Geschiedenis en Joden. Psalm 137:1-6

Religieuze geschiedenis Joden 24: Babylonische ballingschap

Infoteur: Etsel

De Babyloniërs denken dat God de Joden heeft verlaten en vieren feest. Maar zij komen voor een verrassing te staan: het Jodendom blijft voortbestaan! De vernietiging van de Tempel en de Ballingschap naar Babylonië is een enorme schok voor het Joodse Volk. In de tijd van de Tempel leven de Joden met de constante aanwezigheid van God. Wonderen zijn dagelijks zichtbaar. Met zo'n duidelijke intensieve spiritualiteit is duidelijk dat God bij de Joden aanwezig is. En dat zal Hij altijd blijven.


Psalm 137:1-6

"Aan Babels stromen, daar zaten wij, ook weenden wij, als wij Sion gedachten. Aan de wilgen aldaar, hingen wij onze citers, want daar begeerden zij die ons gevangen hielden, van ons een lied, en zij die ons mishandelden, vreugdebetoon: Zingt ons een der liederen van Sion. Hoe zouden wij des Heren lied zingen op vreemden grond? Indien ik u vergete, o Jeruzalem, zo vergete (Mij) mijn rechterhand; mijn tong kleve aan mijn verhemelte, als ik uwer niet gedenk, als ik Jeruzalem niet verhef boven mijn hoogste vreugde."

Joodse leven gaat door in Babylonië

Ondanks dat het lijkt dat God niet meer aanwezig is, zorgt hij voor Zijn volk. Toen de Babyloniërs Israël aanvielen namen ze 10.000 van de beste Joden in Ballingschap. Dat leek toen een ramp. Maar toen alle Joden in Babylonië arriveren blijkt het een zegen te zijn. Er is ondertussen een Joodse infrastructuur aangelegd door de 10.000 Joden die eerder in Ballingschap zijn genomen: er zijn Jesjiva's (Joodse hoge scholen), kosjere slager en een mikve. Het Joodse leven kan doorgaan. Er is nauwelijks sprake van assimilatie.

Vergelijk dit met zo'n 2500 jaar later wanneer Joden uit Tsaristisch Rusland naar Amerika emigreren. Er is niets in Amerika. Zo ontstaat de grootste assimilatie in de Joodse geschiedenis. Daarom moet de Babylonische ballingschap als een positieve zaak worden beschouwd. God stuurt genezing vóór de ziekte. Deze trend zien we constant in de Joodse geschiedenis.

Het overleven van de Ballingschap

God houdt zich aan zijn belofte met het Joodse Volk. In Leviticus 26:44-45 staat: "Maar ook zelfs, wanneer zij in het land van hun vijand zijn, versmaad Ik hen niet en Ik heb geen afkeer van hen, zodat Ik hen zou vernietigen en mijn verbond met hen verbreken: want Ik ben de Here hun God. Maar Ik zal hun ten goede gedenken het verbond met hun voorvaderen, die Ik voor de ogen der volken uit het land Egypte heb geleid, om hun tot een God te zijn. Ik ben de Here."

In de menselijke geschiedenis is Ballingschap van de Joden uniek. Zij assimileren niet en blijven voortbestaan. De Joden overleven want God heeft gezegd dat zij een 'eeuwige natie' zijn.

Leven in Ballingschap

Het leven van de Joden in Babylonië is niet al te slecht. De Joodse gemeenschap krijgt een leider toegewezen, de verbannen koning van Juda, Jojachin (2 Koningen 25:27). Hij krijgt de titel Resh Galusa in het Aramees (dat is de taal die de Joden spreken in Babylonië en ook als ze terugkeren naar Israël). Resh Galusa betekent Rosh Galut (Hoofd van de Diaspora). In 1500 jaar Ballingschap zullen 43 mensen deze titel dragen. Ze stammen allemaal af van Koning David. Dit is de koninklijke lijn in de Joodse geschiedenis.

In Israël kent men een andere titel: Nasi (de president van het Joodse Gerechtshof, de Sanhedrin). De titel wordt ingesteld vanaf de tijd van de Tweede Tempel en wordt gedragen door nakomelingen van Hillel tot 429 van de gewone jaartelling. Onder de Byzantijnen wordt de titel afgeschaft.

De oudste Joodse gemeenschap in de Diaspora is de Babylonische gemeenschap. Ze leven zelfs vóór de komst van de Irakezen. De Joden worden de 'Bavli' Joden genoemd. De gemeenschap kan zo lang bestaan vanwege de relatieve tolerantie. Dit wil niet zeggen dat het altijd koek en ei is. Het Boek Daniël vertelt over jonge mannen die weigeren niet-kosher voedsel te eten en te buigen voor de afgoden. Ze worden in een oven gegooid maar overleven. Dit wonder doet Nebakadnezar besluiten iedereen te straffen die de God van Israël beledigt.

De ondergang van Babylonië

De laatste koning van de Babyloniërs is Belsjatsar. Hij neemt de God van Israël serieus. Hij weet wat de profeet Jeremia eens heeft gezegd. In Jeremia 25:11-12 staat: "Dan zal dat gehele land (Israël) tot een oord van puinhopen, tot een woestenij worden. Deze volken nu zullen de koning van Babel dienstbaar zijn zeventig jaren; maar na verloop van zeventig jaren zal Ik aan de koning van Babel en dit volk, luidt het woord des Heren, hun ongerechtigheid bezoeken, ook aan het land der Chaldeeën, en Ik zal dat tot eeuwige woestenijen maken."
Belsjatsar maakt zich zorgen. Maar hij vergist zich in één jaar. Wanneer het jaar 371 voor de gewone jaartelling komt, denkt Belsjatsar dat de profetie niet uit zal komen. Hij organiseert een feest en beveelt de gouden en zilveren bekers te halen, die Nebukadnezar uit de Tempel in Jeruzalem had geroofd. Plotseling verschijnt er een menselijke hand op de muur van de feestzaal, die letters op de muur schrijft. Belsjatsar schrikt, maar niemand kan hem vertellen wat de vreemde boodschap betekent. Dan wordt de profeet Daniël er bij gehaald om de boodschap te verklaren. Daniël kan de boodschap makkelijk lezen In Daniël 5:25-28 staat: "Dit is het schrift, dat geschreven is: Mene, mene, tekel ufarsin. Dit is de uitlegging van de woorden: Mene: God heeft uw koningschap geteld en er een einde aan gemaakt; tekel: gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden; Peres: uw koninkrijk is gebroken en aan de Meden en Perzen gegeven."
In diezelfde nacht wordt Belsjatsar samen met zijn hof gedood. Alleen de kleindochter van Nebukadnezar, Vashti, overleeft. Zij trouwt met de Koning van Perzië, Achashveros. Dit wordt het begin van een grote gebeurtenis in de Joodse geschiedenis.

© 2008 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 04-06-2008, laatst gewijzigd op 19-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Religieuze geschiedenis Joden 24: Babylonische ballingschap"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.