George Heidweiller

George Heidweiller (Beverwijk, 15 mei 1963) is een Surinaams-Nederlands kunstenaar. En werkte onderandere samen met Herman Brood en Freek Henkes. Ook ontwierp hij diverse merchandise artikelen voor Marco Borsato.

George Heidweiller

George Heidweiller werd samen met zijn broer, de opera zanger Anthony Heidweiller in zijn jeugd de hele wereld over genomen.Hij groeide dan ook voor een groot deel op buiten Nederland in New York, Curaçao en Suriname.
In 1981 begon hij met zijn studie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

Na in 1984 gestopt te zijn met zijn opleiding startte hij een stage bij Freek Henkes, waar hij vooral de commerciele kneepjes van het vak van leerde. Na een jaar had een uitverkochte expositie bij galerie Millers.Hierna volgden 3 jaar aan de academie in Rotterdam, waar hij het besluit nam van grafisch ontwerp naar schilderen over te stappen.

Vanaf 1987 is het werk van George te vinden op diverse tentoonstellingen in Nederland en Spanje.

George stopt wederom met zijn opleiding, nadat hij geselecteerd is voor ARCO, een Art fair in Barcelona.Hij onderneemt diverse reizen, waaronder een half jaar naar Thailand en India en hij bekeert zich tot het boedisme. De vroege werken van George worden dan veelal aangekocht door o.a. het Ministerie van Justitie.

George verhuist vervolgens naar Amsterdam waar hij een studio met Jan Rothuizen deelt. Het werk van George is dan te zien op diverse groepstentoonstellingen, zoals Vrouw Christofori (1992), Supermart (1993) en Elvis Lives (1995). Ook exposeert hij regelmatig samen met Willem Verburg en Ottograph.

In 1997/1998 wordt zijn solo tentoonstelling bij Galerie Donkersloot geopend door Herman Brood, met wie hij regelmatig samenwerkte. Zoals bij het project waarbij hij in opdracht van Fame in 1993 samen met Brood tram 2 beschilderde. Van Brood leerde hij ook "canvas zonder angst aan te pakken" zoals hij zelf zegt. [2]

George staat ook wel eens model, zo stond hij samen met zijn dochter op de folder van de HEMA. Ook werkt hij niet alleen voor zichzelf, maar ook regelmatig in opdracht. Hij geeft wel aan dat er voor hem duidelijk verschil is tussen eigen werk en werken in opdracht, maar heeft zo zijn beweegredenen: "Natuurlijk is er een verschil in uitwerking en opzet, maar de opdrachtgever vraagt mij toch naar aanleiding van mijn vrije werk. Als de doelstelling of het product mij niet persoonlijk aanspreekt, dan zou ik de opdracht niet aannemen. Ik pas mezelf niet aan, ik houd me hooguit een beetje in.'

Ook is hij uitgever onder de naam Amsterdam Modern Art Prints en is hij eigenaar van een eigen zeefdrukkerij. Zo gaf hij werk van niemand minder dan Paul Blanca, Herman Brood en Ottograph uit en werkte hij in opdracht van Peter Klashorst en he tSBK Amsterdam. Ook hierin zijn George' eigen beweegredenen duidelijk: 'Als ik het werk van een kunstenaar waardeer, dan wil ik dat dat op grotere schaal wordt vertoond. Ik heb zelf ook een tijdje een galerie gad, maar dat kostte veel te veel energie. Nu werken er drie van de beste Nederlandse zeefdrukkersvoor mij en met mij. Met hun expertise en ervaring en met de aanwezige apparatuur kan ik alles maken wat ik maar voor ogen heb. Door mijn activiteiten van de laatste vier jaar heb ik een netwerk kunnen opbouwen waar ik nu de vruchten van pluk. Het heeft meer vrije-kunsttijd in beslag genomen dan ik verwacht had, maar op een gegeven moment heb zoveel gegeven dat je wel door MOET.' [2]

Tegenwoordig woont George in Santa Fé, New Mexico. Hij heeft ondermeer de merachandising voor Marco Borsato ontworpen en hij heeft ontworpen voor kledingmerk ART 4 Use. Ook heeft hij zijn eigen kledingmerk, Georgious George.

Kenmerken werk

George zijn werk kenmerkt zich vooral in de progressie naar zijn eigen stijl. Na experimenteren met diverse genres binnen de kunst en bezoeken aan Azië en Zuid-Amerika is hij steeds meer Cityscapes gaan schilderen.
Ook het materiaal gebruik is meer gaan variëren, het meest gebruikt is de zeefdruk op doek. Daarnaast maakt hij collages in gemengde technieken op acryl, papier of houten ondergronden

Zijn figuratieve stijl kenmerkt zich met Zuid-Amerikaans kleurgebruik, westers geweld, Aziatische straatcultuur en consumptie gedrag. Met lampenkappen, tassen en riemen is George ook steeds meer de commerciële weg ingeslagen.

'Ik haal mijn inspiratie vooral uit cult- en media-uitingen. Ik vind het fascinerend om door steden te lopen en allerlei images op mij in te laten werken. Ik zap als het ware door de beelden en impressies van mijn dagelijks bestaan.' Laat hij weten in een interview. [2]