Biografie en Koning Saul

Religieuze geschiedenis Joden 17: koning Saul

Infoteur: Etsel

Koning Saul was een groot man die één grote fout maakte waarbij zijn koninkrijk vanaf het begin gedoemd was te mislukken. Vier eeuwen lang, na Mozes, hebben de Joden geleefd zonder sterk leiderschap en zij misten het. Dus vroegen zij de profeet Samuël een koning te zalven. Saul bleek echter geen sterke leider te zijn. Hij was te nederig. Hij kwam Gods gebod niet na om de natie van Amalek, de ultieme vijand van de Joden, uit te roeien.


De profetie van Mozes

"In zijn afscheidsrede tot het volk profeteerde Mozes: "Wanneer gij gekomen zijt in het land dat de Here, uw God, u geven zal, dit in bezit genomen hebt en daarin woont, en gij dan zoudt zeggen: Ik wil een koning over mij aanstellen, zoals alle volken rondom mij hebben, dan zult gij over u de koning aanstellen, die de Here, uw God, verkiezen zal; uit het midden van uw broeders zult gij een koning over u aanstellen; geen buitenlander, die uw broeder niet is, zult gij over u mogen aanstellen" (Deuteronomium 17:14-15)

Zoals de andere naties

De profeet Samuël is niet blij met het verzoek van het volk om een koning. Maar God vertelt hem toch een koning te kiezen, hoewel Hij er ook niet blij mee is: "Luister naar het volk, in alles wat zij tot u zeggen, want niet ú hebben zij verworpen, maar Mij hebben zij verworpen, dat Ik geen koning over hen zou zijn." (1 Samuël 8:7)

Waarom zijn Samuël en God onaangenaam, vooral omdat Mozes op zijn beurt de gebeurtenissen had voorspeld en er zelfs een Tora gebod is om het te doen? Het antwoord ligt in de manier waarop het volk om een koning vraagt: "Geef ons een koning die ons beoordeelt zoals alle naties..." (1 Samuël 8:6)

Een Joodse koning werd niet verondersteld een koning te zijn zoals bij de andere naties. Een Joodse koning moest een model staan voor wat een ideale Jood is -een model voor de rest van de natie. Een 'gewone' koning suggereert dat de Joden een leider willen die beslissingen neemt zodat zij achterover kunnen leunen. Het is in veel opzichten makkelijker iemand te hebben die beslissingen voor je neemt. De Talmoed zegt: "Een slaaf is gelukkiger een slaaf te zijn" -een slaaf die goed wordt behandeld zal zijn vrijheid opgeven omdat er beslissingen voor hem worden genomen.

De Joodse monarchie is een uniek instituut. Een Joodse koning heeft echte macht en enorme verantwoordelijkheid, maar hij is geen tiran of dictator. In plaats daarvan is hij een leider, een geleerde, een vrome, een rechtvaardige en Godvrezend. Hij moet het Joodse Volk op sleeptouw nemen hun missie als een licht voor de naties te vervullen.

In Deuteronomium 17:16-20 staat: "Maar hij zal niet veel paarden houden en het volk niet naar Egypte terugvoeren om zich veel paarden aan te schaffen; want de Here heeft tot u gezegd: Op deze weg zult gij nooit meer terugkeren. Ook zal hij zich niet vele vrouwen nemen, opdat zijn hart niet afwijkt; ook zal hij zich niet te veel zilver een goud vergaren. Wanneer hij nu op de koninklijke troon gezeten is, dan zal hij voor zich een afschrift laten maken van deze wet, welke bij Levietische priesters berust. Dat zal hij bij zich hebben en daarin zal hij lezen gedurende heel zijn leven om te leren de Here, zijn God, te vrezen door al deze inzettingen naarstig te onderhouden, opdat zijn hart zich niet verheft boven zijn broeders, en hij van het gebod niet afwijkt naar rechts of naar links, opdat hij lange tijd koning moge blijven, hijzelf en zijn zonen, te midden van Israël."

Saul werd als eerste koning gezalfd.

Op welke manier werd Saul gekozen?

De ontmoeting tussen Samuël en Saul vond plaats toen Saul op zoek was naar zijn ezels. Samuël zegt dat zijn ezels zijn gevonden en met hem tussen neus en lippen door dat Saul de nieuwe koning van Israël is. Samuël zalft Saul met zalfolie (Shemen HaMeschicha). Van dit woord stamt het woord 'Masjiach-Messias' (gezalfde) af. Deze olie werd ook door Mozes gebruikt om de Tabernakel, de Ark des Verbonds en Aäron en zijn zonen in te zalven (Exodus 30:26-30). De zalf zou gebruikt worden om alle koningen in te zalven vanaf Saul tot aan de vernietiging van de Eerste Tempel.

Wanneer Samuël aan het volk verteld dat Saul de koning is, verstopt deze zich. Het zijn de eerste tekenen van zijn zwakke karakter.

Een fatale zwakheid

Volgens de Talmoed steekt Saul zowel lichamelijk als geestelijk met hoofd en schouders boven het volk uit. Hij heeft echter één zwakke kant: nederigheid. Een echte leider moet initiatief tonen. Dat toont Saul niet. Om het Joodse Volk te leiden is een unieke combinatie nodig van ijzeren wil en diplomatie (zie Mozes): je moet niet over je heen laten lopen, maar mag ook niet te agressief zijn. Zulk soort leiders hebben de Joden weinig gehad.

Wanneer de Ammonieten het land binnenvallen, accepteert Saul het koningschap. Hij leidt het volk in verschillende overwinningen. Daarmee vestigt hij zijn leiderschap. Zijn koningschap duurt echter maar twee jaar. Hij gehoorzaamt God niet om de natie van Amalek uit te roeien. Eén van de sleutel bevelen is om Amalek uit te roeien. Dit is namelijk te ultieme vijand van het Joodse Volk. De natie van Amalek symboliseert het kwaad en heeft een pathologische haat tegen Joden. Amalek wil de Joden uitroeien en de wereld laten terugkeren naar afgodendienst, heidendom en barbarisme. Omdat het om een kosmische oorlog gaat tussen goed en kwaad, moeten de Joden van God de natie Amalek vernietigen. Saul doet dit maar gedeeltelijk. Hij laat wat Amalekieten leven en hij spaart kleinvee. Ook laat hij koning Agag leven.

De kwade ideologie van Amalek gaat door tot het Einde der Tijden

Tegenwoordig worstelt de geschiedenis nog steeds met de gevolgen van de fout van Saul. De natie van Amalek overleeft en koning Agag leeft lang genoeg door om vader te worden voor hij gedood wordt door de profeet Samuël.

De ideologie van Amalek leeft nog voort in de naties. In Exodus 17:16 staat: "De Here heeft een strijd tegen Amalek, van geslacht tot geslacht." Eén zo'n voorbeeld is Haman die het Joodse Volk wilde uitroeien. Een ander voorbeeld is Adolf Hitler. Hitler zei: "Yes, we are barbarians! We want to be barbarians. It is an honorable title to us ... Providence has ordained that I should be the greatest liberator of humanity. I free man from ... the degrading self-mortification of a false vision called conscience and morality ... Conscience is a Jewish invention." (Hitler Speaks, pp. 87, 220-222.)

De Nazi's wilden alle Joden uitroeien, zelfs degenen die geassimileerd waren. Elk spoor van het Joodse Volk en Joodse invloed moest worden gewist.

Het einde van Saul

Vanwege de fout die Saul maakte, kwam er een eind aan zijn koningschap (zie 1 Samuël 15:17-28). Saul krijgt geen tweede kans. God moddert niet voort wanneer het gaat om het koningschap van Israël. Dit lijkt hard, maar we moeten goed de leidende principes van de relatie tussen God en het Joodse Volk in de gaten houden:
  1. Het kennis niveau is je niveau van verantwoordelijkheid. De fouten van mensen met een hoge positie hebben grote gevolgen.
  2. Je wordt afgerekend op het niveau van je verantwoordelijkheid. Hoe groter je bent, hoe groter de invloed van je beslissingen. Daarom moet je een extreem hoge standaard vasthouden.

Samuël gaat op zoek naar een andere koning.

© 2008 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Biografie (Kunst en Cultuur) op 02-05-2008, laatst gewijzigd op 17-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Religieuze geschiedenis Joden 17: koning Saul"


Door Tjitrotaroeno Siegfried op 05-11-2008

Het artikel heeft mij additionele informatie verschaft en heeft verhelderend gewerkt. Dank U!! Reactie infoteur op 05-11-2008:Graag gedaan.


Groet, Etsel