Europees en Europese

Europese volkeren; de Schotten

De Schotten staan wereldwijd bekend om de vrolijk gekleurde en geruite kilts (waar ze zonder ondergoed mee rondlopen) en de doedelzakken. In dit artikel komt u nog veel meer te weten over dit interessante volk: de Schotten.


Vrolijk gekleurde en geruite kilts, optochten begeleid door de schrille tonen van de doedelzakken, vrolijke en snelle volksdansen, romantische kastelen aan blauwe meren: het zijn voor de Schotten wat de molens, de klompen, de kaas en Volendam zijn voor de Nederlanders. Een nogal eenzijdig, toeristisch beeld van een volk van geharde, wilskrachtige mensen die altijd hard hebben moeten werken in een koud, ruig en regenachtig land.

Het is niet zo verwonderlijk dat juist de Schotten tot de eerste emigranten en de meest succesvolle pioniers in verre landen behoorden. Vele Schotten behoren tot de presbyteriaanse kerk, die een sobere, strenge levenswijze voorschrijft.

De Schotten behoren tot het Britse koninkrijk, maar men kan een Schot niet zwaarder beledigen dan door hem een Engelsman te noemen. Toch is de Schot, die zich eeuwenlang tegen de Engelse overheersing heeft verzet, een trouw onderdaan van de Engelse kroon.

Hij bewaard zijn eigen aard en karakter echter tot op de huidige dat van vandaag en verdedigt zijn eeuwenoude tradities fel.

Waar de Schotten vandaan komen

De meeste Schotten zijn afstammelingen van de Caledoniërs, de Picten en de Scoten, drie Keltische volkeren die in de laatste eeuwen vóór het begin van de jaartelling het Noorden van Brittannië tot hun woonplaats maakten. Toen de Romeinen in de 1e eeuw Brittannië binnenvielen, drongen ze de Keltische volkeren naar het uiterste Noorden. Vergeefs trachtten de Romeinen de woeste Keltische krijgers te onderwerpen.

In de tijd van keizer Hadrianus wierpen de Romeinen een muur op die de 'barbaarse' Schotten buiten het onderworpen gebied moesten houden. Ook de latere Angelsaksische heersers van Engeland en de Normandische vorsten uit de middeleeuwen bleken niet in staat te zijn om de Schotten te onderwerpen. Pas in 1651 slaagden de Engelse legers van Oliver Cromwell erin Schotland op te knieën te krijgen.

De Schotten bleven zich echter verzetten. In 1707 brachten de Engelsen de Schotse en de Britse kroon bijeen; aldus ontstond het Verenigd Koninkrijk.

Een volk met tradities

Er zijn misschien weinig Europese volkeren te vinden die meer waarde hechten aan oude gebruiken dan de Schotten. Eeuwenoude gebeurtenissen herleven regelmatig bij allerlei volksfeesten. Jaarlijks keren uit alle delen van de wereld Schotten tijdelijk naar hun vaderland terug om bij de voornaamste feesten aanwezig te zijn.

Bij de opening van de jaarlijkse Edinburgh-feesten vindt een manifestatie plaats die op alle toeschouwers een onuitwisbare indruk maakt. Het is de 'Edinburgh Tattoo', een groots feest van klank en kleur. Het hoogtepunt is dan de 'Mars van de Duizend Doedelzakken', waarvoor de orkesten van alle Schotse regimenten op het grote plein voor het Kasteel van Edinburgh bijeenkomen.

Evenals bij andere Schotse feesten vinden ook dan volksdans- en traditionele sportwedstrijden plaats. Sterke mannen, gekleed in hun traditionele 'kilts' (rokken), proberen een 24 kilogram wegende hamer zo vermogelijk te slingeren. Anderen klemmen zware boomstammen in hun armen, richten die recht omhoog en trachten ze zo ver mogelijk te werpen. Dit alles met op de achtergrond de eentonige klanken van de doedelzak.

De Schotten hebben de naam zeer zuinig, zelfs inhalig te zijn. Dit is een fabeltje dat door de Engelsen is verspreid; de Schotten zijn altijd weinig gastvrij jegens hun Engelse overheersers geweest. Jegens andere buitenlanders zijn ze evenwel vriendelijk en goedgeefs.

Spookkastelen en monsters

Hoewel de Schotten stevig met beide (blote) benen op de grond staan, vertellen ze graag verhalen over bovennatuurlijke verschijnselen. Bijna elk kasteel in Schotland wordt geacht over een eigen 'spook' te beschikken, doorgaans de gees van iemand die vroeger op gewelddadige wijze is omgebracht.

Een verhaal dat regelmatig opnieuw de ronde doet is dat van het Monster van Loch Ness. Het Loch of Meer van Ness is een onpeilbaar diep meer tussen de bergen. In het water zou een monster met een lange nek leven, een overblijfsel uit de tijd van de dinosauriërs.

Vrijwel voortdurend zijn er toeristen en andere waarnemers bij dit meer te vinden, in de hoop het monster te zien en het te kunnen fotograferen. In de jaren zeventig hebben zelfs wetenschappelijke onderzoekers naar het 'monster' gespeurd. Sommigen houden beslist staande, dat 'Nessie', zoals het 'monster' wordt genoemd, inderdaad met enige soortgenoten in de diepten van het meer aanwezig is. Anderen noemen het monster een 'toeristisch' bedenksel.

Kilt of Filibeg

Het dragen van de 'kilt' of 'filibeg' gebeurt in Schotland niet om de toeristen te plezieren. Het is nu eenmaal de traditionele dracht voor mannen. De korte, geplooide wikkelrok is gemaakt van 'tartan', dat is een geruite, dikke wollen stof. Kleuren en patronen van die ruiten hangen samen met de 76 oorspronkelijke Schotse 'clans' of adelijke families.

Ook de boeren, soldaten en andere ondergeschikten behoorden tot de clan van hun 'Lerd' (heer). Aan de kilt kon iedere Schot zien tot welke clan men behoorde. Dat was wel nodig ook, want eeuwenlang waren de clans in een bloedige strijd met elkaar verwikkeld. Van de oude clans zijn er nog 33 over; van de vroegere strijd valt tegenwoordig niets meer te bespeuren. De leden van een clan zijn echter nog steeds zeer trots op hun kilt in de eigen kleuren.

Doedelzak

De doedelzak, een zeer oud Keltisch blaasinstrument, bestaat uit een lederen zak waaruit vijf pijpen steken. De speler blaast via de ene pijp lucht in de zak. Met een druk van de arm wordt de lucht uit de zak door de andere vier pijpen uitgestoten. Drie pijpen produceren steeds dezelfde tonen, de laatste heeft gaatjes en wordt bespeeld.

De klank van het instrument is doordringend en eentonig. Behalve bij feesten werd de doedelzak ook in de oorlog gebruikt; de regimenten gingen de strijd in onder het snerpend geloei van tientallen doedelzakken. Bij doedelzakmuziek danst men ook kruiselings over een op de grond liggend zwaard.

Godsdienst

De heersende godsdienst in Schotland is het presbyterianisme, een vorm van het calvinisme. De Schotse goedsdiensthervormer John Knox was een leerling van Johannes Calvijn. In de presbyteriaanse gemeenten berust het hoogste gezag bij een gekozen raad van ouderlingen. De Algemene Kerkvergadering of 'Persbyteriaanse Synode' vormt het hoogste gezagsorgaan.

Andere volkeren

Bekijk hier ook de informatie over andere volkeren. Om de informatie te zien, klik dan op het volk.
© 2008 Hikari, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 31-08-2008, laatst gewijzigd op 09-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Europese volkeren; de Schotten"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.