Zionisme 5: De Tweede Alija en Socialistisch Zionisme

De 'politiek Zionistische' benadering die probeerde een Joods Thuisland te verkrijgen via koloniale machten, faalde in het begin resultaten te boeken. Ondertussen leidde praktische vestiging tot een stijging van de Joodse bevolkingsgroei in Palestina van 25.000 in 1882 tot ongeveer 100.000 vlak voor WO I. In 1904 begon de Tweede Alija. Tegelijkertijd begon het Socialistisch Zionisme op te leven. Duizenden nieuwe immigranten wijdden zich aan arbeidsethiek en socialistische idealen.

Dit is het vervolg op het artikel Zionisme 4.

Socialistische Zionisten

Hun Zionisme werd gekenmerkt door de ideeën van mensen zoals Ber Borochov en A.D. Gordon. Hapoel Hatzair (de jonge werkers) werd opgericht door Gordon. Poalei Tsion (werkers van Zion) en later Hashomer Hatzai (de jonge bewaker) werden geïnspireerd door Bochorov. De Poalei Tsion werd niet geïnspireerd door het anti-semitisme. De Diaspora zorgde voor slechte sociale omstandigheden die Joden economisch inferieur en politiek hulpeloos maakten. De normale organisatie van een maatschappij was een pyramide met een kleine top aan intellectuelen en de grote massa aan werkers. De Diaspora had een omgekeerde piramide gevormd zonder Joodse boeren en arbeiders. Zelf-bevrijding zou komen door proletarisering van de Joden in hun thuisland. Tegelijkertijd riep Gordon op voor een Joodse terugkeer naar de grond en maakte van arbeid een 'religie'.

Moeite met realisatie idealen

De nieuwe immigranten hadden moeilijkheden met het verwezenlijken van de idealen. De Joodse onervaren boeren hadden moeite te concurreren met de Arabische boeren. De Arabieren waren harde werkers en waren bereid om voor veel lagere lonen te werken. De plantage eigenaren hadden een kolonialistische mentaliteit en konden niet overweg met de socialistische ideeën van de Joodse immigranten. Ze gaven de voorkeur aan de Arabische boeren. De Socialistische Zionistische beweging kwam op voor de Joden. Dit leidde tot gebrek aan solidariteit met en discriminatie van de Arabieren. Tegelijkertijd was 'verovering van arbeid' een centraal onderdeel van de Arbeids Zionistische ideologie, als een middel om het Joodse volk op te bouwen. De boycot van Arabisch werk, slechts gedeeltelijk succesvol, werd als een noodzakelijk kwaad uitgevoerd omdat de vestiging van Joden als een klasse van koloniale plantage eigenaren slechter bleek dan het alternatief. In 1934 zei David Ben Goerion tegen de Palestijnse leider Musa Alami, dat ze geen situatie wilden zoals in Zuid-Afrika waar de blanken de overheersers waren en de zwarten de arbeiders. Als de Joden landheren zouden worden dan zou het niet hun echte thuisland worden. Realistisch gezien moest het echter geen probleem zijn omdat de Joden slechts 15% van de bevolking uitmaakten en geen echt gevaar vormden voor de Arabische arbeidsmarkt. Slechts een paar duizend Joden waren betrokken bij 'de verovering van arbeid'. Veel Arabieren vonden nog werk in de Joodse nederzettingen. 'De verovering van arbeid' werd pas belangrijk eindjaren 1930 toen de Aarbieren in opstand kwamen en staakten en de Joodse immigratie toenam.. Daarnaast namen de Arabieren zelf geen Joden aan. Over deze discriminatie werd geen woord vuil gemaakt.

De Tweede Alija

De Tweede Alija gebeurde onder uiterst moelijk omstandigheden. Ziekte, armoede en Turkse vervolging hielden het aantal immigranten laag. Zionisten van buitenlandse nationaliteit, vooral Russen werden door de Turken als vijanden gezien en werden gedwongen het land te verlaten. Epidemieën teisterden het land. Alleen de sterksten overleefden de armoede en de ziektes. Zij werden de ruggegraat van het leiderschap van de Joodse Staat.

Meer over Zionisme is te lezen in mijn special De geschiedenis van het Zionisme. © 2008 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 24-01-2008, laatst gewijzigd op 24-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Zionisme 8: Onder het Mandaat Palestina: Het succes van het Zionisme speelde zich zowel af op de grond als in de politieke arena. Op de grond werden nederzettingen opgericht, veelal kibboetsiem. In de politi…
• Zionisme 10: Strijd tegen Arabieren/Britten en de Holocaust: Vanaf het begin van het Britse Mandaat was er Arabische oppositie tegen het Zionisme, in de vorm van rellen en later een opstand. De belangrijkste…
• Religieuze geschiedenis Joden 62: het Zionisme: Het Eerste Zionistische Congres in 1897 is een belangrijke gebeurtenis in de vestiging van de moderne staat Israël. Theodor Herzl is de grondlegger van het Pol…
• Zionisme 3: Eerste zionisten en begin hedendaagse Israël: De moderne formulering van het Zionisme werd gescheiden van religieuze aspiraties (m.u.v. het Religieus Zionisme). De 19de eeuwse verlichting stond J…
• Zionisme 15: Anti-Zionisme/Antisemitisme + toekomst Zionisme: De vergelijking van anti-Zionisme met antisemitisme is controversieel. Anti-Zionisme dat wordt gebaseerd op de veronderstelling dat Joden geen re…

Bronnen en/of referenties

• Zionism and Israel Information Center