Het ontstaan van de VS: De koloniën en de belastingen

Met het sluiten van de vrede van Parijs in 1763 kwam er formeel een einde aan de Franse macht in Noord-Amerika. Frankrijk had New Orleans en geheel Louisiana ten westen ven de Mississippi aan Spanje, en alle Franse gebieden ten oosten van de rivier aan Engeland afgestaan. Canada was nu Engels bezit, evenals de 13 koloniën langs de Atlantische kust van Maine tot Georgia. Gaandeweg echter stelden deze zich steeds onafhankelijker op van het moederland Engeland door eigen belastingwetgeving.

Koloniën zelfstandiger door eigen wetgeving

De 13 koloniën langs de Amerikaanse oostkust waren in woord en daad nog altijd Brits. Er waren nog geen tekenen van nationaal pattriotisme, en dat zou nog wel een tiental jaren duren. In 1763 was het merendeel van de koloniën tevreden met het compromis tussen de soevereiniteit van de koning en het koloniale zelfbestuur. Het Britse parlement regelde de handel van de koloniën en behartigde de buitenlandse betrekkingen. Voor het overige regeerden de koloniën zich grotendeels zelf, onder aanvoering van een door Londen benoemde gouverneur. Alleen de wetgevende vergadering van iedere kolonie was gemachtigd belastingen te heffen, bepaalde functionarissen aan te stellen en over hun salarissen te beslissen, troepen op de been te brengen en officieren te benoemen, en de stichting van scholen en kerken, en de verdeling van het grondgebied te regelen. Alleen ontstond er wrevel onder de kolonisten, omdat de koloniale rechters (door de koning benoemd) uitsluitend wegens wangedrag van hun functie ontheven konden worden. Maar over het algemeen waren de kolonisten tevreden met de verhouding tot het moederland. Maar aan die status quo zou spoedig een einde komen.

Nieuwe belastingwetten verstoren verhoudingen

De Engelse koning George III en zijn regering wilden dat de koloniën aan de Amerikaanse oostkust financieel meer bijdragen leverden om de Britse troepen in Amerika te kunnen betalen. Londen stond op strikte toepassing van bepaalde belastingen op het vervoer van koloniale waren, zoals die in de Aziatische koloniën ook golden.

Het Britse parlement voerde echter nog een aantal belastingwetten in die tot grote ergernis leidden aan de andere kant van de oceaan:

• De Suikerwet van 1733 ging ook voor de Amerikaanse koloniën gelden. Zij gebruikten melasse, een restprodukt bij de rietsuikerbereiding, afkomstig uit West-Indië, voor de bereiding van rum. Maar de rumdestilleerderijen ontdoken de wet massaal. Om de wet kracht bij te zetten kregen de belastinginspecteurs opdracht tot huiszoeking om gesmokkelde melasse op te sporen. Dergelijke bevelschriften waren eigenlijk tegen het traditionele Engelse recht. Dus protesteerden de koloniale destilleerders hevig. Het resultaat was dat de belasting op melasse verlaagd werd. Maar dat had weer tot gevolg dat de centrale overheid in Londen nieuwe tarieven invoerde om de staatskas te spekken.
• Zo werd de Inkomstenbelasting in1764 verhoogd. Op andere goederen ging de bestaande belasting (soort BTW) eveneens omhoog.
• Het jaar daarop werd de Zegelwet van kracht. Dit was de eerste directe belasting die ooit in de koloniën geheven was. Het was een belasting die betaald moest worden bij de koop of het gebruik van alle soorten drukwerk: officiële papieren, diploma's, licenties, speelkaarten, aktes en elk exemplaar van een krant. Deze laatste moesten naar het zegelkantoor om gezegeld te worden en de belasting moest worden betaald vóór zij konden worden verkocht. Spontaan kwamen de koloniën in opstand tegen de Zegelwet. In de zeehavens vormden zich groepen die zich de 'Zonen der Vrijheid' noemden en geweld pleegden tegen de kantoren en belastinginners. Zij vernielden de kantoren, intimideerden de ambtenaren en zorgden dat drukwerk uiteindelijk ongezegeld bleef.

Opstand tegen de belastingmaatregelen

• In het parlement van Virginia werd kort daarop een wet aangenomen, de 'Virginia Resolves', waarin stond dat alleen de eigen volksvertegenwoordiging het enige en uitsluitende recht had om de inwoners van deze kolonie belastingen op te leggen.
• Massachusetts riep een 'zegelwetcongres' bijeen, waarnaar negen koloniën afgevaardigden stuurden. Het nam een aantal resoluties aan waarin van Engeland geëist werd de zegelwet te herroepen. Dit congres was erg belangrijk, omdat het de eerste keer was dat koloniale vertegenwoordigers elkaar ontmoetten in een door henzelf bijeengeroepen vergadering.

Het Britse parlement, dat de stemming onder de kolonisten aanvoelde en duidelijk inzag dat de Zegelwet onbruikbaar was, herriep deze in 1766. In een nieuwe Declaratory Act (officiële afkondiging) bevestigde het echter zijn recht de koloniën belastingen op te leggen. De 13 koloniën vierden de intrekking van de Zegelwet, maar negeerden de nieuwe bekendmaking. © 2008 - 2010 Staal, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 26-02-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Staal is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Engelse Cocker Spaniël: De Engelse Cocker Spaniël: geliefd in gezinnen en tijdens de jacht. Wat maakt deze hond zo bijzonder? Engelse of Amerikaanse: de Cocker verovert vele harten.
• Belastingen en retributies in België: Met belastingen worden we - helaas - allemaal geconfronteerd. Net daarom is het nuttig om te weten wat er met onze zuurverdiende centjes gebeurd. De regeling van de bela…
• USA: de bijnaam Yankee: Amerikanen worden zowat overal ter wereld nogal gemakkelijk aangeduid met de bijnaam Yankees. Maar waar komt deze naam eigenlijk vandaan? Er bestaan verschillende antwoorden, al naar…
• Belastingvermindering in 2008: Onder belastingen moet worden verstaan een gedwongen betaling aan de overheid, waar geen individuele prestatie van die overheid tegenover staat, en die wordt geheven uit kracht…
• Ontstaan der Nederlanden: Europese vorstenhuizen: Tijdens het ontstaan der Nederlanden, onder Karel V en onder de Bourgondische hertogen, hadden huwelijk en diplomatiek overleg duidelijk de voorkeur boven oo…