Bijbelse geschiedenis 28: Mozes en Aäron bij de Farao

Mozes keert terug naar Egypte. Samen met zijn broer Aäron gaat hij naar de Farao. Verbaasd en bang door hun plotselinge verschijning, vraagt Farao wat de twee broers willen. De boodschap klinkt als een bevel: "Dus zegt de God van Israël: 'laat Mijn volk gaan opdat zij Mij kunnen eren in de woestijn.'" Farao weigert en zegt dat hij nooit gehoord heeft van de God van Israël en dat Zijn naam niet staat op de lijst van goden van alle naties. God zal echter Farao straffen met tien plagen.

Mozes keert terug naar Egypte

Mozes geaccepteerd als leider
Mozes keert terug naar zijn schoonvader en vraagt om zijn goedkeuring naar zijn broeders in Egypte terug te keren. Jetro geeft hem zijn zegen en Mozes gaat naar Egypte. God beveelt Aäron om Mozes te ontmoeten. Zij ontmoeten elkaar in de woestijn bij de Berg Choreb, waar Mozes zijn oudere broer van de goddelijke missie verteld die ze moeten uitvoeren.

Terug in Goshen, bezoeken zij de wijzen en leiders van de kinderen Israëls. Nadat Mozes de wonderen toont die God aan Mozes heeft opgedragen, vertellen zij het volk de goede berichten. De kinderen van Israël geloven in de goddelijke missie van de zonen van Amram en nieuwe hoop en geloof vervullen hun harten.

Mozes en Aäron voor Farao
Mozes is 80 jaar oud en zijn broer 83 jaar wanneer ze het paleis van de Farao binnengaan. Zonder angst passeren ze de beveiliging en de wilde dieren die liggen rondom de binnenste kamer en die geen ongewenste bezoekers binnenlaat. Niemand is ooit in staat geweest de koning van Egypte in eigen persoon te zien en met hem te spreken, behalve zijn astrologen en raadgevers. Verbaasd en bang door hun plotselinge verschijning, vraagt Farao wat de twee broers willen. De boodschap klinkt als een bevel: "Dus zegt de God van Israël: 'laat Mijn volk gaan opdat zij Mij kunnen eren in de woestijn.'" Farao weigert en zegt dat hij nooit gehoord heeft van de God van Israël en dat Zijn naam niet staat op de lijst van goden van alle naties. Hij beschuldigt Mozes en Aäron ervan zijn regering omver te werpen en van bemoeienis met de Hebreeuwse slaven. De wonderen die ze in zijn aanwezigheid tonen maken geen indruk op hem, omdat zijn tovenaars bijna hetzelfde kunnen.

Op dezelfde dag beveelt Farao zijn opzichters het werk van de kinderen van Israël zwaarder te maken. Als ze tijd hebben om over vrijheid te denken en God te aanbidden, dan hebben ze kennelijk teveel vrije tijd. De kinderen van Israël kunnen deze zware arbeid fysiek niet aan en zij lijden meer dan ooit tevoren. In wanhoop beschuldigen ze Mozes en Aäron dat hun lot slechter is dan voorheen.

Diep gekwetst en teleurgesteld bidt Mozes tot God. God troost hem en verzekerd hem dat zijn taak uiteindelijk succesvol zal zijn, maar niet eerder dan dat Farao door verschrikkelijke plagen zal worden getroffen, om zo gestraft te worden voor het onderdrukken van de kinderen van Israël. De kinderen van Israël zullen dan ook zien en erkennen dat God de ware en getrouwe is.

Meer over de Bijbelse geschiedenis is te lezen in mijn special Bijbelse geschiedenis II: van Jakob tot Mozes.