Bijbelse geschiedenis 47: Richteren - Otniël, Ehud, Shamgar

Na de dood van Jozua zit Israël zonder leider. Omdat nog niet geheel Kanaän in handen is van de twaalf stammen, wordt de stam Juda aangewezen om de rest te leiden. Maar de Joden worden het oorlog voeren zat en gaan zich vermengen met de Kanaänieten. Alleen de Richteren kunnen hen op het goed pad van de Tora houden. De eerste Richteren zijn Otniël, Ehud en Shamgar. Ten tijde van de Richteren leven de Israëlieten in vrede en veiligheid.

Israël zonder leider

Door trekking van loten had Jozua de grenzen bepaald van het land dat elke stam erfde. Slechts een paar stammen zijn erin geslaagd volledig bezit te nemen van hun gebied na de dood van Jozua. Daarom kiezen ze de stam Juda uit om de rest te leiden in hun poging het land van Kanaän te veroveren. De stam Simeon gaat samen met de stam Juda. Beiden slagen erin land te veroveren. Bezek, de hoofdstad wordt veroverd en de koning gevangen genomen. Jeruzalem wordt ook veroverd, maar de Jebusieten die er wonen krijgen toestemming er te blijven. Hebron wordt ingenomen en aan Kaleb gegeven zoals door God aan hem beloofd was.

Spoedig zijn de Joden het oorlog voeren zat en beginnen zich te vermengen met de Kanaänieten. Ze vergeten de waarschuwing om de heidense altaren te vernietigen. De wijzen oefenen druk uit op de Joden om zich niet te vermengen met de lokale bevolking en trouw te blijven aan de geboden van God. Maar nadat die generatie is verdwenen wordt de invloed van de heidense culturen sterker. De Kanaänieten worden sterker en onderdrukken de Joden. Er staan in moeilijke tijden 'Richteren' op die het Joodse volk helpen in de strijd tegen de vijand.

De invloed van de Richter is sterk genoeg om de Joden op het rechte pad van de Tora te houden. Maar nadat een richter is overleden gaan de Joden weer het verkeerde pad op.

De eerste Richteren

Otniël
Na de dood van Jozua is er niemand aangewezen om het volk Israël te leiden. Een tijdje nemen de wijzen deze taak waar, maar hun aantal slinkt snel. De Joden nemen de heidense gebruiken van de oorspronkelijke inwoners van het land over en worden afgodendienaars. Zo vallen ze in de handen van hun machtige buren. De koning van Mesopotamië onderdrukt hen 8 jaar lang. In hun wanhoop bidden de Joden tot God voor verlossing. Hun gejammer wordt gehoord en God stelt Otniël (de zoon van Kenaz, de jongere broer van Kaleb) aan als eerste richter. Hij bevrijdt het volk en deze leeft in 32 jaar vrede.

Ehud
Na de dood van Otniël vervallen de Israëlieten opnieuw in afgoderij. De Moabieten, onder leiderschap van hun koning Eglon en in samenwerking met de Amalekieten en de Ammonieten, vallen aan en veroveren Jericho. Hiermee bezitten ze de sleutel tot het hele land. Ze houden de Israëlieten 18 jaar onder de duim. Het Joodse volk klaagt. Uit de stam Benjamin staat Ehud, de zoon van Gera, op als nieuw richter. Hij gaat naar koning Eglon toe. Onder zijn mantel draagt hij een zwaard van 1 cubit lang. Wanneer hij de koning nadert steekt hij deze dood. Hij vlucht en komt veilig in Berg Efraïm aan. Hier verzamelt hij de Israëlieten die in gevecht raken met de Moabieten. Op één dag worden tienduizend Moabieten gedood. De rest wordt verdreven. Nu hebben de Joden voor 62 jaar rust en welvaart.

Shamgar
Tijdens de leiderschap van Ehud worden de Joden in het zuiden van het land onderdrukt door de Filistijnen. Hun bevrijder heet Shamgar, de zoon van Anath. Hij is zeer sterk en doodt 600 Filistijnen. Zo worden de Joden bevrijd van de Filistijnen.

Meer informatie: Bijbelse geschiedenis IV: van Kanaän tot Koning David.