
De Franse Revolutie
Rond 1780 was Frankrijk één van de grootste landen van Europa. Frankrijk had een bevolkingsaantal van 26 miljoen, had een sterke economie, een goede industrie en veel handel. Nadat Frankrijk de Amerikaanse kolonisten te hulp schoot in de Onafhankelijkheidsoorlog, dat een oorlog was tussen Groot-Brittannië en de koloniën die later Amerika zouden worden, dat duurde van 1775 tot 1783, werd Frankrijks machtige positie verzwakt door ernstige problemen.
De tijd voor de revolutie werd “Ancien Regime” genoemd, dat betekent oude vorm van samenleving. De samenleving was opgedeeld in 3 standen. De eerste stand was de adel, de tweede stand was de geestelijkheid en de derde stand bestond uit de rest van de bevolking, de boeren, burgers en bourgeoisie, wat de rijke burgers waren. Ongeveer 90% van de bevolking behoorde tot de derde stand. Alle mensen met de hoge functies in de samenleving, zoals ministers en officieren waren van adel. Er was een grote ongelijkheid in de samenleving, want de derde stand, die bestond uit veel arme mensen, moest de belastingen betalen, inkomsten afstaan aan de koning, een deel van hun oogst afstaan, extra geld betalen op zout, tabak, wijn en zelfs geld betalen op de geboorte van een kind of van henzelf en ze hadden geen politieke macht. De edelen hadden juist veel privileges in het land. Een rijke koopman kon ook een adellijke titel kopen, waarbij hij bijvoorbeeld luitenant werd in het leger. De eerste grote crisis was een groot tekort aan geld. De Franse regering, met als koning Lodewijk XVI (16e), had tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog een fortuin uitgegeven aan het leger en aan het hof. Ook was er veel geld uitgegeven aan het aanleggen van wegen. In 1788 was er ook een slechte oogst, waardoor er een groot graantekort ontstond, en de prijzen van de graanproducten stegen. De mensen moesten nu veel geld voor hun eten betalen, terwijl de lonen gelijk bleven. De boeren en arbeiders werden steeds armer en er ontstond een hongersnood en ontevredenheid onder het volk. De fabrikanten wilden van de strenge koninklijke voorschriften af. Ze wilden geen regels voor de werktijden en wilden vrijheid in hun werk, maar ze werden onder druk gezet en moesten doen wat volgens de Franse regering juist was.
Om aan meer geld te komen vroeg de koning aan de geestelijken en aan de adel of ze ook belastingen wilde betalen om van Frankrijk weer een sterk land te maken. De geestelijken en edelen wilden dit niet, want zij waren juist blij dat ze geen belasting hoefde te betalen. Om het economische probleem in Frankrijk op te lossen werden daarom op 5 mei 1789 de Staten-Generaal bij elkaar geroepen. Dit was een vergadering van de vertegenwoordigers van alle drie de standen om de problemen te bespreken en de orde te herstellen. In Versailles, het koninklijk paleis werd dit besproken. De adel blokkeerde alle pogingen van de Derde Stand om hervormingen te bespreken. Dit leidde tot grote woede in de Derde Stand, want de Derde Stand was juist voor hervormingen. Daarom besloten de leiders van de Derde Stand de adel en de geestelijkheid de rug toe te keren en verklaarden de Derde Stand zich op 17 juni 1789 tot de Nationale Vergadering. Zij wilden namelijk een grondwet waarin zou staan dat iedereen gelijke rechten en vrijheid heeft. Bij de Nationale Vergadering sloten zich ook 150 geestelijken en de 2 edelen, graaf Mirabeau en markies de Lafayette zich aan.
Koning Lodewijk was tegen deze Nationale Vergadering, omdat hij bang was om zijn macht te verliezen en hij was bang dat de Derde Stand, de 150 geestelijken en de 2 edelen, in opstand zou komen, waardoor hij van zijn troon verstoten zou worden. Daarom stuurde hij in het geheim troepen naar Versailles, waar de vergadering plaatsvond, om op te treden tegen de Derde Stand.
De afgevaardigden van de Derde Stand gaven niet zomaar op en ging naar een andere locatie om te vergaderen. Ze gingen naar de Kaatsbaan, waar men normaal kaatsspelletjes speelt. De Kaatsbaan was een grote zaal waar men over de grondwet sprak die voor iedereen zou moeten gelden. Hier beloofden de afgevaardigden niet uit elkaar te gaan voordat zij voor Frankrijk een nieuwe grondwet hadden geschreven. Dit noemt men ook wel de Eed van de Kaatsbaan. (zie het plaatje hiernaast) Lodewijk XVI gaf zijn verzet tegen de Nationale Vergadering uiteindelijk op en maakte bekend dat hij verschillende hervormingen zou gaan invoeren. De adel en de geestelijken moesten zich bij de Nationale Vergadering aansluiten. Lodewijk was het eigenlijk helemaal niet eens met wat er gebeurde. Daarom beval hij een legermacht van 20 000 soldaten om Parijs te omsingelen. Lodewijk zei dat hij de troepen nodig had in de regio van Parijs om de Nationale Vergadering te beschermen, maar de afgevaardigden geloofden hem niet. Lodewijk had het leger samengetrokken om de Patriottische beweging, de beweging van hervormingen, neer te slaan.
De mensen in Parijs hadden vertrouwen in de Nationale Vergadering en wantrouwden de Franse Regering. Het leger had namelijk al meerdere keren met geweld opgetreden tegen het volk. De bevolking leed nog steeds veel honger, was arm en was boos over het harde optreden van het leger. Daarom verzamelden de burgers zich en verwoestten belastingkantoren van de regering, voerden grote plunderingen uit en viel kastelen van rijke landeigenaren binnen.
Op 14 juli 1789 trok de menigte naar het gevangenisfort de Bastille, waar de regering een voorraad wapens en munitie bewaarde. Voor het volk van Parijs was de Bastille het symbool van alles wat slecht was met betrekking tot het koninklijk bestuur. Zij zagen de Bastille als het symbool van onderdrukking. De soldaten die de Bastille bewaakten, waren niet opgewassen tegen de grote menigte die het gebouw probeerden te vernietigen (zie het plaatje op de vorige blz.), waardoor zij zich overgaven. De burgers hadden de Bastille met zijn munitie en wapens in handen.
De Nationale Vergadering deed een poging om de regering te reformeren, zonder erkenning van de koning. Dat lukte, want de Vergadering schafte op 4 augustus 1789 het oude feodale systeem af en richtten de "Verklaring van de Rechten van de Mens en de Burger" (zie het plaatje hiernaast) op. Dit was een document waarin de basisbeginselen van de nieuwe regering werden uiteengezet. In de grondwet kwam te staan dat de hoogste macht bij het volk berustte. Het kerkelijke grondbezit was voortaan van de staat. Pastoors zouden voortaan door het volk gekozen worden. Om de wetten van de Vergadering te ondersteunen, werd de Parijse stadsmilitie opnieuw gevormd als de Nationale Garde, onder aanvoering van Lafayette. De situatie in Frankrijk bleef wel slecht, want er was amper brood en de mensen leden nog steeds honger. Ze gaven de koning hier de schuld van. Koning Lodewijk XVI werd onthoofd op 21 januari 1793.
Daarna probeerde Maximilien de Robespierre, een Franse staatsman en dictator, door middel van een Schrikbewind, die duurde van 1792 tot 1794, de revolutie te laten slagen, maar dit mislukte. Er kwamen als reactie op het Schrikbewind 5 directeurs aan de macht in 1995. (Directoire), maar deze was niet sterk genoeg om tegen het volk op te kunnen. Daarom greep Napoleon Bonaparte de macht over Frankrijk in 1799. De Franse Revolutie eindigde dan ook in dit jaar, want Napoleon richtte een regering op die de samenleving op orde moest stellen. In 1804 kroonde Napoleon zichzelf tot Keizer van Frankrijk. Tot 1814 heeft hij geregeerd over Frankrijk, werd daarna verbannen naar Elba, maar keerde voor 100 dagen terug, maar wordt uiteindelijk verslagen bij de slag van Waterloo.
Napoleon, Robespierre en het Directoire worden niet genoemd in dit boek en zijn daarom ook niet van belang in dit verhaal.
Lodewijk XVIII was koning van 1815 tot 1824 van Frankrijk. Van 1824 tot 1830 was Karel X, koning van Frankrijk. En de laatste koning van Frankrijk was Louis-Philippe, ook wel Lodewijk Filips I genoemd. Hij regeerde van 1830 tot 1848 over Frankrijk. In het begin leek hij voor het volk een goede koning, omdat hij zelf ook een republikeinse achtergrond had, maar toen onder zijn leiding de leefomstandigheden van de arbeidersklasse verslechterden en het inkomensverschil aanmerkelijk groter werd, kwam het volk opnieuw in opstand.
Zo kwam het volk op 13 en 14 april 1834 ook in opstand. De vereniging van de Rechten van de Mens (François et Étienne Arago, Louis Blanc, Victor Schœlcher, Alexandre Ledru-Rollin, Auguste Blanqui, waren de republikeinse leiders van deze vereniging) bedacht in het geheim een plan met de inwoners van de straat La Rue Transnonain en enkele opstandelingen. Er kwam een grote rel in deze straat, waarbij het volk grote barricades had opgericht. Het leger trad in en viel de barricade op de straat Transnonain aan. Nadat een officier doodgeschoten werd, was het voor de soldaten echt menens en viel alle huizen in deze straat binnen en vermoorden al de mensen die ze te pakken konden krijgen. Deze gebeurtenis wordt ook wel de slachting in de straat Transnonain genoemd. © 2008 - 2009 Mitchell, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 20-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Mitchell is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...
Verwante artikelen
- Waar of niet waar: de Guillotine: De guillotine wordt altijd geassocieerd met de Franse Revolutie. Het ligt daarom voor de hand te veronderstellen dat de uitvinding uit die tijd dateert. Dit is niet juist.
- Geschiedenis Joodse volk 10 (de verlichting): Nog voor de Franse Revolutie kwam in verschillende West-Europese landen een einde aan de Joodse getto's. Mozes Mendelssohn was hier baanbreker in. Hij vertaalde…
- De Franse Revolutie: Het begon natuurlijk allemaal met de Franse revolutie, de mensen in Frankrijk waren niet tevreden over de gang van zaken. hier kunt u het begin van dit hoofdstuk van de franse geschieden…
- Franse uiensoep - Recept: Hier volgt het recept voor Franse uiensoep. Één portie Franse uiensoep bevat circa 220 Kilocalorieën.
- Het nut van geschiedenis: Tijdens deze kredietcrises en de daarmee gepaard gaande bezuinigen, wordt weer stevig gesneden in het academisch onderwijs. De verschillende disciplines moeten zich beraden op hun f…

Reageer op het artikel "De Franse Revolutie"

Door Anno Schaeffer op 22-02-2008
Ik kwam een kleine oneffenheid tegen in het artikel: er kwamen in het Schrikbewind vijf directeuren aan de macht in 1995. Dat zal bedoeld zijn als 1795.

