Zionisme 11: Zionisme en de Holocaust

De Holocaust is een belangrijke kwestie voor anti-Zionisten. De Holocaust was de dramatische en tragische vervulling van de Zionistische claims dat Joden nooit veilig zouden zijn zonder soevereine Joodse staat. Deze profetie was niet slechts een abstracte ideologische principe. In het bijzonder de Revisionistische leider Ze'ev Jabotinsky waarschuwde de Poolse Joden voor de catastrofe. Zijn waarschuwingen gingen grotendeels onopgemerkt voorbij.

Dit is een vervolg op het artikel Zionisme 10.

De Holocaust in Zionistische controverse

De Holocaust bleek een ernstige waarschuwing dat Joden nooit geheel veilig zouden kunnen integreren in de Europese samenleving. Die vraag zelf werd een twistpunt na WO II, omdat er zo weinig Joden in Europa waren overgebleven en er zoveel afkeer was tegen de misdaden van de Nazi's, dat voor lange tijd het anti-semitisme geheel verdwenen leek te zijn. Niettemin bleef de Holocaust een grote verwarring voor anti-Zionistische ideologieën. Sommigen gingen de Holocaust ontkennen. Sommigen zagen de Zionisten als schuldigen van de Holocaust omdat zij niet genoeg deden om het Europese Jodendom te redden. Anderen beschuldigden de Zionisten een 'Holocaust industrie' te hebben ontwikkeld, terwijl er ook andere slachtoffers waren zoals zigeuners, geestelijke gehandicapten en homoseksuelen. Natuurlijk kon niet iedereen de ramp hebben zien aankomen ondanks de waarschuwing van Jabotinsky. Bovendien waren de Zionisten niet bij machte om zovele miljoenen Joden te redden. Het Amerikaanse Jodendom deed bovendien ook weinig tegen de Nazi-politiek en als ze het wel hadden gedaan dan was het onwaarschijnlijk dat de VS-regering er veel tegen gedaan zou hebben uit angst voor anti-semitische geluiden.

Oprichting Staat Israël veroorzaakt door de Holocaust?

Voor een buitenstaander kan het lijken dat de Staat Israël er niet zou zijn gekomen zonder de Holocaust. Anti-Zionisten beweren dat de Joden een staat werd gegeven en daarom hangt het bestaan van Israël af van de morele handelingen van Israël zoals door hen beoordeeld. Deze zelfde anti-Zionisten doen de indruk wekken dat er vóór WO II geen Joden in Palestina waren en dat na WO II de Zionisten snel honderdduizenden Joden naar Palestina brachten ten koste van de Palestijnen. Dit idee is zeker fout omdat de Zionisten c.q. Joden die daarvoor al in Palestina woonden niet gemotiveerd konden zijn door de Holocaust. Zelfs een kritische historicus als Tom Segev (in One Palestine Complete, 1990) zegt dat zelfs zonder de Holocaust de Staat Israël zou zijn opgericht en zelfs veel sterker zou zijn geweest vanwege de steun van miljoenen Europese Joden. Dus de bewering dat er zonder de Holocaust geen Israël zou bestaan klopt niet.

Goede organisatie

Van belang is te melden dat de Zionisten, ondanks hun onderlinge verschillen, goed georganiseerd waren en om die reden in staat waren een land op te bouwen. Er was organisatietalent en sociale cohesie die de kibboetsiem, de Histadroet vakbond, school systemen, agrarische landbouwscholen en andere instanties opleverden. Ook werd relatief veel geïnvesteerd door de Zionistische organisatie, waarvan zowel Joden als Arabieren profiteerden. Toen de Peel Commissie in 1937 een deling van het land voorstelde in een klein Joods gebied en een groot Arabische regio, namen de leden van de Commissie voor lief dat de Palestijnse Arabische staat economisch niet levensvatbaar zou zijn. Zij verwachtten dat de kleine Joodse Staat de Palestijnse Staat op sleeptouw zou nemen. Oorlogen worden door bepaald door economische macht. Als er oorlog zou komen tussen Joden en Arabieren dan was de uitkomst voorspelbaar. De Joden waren beter georganiseerd en economisch sterker.

Socialistisch Zionisme versus Revisionistisch Zionisme

Na de onafhankelijkheid waren de Socialistische Zionisten de leidende politiek macht in Israël tot 1977. De Zionistische beweging splitste in de jaren 1930 op. De Socialisten stonden onder leiding van David Ben Goerion en de Revisionisten stonden onder leiding van Ze'ev Jabotinsky. Ze hadden beide ondergrondse legers. Ze vochten samen tegen de Britten na WO II. Maar er waren wel onderlinge spanningen zoals de 'Sezon' in 1944-1945, de massamoord in Deir Jassin door de Revisionisten, het tot zinken brengen van de 'Altalena' (een schip vol wapens van de Irgoen) en een aantal kleinere incidenten. Pas ten tijde van de Zesdaagse Oorlog in 1967 mochten de Revisionisten deelnemen aan een regering van nationale eenheid.

Meer over Zionisme is te lezen in mijn special De geschiedenis van het Zionisme. © 2008 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 30-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Zionisme 10: Strijd tegen Arabieren/Britten en de Holocaust: Vanaf het begin van het Britse Mandaat was er Arabische oppositie tegen het Zionisme, in de vorm van rellen en later een opstand. De belangrijkste…
• Zionisme 6: Revisionistisch Zionisme: Revisionistisch Zionisme is een nationalistische groepering binnen de Zionistische beweging. De ideologie werd ontwikkeld door Ze'ev Jabotinsky die een 'revisie' van het…
• Zionisme 15: Anti-Zionisme/Antisemitisme + toekomst Zionisme: De vergelijking van anti-Zionisme met antisemitisme is controversieel. Anti-Zionisme dat wordt gebaseerd op de veronderstelling dat Joden geen re…
• Zionisme 14: Anti-Zionisme en Joods anti-Zionisme: Anti-Zionisme is door verschillende bronnen geïnspireerd. De belangrijkste bronnen waren los van het Arabisch-Joods conflict. De eerste oppositie kwam van o…
• Geschiedenis Joodse volk 11 (Palestina en Zionisme): Het huidige Israël werd eeuwenlang door vreemde machthebbers bestuurd. Dit gebeurde van 70 na de gewone jaartelling tot aan 1948. In de 19de eeuw bloeide…

Bronnen en/of referenties

• Zionism and Israel Information Center