Mankell en Wallander

De Zweedse auteur Henning Mankell

Henning Mankell werd wereldberoemd met zijn Inspecteur Wallander-reeks, maar deze veelzijdige auteur schrijft naast zijn detectiveromans ook hele andere boeken. Bovendien brengt hij veel tijd in Mozambique door, waar hij een theater leidt.


Jeugd

Mankell werd in 1948 in Stockholm, Zweden geboren, maar bracht zijn jeugd door in een dorp in het noorden van Zweden. Toen hij één was ging zijn moeder er vandoor. Hij werd samen met zijn oudere zus grootgebracht door zijn vader, een rechter. Zijn moeder hertrouwde al snel en nam haar jongste zoon Gustav mee. Mankell zag zijn moeder pas regelmatig vanaf het moment dat hij 15 was. Het was zijn grootmoeder die een belangrijke rol in zijn leven speelde en inwoonde bij het gezin. Zij was ook degene die Mankell leerde lezen. Het gezin woonde boven de rechtszaal, waar elke maandag zitting werd gehouden. Mankell mocht regelmatig meekijken, wat zijn interesse in het rechssysteem aanmoedigde. Ook bracht zijn vader zijn liefde voor muziek over op de jonge Mankell, verwijzingen hiervan zijn regelmatig in zijn boeken te vinden.

Zeeman

In 1961 verhuisde het gezin naar een dorp in de omgeving van Gothenburg, daar ging Mankell ook naar de middelbare school. Die school verveelde hem al snel en op zijn zestiende besloot hij de school achter zich te laten en op een koopvaardijschip zijn geluk te zoeken. Twee jaar lang werkte Mankell op een schip dat tussen Zweden en de rest van Europa en Amerika voer. Na vervolgens anderhalf jaar in Parijs door te hebben gebracht keerde hij terug naar Zweden waar hij ging werken bij een theater. Ook schreef hij zijn eerste toneelstuk en een roman, "Bergsprangaren", een boek over de arbeidersbeweging in Zweden. Deze eerste boeken zijn, vooralsnog, niet vertaald.

Afrika

In 1972 kwam zijn jongensdroom uit en ging hij voor het eerst naar Afrika, naar Guinea-Bissau. Hij had het gevoel dat hij thuis kwam. Vanaf dat moment bezocht hij Afrika regelmatig. In 1985 werd hij gevraagd om het Teatro Avenida in Maputo in Mozambique te leiden en vanaf dat moment bracht hij daar jaarlijks veel tijd door. Toen hij in het theater begon te werken, begon hij vanaf een nulpunt, in Mozambique was er geen traditie van theater. Zelf zegt Mankell dat Afrika van hem een betere Europeaan maakt, het geeft hem perspectief en literaire afstand. Ook veel van zijn Wallander-boeken schreef hij in Afrika. Het boek 'Comédia Infantil' dat veel prijzen won, over een straatjongen met profetische gaven, speelt zich ook af in Afrika.

Kurt Wallander

Zijn grote succes begon met zijn boeken over Inspecteur Kurt Wallander, waarvan het eerste deel verscheen in 1991. Bij aankomst in Zweden was er sprake van sociale problemen en Mankell wilde daar iets mee doen. Racisme is een misdaad, vandaar dat hij koos voor de misdaadroman, vervolgens had hij ook een politieman nodig en zo werd Wallander geboren. Toch is Mankell geen 'gewone' schrijver van misdaadromans, in zijn boeken gaat het vooral om de moraal en om verantwoordelijkheid. Zoals hij zelf zegt:"Je houdt een spiegel voor de misdaad om te kijken wat er gaande is in de samenleving." Zelf noemt hij Macbeth de beste misdaadroman die hij kent. Mankell beschouwt zichzelf als een humanitair socialist, die gelooft in solidariteit en zijn Wallander boeken zijn daar een uitdrukking van. Lange tijd hield Mankell zich verre van publiciteit, zijn derde Wallander-boek bracht daar echter verandering in. Zelf beweert hij niet heel veel sympathie te voelen voor zijn beroemdste karakter, hij ziet hem vooral als de woordvoerder voor de zorgen van de gewone man. Uit respect voor zijn lezers is Wallander na negen boeken met pensioen gegaan en inmiddels is er een nieuwe serie gestart met Linda Wallander (de dochter van Kurt) in de hoofdrol.

Bergman

Op zijn vijftigste trouwde Henning Mankell met Eva Bergman, de dochter van de beroemde regisseur Ingmar Bergman. Eva is choreografe en leidt een theater, waar ze inmiddels een aantal van de toneelstukken van Mankell op heeft laten voeren.

Aids

In Afrika blijft Mankell actief en dan vooral op het front van aids. Hij is bezig met een 'memory books' project, waarmee hij probeert om het bewustzijn omtrent de catastrofe te vergroten. Ouders met aids wordt gevraagd om hun geschiedenissen vast te leggen, niet alleen voor hun kinderen, maar ook voor later, zodat ze de Afrikaanse geschiedenis van deze tijd vastleggen. Ook heeft hij een boek geschreven met zijn eigen gevoelens en angsten omtrent de ziekte: 'Ik sterf, de herinnering leeft'.

Bibliografie

Kurt Wallander-reeks:
  • 1992 Moordenaar zonder gezicht
  • 1992 Honden van Riga
  • 1993 De witte leeuwin
  • 1994 De man die glimlachte
  • 1995 Dwaalsporen
  • 1996 De vijfde vrouw
  • 1997 Midzomermoord
  • 1998 De blinde muur
  • 2004 De jonge Wallander

Andere boeken
  • 1995 Verteller van de wind
  • 2000 Labyrint
  • 2000 De terugkeer van de dansleraar
  • 2001 Tea-Bag
  • 2002 Voor de vorst
  • 2002 Daniël, zoon van de wind
  • 2004 Ik sterf, de herinnering leeft
  • 2004 Diepte
  • 2004 Het graf
  • 2005 Kennedy's brein
  • 2006Het oog van de luipaard
  • 2006 Italiaanse schoenen
  • 2008 De Chinees
  • Aan de oever van de tijd
© 2008 Sasati, gepubliceerd in Biografie (Kunst en Cultuur) op 22-06-2008, laatst gewijzigd op 22-06-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Sasati is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • www.henningmankell.com

Reageer op het artikel "De Zweedse auteur Henning Mankell"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.