken wordt met dat van andere schrijvers. Hij schrikt er bijvoorbeeld niet voor terug om iemand als Raymond Chandler (die de onvergetelijke detective Philip Marlow tot leven bracht) een babyschrijver en een ‘bullshit guy’ te noemen omdat zijn personages minder complex zijn dan die van Ellroy zelf. Ook de vergelijking met Quentin Tarantino veegt Ellroy radicaal van de baan: “Ik heb anderhalve film van Tarantino gezien en ik haatte die rommel meteen uit de grond van mijn hart. Ik vond het onnozele, kinderachtige shit en ik wil dan ook niet vergeleken worden met de maker ervan.”

Geweld moet zijn nut hebben, aldus Ellroy. Maar geen enkele vergelijking zal de schrijver ooit tevreden stellen. Hij wil immers de beste misdaadauteur uit de geschiedenis worden. De methode om dit te bereiken heeft hij ondertussen al gevonden: “Wat iedereen wil is goedgeschreven literatuur dat voortdurend opwindend en ontspannend is en dat je ‘a great fucking story’ vertelt. Dit soort boeken wil ik lezen. Dit soort boeken schrijf ik.”

Bibliografie James Ellroy

• Brown’s Requiem (1981)
• Clandestine (1982)
• Blood on the Moon (1984)
• Because the Night (1984)
• Suicide Hill (1985)
• Killer on the Road (ake Silent Terror) (1986)
• The Black Dahlia (1987)
• The Big Nowhere (1988)
• L.A. Confidential (1990)
• White Jazz (1992)
• Hollywood Nocturnes (1994)
• American Tabloid (1995)
• My Dark Places (1996)
• Crime Wave (1999)
• The Cold Six Thousand (2001)
• Destination: Morguel (2004)
• Blood's a Rover (2009)

Gerelateerde artikelen

Biografieën en Bibliografieën van Schrijvers: Biografieën en bibliografieën van o.a. James Ellroy, Michael Ondaatje, John Saul en Rupert Everett. © 2008 Avalon, gepubliceerd in Biografie (Kunst en Cultuur) op 02-02-2008, laatst gewijzigd op 13-08-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Avalon is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• L.A. Confidential - Filmrecensie: De boeken van James Ellroy zijn op zijn minst verwarrend te noemen. Hij stopt zoveel informatie in één alinea, dat je moeite hebt om de lijn van het verhaal te volgen.
• Biografie John Saul: John Saul behoort samen met Stephen King en Dean R. Koontz tot de best verkopende horrorauteurs van de Verenigde Staten. Zijn bekendste boeken zijn De Vloek der Vaderen, Bezeten Brein, D…
• Bloemencorso, wat is dat eigenlijk?: Bloemencorso, een evenement wat jaarlijks over heel Nederland terugkeert. Wat is eigenlijk een bloemencorso? Waar kan ik een bloemencorso vinden?
• Poecilia Sphenops - Black Molly: De Poecilia Sphenops, in de volksmond Black Molly genoemd, is al jaren een van de meest geliefde aquariumvissen. Omdat de vis geen hoge eisen stelt aan de huisvesting en de w…
• Heavy Metalbands - Black Sabbath: Black Sabbath staat voor velen bekend om leadzanger Ozzy Osbourne, bijgenaamd The Prince Of Darkness, die ooit de kop van een vleermuis afbeet tijdens een concert. Hij dacht…