Geschiedenis en Joden

Religieuze geschiedenis Joden 6: het Beloofde Land

Infoteur: Etsel

God gaf Abraham en zijn familie het land Israël als een laboratorium waar zijn nakomelingen verondersteld worden de natie te vormen dat het model voor de wereld is. De vroege geschiedenis van het Joodse Volk begint in het Boek Genesis, hoofdstuk 12, wanneer God tot Abraham spreekt en doorgaat tot het einde met de dood van Jakob en Jozef. Dit deel kan het best beschreven worden als de ontwikkeling van de 'familie' van Israël dat in het boek Exodus een 'natie' wordt.


Ga naar het land dat Ik u wijzen zal (Genesis 12:1)

We hebben al vernomen dat Abraham werd geboren in Ur der Chaldeeën (Kasdim) in Mesopotamië (het huidige Irak) en toen met zijn vader verhuisde naar Charan (tegenwoordig noord-Syrië/ zuid-Turkije) en vandaar instrueerde God hem naar Kanaän te gaan, het Beloofde land, dat het land Israël zal worden. Meer over de roeping van Abram is te lezen in het volgende artikel. Klik hier.

God zei tegen Abram: "Ga uit je land...naar het land dat Ik u wijzen zal." (Genesis 12:1). Deze uitspraak en belofte wordt verschillende malen in Genesis herhaalt, bijvoorbeeld:
  • "Te dien dage sloot de Here een verbond met Abram, zeggende: Aan uw nageslacht zal Ik dit land geven, van de rivier Egypte tot de grote rivier, de rivier de Eufraat: de Keniet, de Keniziet, de Kadmoniet, de Hethiet, de Fereziet, de Refaieten, de Amoriet, de Kanaäniet, de Girgasiet en de Jebusiet." (Genesis 15:18-21)
  • "Ik zal aan u en uw nageslacht het land, waarin gij als vreemdeling vertoeft, het ganse land Kanaän, tot een altoosdurende bezitting geven, en Ik zal hun tot een God zijn." (Genesis 17:8)

Drie kern ideeën van het Jodendom: God, Tora en het Land Israël (Erets Jisraeel)

We zeggen dat het Jodendom drie kern ideeën bevat: God, Tora en het Land Israël. Het Land Israël is geen afbetaling. God zei niet tegen Abraham: Steun me en als je het monotheïsme door de wereld verspreid, zal ik je een stuk grond geven. God gaf Abraham en zijn familie het land Israël als een uniek thuisland waar zijn nakomelingen verondersteld worden de natie te creëren dat model staat voor de rest van de wereld. Meer over de schenking van Kanaän door God aan Abram in het volgende artikel. Klik hier.

Een spiritueel gevoelige plaats

Het Land Israël is een speciale plaats: het is de enige plek op aarde waar het Joodse Volk haar doel kan bereiken. Een model natie kan niet ergens anders bestaan. Dus het is erg belangrijk de Joodse relatie met het land te begrijpen. En omdat het een speciale plaats is, een spiritueel gevoelige plaats, een plek met een enorm potentieel, moet men zich ook op een speciale manier gedragen. In Deuteronomium 11:10-12 staat:
"Want het land, waarheen gij komt om het in bezit te nemen, is niet als het land Egypte... bestendig zijn de ogen van de Here, uw God, daarop gericht van het begin van het jaar tot het einde."

De Joden werd alleen het land geschonken vanwege hun missie. Als zij hun missie verlaten, verliezen zij het land. Dit is een andere erg belangrijke les in de Joodse geschiedenis die wordt herhaald, en het is ook één van de meeste herhaalde profetieën. Het Joodse Volk zal alleen in het land leven en opbloeien als zij hun relatie met God handhaven en de missie van Abraham voortzetten (Deuteronomium 11:13-17):
"Indien gij nu aandachtig luistert naar de geboden die ik u heden opleg...dan zal Ik de regen voor uw land op zijn tijd geven...zodat gij uw koren en uw most en uw olie kunt inzamelen...zodat gij kunt eten en verzadigd worden. Neemt u er voor in acht, dat uw hart zich niet laat verlokken zodat gij afwijkt...de bodem zijn opbrengst niet geeft en gij weldra te gronde gaat in het goede land, dat de Here u geven zal."

Door het hele eerste gedeelte van de Bijbel, praat God steeds over het geven van het Land Israël aan het Joodse Volk en bevestigt dat steeds.
De Bijbel commentator Rashi stelt een vraag: Waarom laat God de Bijbel beginnen met de schepping van het universum? Als de Bijbel een theologisch boek voor de Joden is, waarom dan niet beginnen met de schepping van de Joodse natie en onmiddellijk doorgaan naar het verhaal Exodus toen het Joodse Volk een natie werd.
Rashi geeft zelf antwoord. Hij zegt dat in de toekomst de naties van de wereld tegen het Joodse Volk zullen zeggen 'jullie zijn dieven'. Jullie hebben het land gestolen van de Kanaäniet. Daarom begint God de Bijbel met de schepping van het universum om de wereld duidelijk te maken: "Ik ben de Schepper van het Universum. Alles is van mij. Ik koos ervoor het Land Israël aan het Joodse Volk te geven."

Claims van verovering

Ogenschijnlijk elke natie in de wereld baseert haar claim op zijn land op verovering. Een volk kwam (bijvoorbeeld de Engelsen of de Spanjaarden) onderdrukte de oorspronkelijke bevolking (bijvoorbeeld de Indianen), nam het land en vestigde zich er en gaf het een naam (bijvoorbeeld Verenigde Staten). 'Macht maakt rechtvaardig" is de historische claim van bijna alle naties in de geschiedenis. Tot de overwinnaar behoort het land.

Bij het Joodse Volk ligt dit anders. Haar claim is gebaseerd op Gods belofte. Het is een morele claim omdat God God is en God per definitie waar is, en God is per definitie moraliteit. God gaf het Joodse Volk het land Israël. Zonder dat, is de enige claim die de moderne Staat Israël kan maken dat het sterker is en in staat was alle oorlogen te winnen van de Arabieren.

Dit is een extreem belangrijk punt dat vaak uit het oog wordt verloren door de moderne Israëlische politici die trachten de Staat Israël te verdedigen -dat geen religieuze staat is en vaak ver verwijderd van de Joodse waarden -dat de Bijbel de Joden hun enige morele claim tot het land is.

De vroege pioniers van de moderne Staat Israël, zelfs als ze niet religieus waren, realiseerden zich goed het Bijbels erfgoed van het Joodse Volk en haar verbinding met het land.

Ismaël

Nadat Abraham in het Beloofde Land arriveert wordt hij geconfronteerd met een dilemma. Zijn vrouw Sara kan niet zwanger worden. Dus zij stelt voor de Abraham de slavin Hagar als surrogaat vrouw te nemen. Hagar is de dochter van de farao. Abraham en Hagar krijgen een kind die ze Ismaël noemen. Ismaël zet Abrahams missie niet voort. Hij gaat zijn eigen weg. Dit staat te lezen in het Boek Genesis, hoofdstuk 16. Uit Ismaël is de islam voortgekomen (dit wordt zowel erkend door het Jodendom als de islam zelf). Eén van de grote bijdrage van de Arabische cultuur is haar gastvrijheid. De Bijbel vertelt ons dat Abraham beroemd was vanwege zijn gastvrijheid. Daarom is Ismaël ook gezegend en een groot Bijbels figuur. De Bijbel zegt specifiek dat Ismaël groot zal worden en dat hij overhoop zal gaan liggen met de beschaafde wereld. In Genesis 16:11-12 staat:
"En hem Ismaël noemen, want de Here heeft naar uw ellende gehoord. Hij zal een wilde ezel van een mens zijn; zijn hand zal tegen allen zijn en de hand van allen tegen hem..."

Bovennatuurlijk begin: de geboorte van Izaäk

Wanneer het duidelijk is dat Ismaël de missie niet zal uitvoeren, vertelt God aan Abraham, die dan 99 jaar oud is, dat Sara, die 90 jaar is, zwanger zal worden. Een dit is hoe Izaäk werd geboren, bovennatuurlijk. Dit is één van de unieke aspecten van de Joodse geschiedenis -vanaf het begin is het erg bovennatuurlijk. Volgens de wetten van de natuur zouden Abraham en Sara kinderloos sterven en zou de Joodse natie nooit tot stand zijn gekomen.

Voor Sara zwanger wordt zegt God tegen Abraham:
"Neen, maar uw vrouw Sara zal u een zoon baren, en gij zult hem Izaäk noemen, en Ik zal mijn verbond met hem oprichten tot een eeuwig verbond, voor zijn nageslacht. En wat Ismaël betreft....Ik zal hem zegenen, hem vruchtbaar doen zijn en uitermate talrijk maken; twaalf vorsten zal hij verwekken, en Ik zal hem tot een groot volk stellen. Maar mijn verbond zal ik oprichten met Izaäk, die Sara u op dezelfde tijd in het volgend jaar baren zal." (Genesis 17:19-21)

Dus Izaäk is de persoon die de missie van Abraham zal voortzetten, de missie van de Joden. Er zal rivaliteit bestaan tussen Sara en Hagar en hun kinderen, Izaäk en Ismaël. Vanwege deze rivaliteit zullen Hagar en Ismaël worden weggezonden. (De Joodse traditie leert overigens dat na Sara's dood, Abraham Hagar terugneemt als zijn vrouw en zij nog meer kinderen krijgen). Deze rivaliteit zal generaties worden voortgezet als de metafysische wortel van de moderne rivaliteit tussen de nakomelingen van Izaäk (de Joden) en Ismaël (de Arabieren).

Meer over de Joodse geschiedenis lees mijn special Religieuze Joodse geschiedenis (I): Van Abraham tot Kanaän.
© 2008 Etsel, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 11-04-2008, laatst gewijzigd op 28-07-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Religieuze geschiedenis Joden 6: het Beloofde Land"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.