Religieuze geschiedenis Joden 64: oprichting Staat Israël

Op 14 mei 1948 wordt de Joodse Staat uitgeroepen. Dit volgt op de deling van Palestina door de Verenigde Naties op 29 november 1947 in een Palestijnse en Joodse staat. De Joden accepteren, zij het niet van harte, de deling. De Arabieren verwerpen het voorstel. De Arabieren beginnen samen met vrijwilligers uit Arabische landen zich met geweld te verzetten en wanneer de Joodse Staat wordt uitgeroepen vallen ook andere Arabische landen Israël aan.

Britten houden Joden tegen die proberen aan de Holocaust te ontsnappen

Zelfs wanneer de volle omvang van de Holocaust bekend is houden de Britten Joden tegen om in Palestina een veilige heenkomen te zoeken. Een berucht voorbeeld is het schip de Exodus met 4500 Joden aan boord. Het schip wordt onder Britse escorte naar Haifa gebracht; daar worden ze op een ander schip gezet en teruggestuurd naar Duitsland via Frankrijk.

De VN-verdeling van Palestina

De Britten willen van Palestina af. Met zo'n 100.000 militairen en politie proberen ze de controle te handhaven over een bevolking die bestaat uit 600.000 Joden en 1,2 miljoen Arabieren. Het lukt de Britten niet. (Overigens hebben de Britten evenveel mensen in India om 350 miljoen inwoners te controleren.)

De Britten geven de zaak in handen van de Verenigde Naties die besluit om het land te verdelen op grond van de demografische realiteit. Gebieden met een Joodse meerderheid komen in handen van de Joden en gebieden met een Arabische meerderheid in handen van de Arabieren.

Joods gebied:

• een kleine strook langs de Middellandse Zee, inclusief Tel Aviv en Haifa
• een stuk land rond het Meer van Galilea, inclusief de Golan Hoog Vlakten
• een groot deel van de Negev

Arabisch gebied:

• de Gaza-Strook
• een stuk in het noorden, inclusief de stad Safed en westelijk Galilea
• de Westelijke Jordaanoever

internationaal gebied:

• Jeruzalem

Op 29 november 1947 stemt de VN voor het plan:

• 33 stemmen ja, inclusief de VS en de Sovjet Unie
• 13 stemmen nee, hoofdzakelijk Arabische landen
• 11 onthouden zich van stemmen, waaronder Groot-Brittannië

Ondanks dat de Joden teleurgesteld zijn in de verdeling gaan zij akkoord. De Arabieren gaan niet akkoord. De volgende dag beginnen de Arabische rellen en twee weken later komen vrijwilligers uit Arabische landen om mee te vechten. De Britten verlaten het land zonder in te grijpen. Ze werken zelfs niet mee aan de uitvoering van het VN-plan. Arabieren in de Joodse gebieden verlaten hun huizen en gaan naar omliggende Arabische landen. In de eerste vier maanden worden 1000 Joden vermoord.

Jeruzalem onder beleg

In het geheim moedigen de Britten Koning Abdoella van Jordanië aan om het Arabische gedeelte van Palestina in te pikken. Dit gebeurt ook. Maar Abdoella wil meer. Hij wil ook Jeruzalem. Zo komt Jeruzalem onder beleg. De focus van de strijd is de weg naar Jeruzalem waar overheen de toevoer van voedsel gaat voor de Joden in Jeruzalem. Vrachtauto's worden beschoten. Veel auto's worden vernield waardoor de Joodse bevolking zonder voedsel komt te zitten. De Joden in de Oude Stad lijden honger. Er vinden zware gevechten plaats. Een Jeminitische Jood doodt de Arabische leider Abdoel Khader el-Hoesseini. De Arabieren raken gedemotiveerd en verlaten hun posities om de begrafenis bij te wonen. Zo kunnen 250 vrachtwagens de stad bevoorraden met voedsel.

De Staat Israël wordt uitgeroepen

Op 14 mei 1948 om 4 uur 's middags roept Israël zichzelf als staat uit ondanks zware internationale druk dit niet te doen. Na 2000 jaar is Israël opnieuw in handen van de Joden. Mensen dansen in de straat van vreugde, maar niet voor lang. Bijna onmiddellijk verklaren vijf Arabische landen Israël de oorlog. Egypte begint Tel Aviv te bombarderen.

Meer over de Joodse geschiedenis is te lezen in mijn special Religieuze Joodse geschiedenis (V): modern Israël tot heden. © 2008 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 21-11-2008, laatst gewijzigd op 25-11-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Geschiedenis Joodse volk 11 (Palestina en Zionisme): Het huidige Israël werd eeuwenlang door vreemde machthebbers bestuurd. Dit gebeurde van 70 na de gewone jaartelling tot aan 1948. In de 19de eeuw bloeide…
• Anja Meulenbelts onjuiste visie op de Israëlische democratie: Op de weblog van Anja Meulenbelt staat een kort betoog over Israël 'de enige democratie in het Midden Oosten'(26 juli 2007). Dit artikel is gesch…
• Zionisme 1: Wanneer het begon. Liefde voor Zion in Jodendom: Zionisme was een natuurlijk product van het Joodse volk. Het begon niet pas met de oprichting van de Zionistische beweging in 1897. Joden hadden i…
• Jeruzalem: de Joodse hoofdstad: Jeruzalem is voor Joden uitermate belangrijk. Koning David maakte de stad destijds al tot hoofdstad van Israël. Nooit heeft een ander bestuur over Palestina Jeruzalem tot hoof…
• Religieuze geschiedenis Joden 65: Israël zoekt vrede: Vanaf de oprichting van de Joodse Staat in 1948 is Israël in talloze oorlogen verzeild geraakt. Ondanks deze oorlogen heeft het grote economische success…