Navigatie doorheen de tijd

Al heel zijn bestaan lang probeert de mens zich te situreren en de wereld in kaart te brengen. Zo is het makkelijker om te navigeren. Hier info over de geschiedenis van het navigeren, de moderne mogelijkheden,...

Geschiedenis

In 2000 voor Christus werd de oudst bekende kaart gemaakt in Babylonië (het huidige Irak). Ze was getekend op een kleitablet en er sotnden nederzettingen,n bergen en rivieren op aangeduid. Dit was echter geen kaart van de hele wereld, maar slechts van een klein deel ervan. De eerste wereldkaart werd 1500 jaar later getekend in Klein-Azië. Deze werd vermoedelijk gemaakt door de filosoof Anaximander. Maar kaarten mogen dan nog zo duidelijk, gedetailleerd, nauwkeurig zijn, je hebt er niet veel aan als je je positie op die kaart niet kan bepalen. Het eerste instrument dat zijn eigen positie kon bepalen, was het astrolabium, oftwel de hoekmeter. Met dit instrument kong je de hoek van de aarde ten opzichte van de sterren bepalen. Met deze gegevens kan je dan de geografische breedte berekenen. Dit was echter een zeer ingewikkeld proces; Chinese en Europese zeevaarders vonden dat dit makkelijker moest kunnen. Ze gebruikten al langer de Poolster om zich te oriënteren op zee, maarin 1190 ontdekten ze dat een magneet zich naar deze ster richt: het kompas was geboren.

Men kon nu de breedte en richting bepalen, maar er was nog geen goede methode om de geografische lengte te berekenen. Ook hier vond men een redelijk eenvoudige oplossing voor: het enige wat je moest weten was hoe laat het was. Dit kon door de hoogte van de zon te meten. Als je deze hoogte op een bepaald tijdstip vergeleek met de hoogte op een andere plaats, op hetzelfde uur, kon je meten hoever oostelijk of westelijk van dat punt je zat.

Moderne mogelijkheden

Momenteel kan je als zeevaarder, onderzoeker, trekker, automobilist,... precies je positie bepalen door het Global Positioning System, of gewoon kortweg het GPS. Bij deze methode wordt gebruik gemaakt van sattelieten, die met een ontvanger communiceren. Zo kan de exacte positie ten opzichte van de sattelieten bepaald worden. Je moet wel altijd met minstens 4 sattelieten in contact staan. Dit systeem is tot op 10 meter nauwkeurig.

Ondertussen is ook de EU begonnen met de ontwikkeling van een navigatiesysteem: Galileo. Het navigatiesysteem is genoemd naar de Italiaanse wetenschapper Galileo Galilei. Galileo heeft enkele voordelen ten opzichte van GPS:

• Precisie. Galileo zal tot op de millimeter nauwkeurig zijn. Dit is handig voor blinden, maar ook voor bouwondernemingen.
• Dekking. Ook op hooggelegen gebieden, zal Galileo bruikbaar zijn.
• Onafhankelijkheid. Als er ooit een oorlog komt, zal Europa zijn eigen navigatiesysteem hebben, waardoor het niet veel meer zou uitmaken als Amerika de GPS onbruikbaar zou maken voor Niet-Amerikanen.

Galileo zal in 2010 in gebruik genomen worden.