Modern Israël 7: de Eerste Alija (eerste immigratie golf)

Tussen 1882-1903 kwamen 25.000 Joden Palestina binnen. Het wordt beschreven als de Eerste Alija; de eerste immigratie golf naar Palestina. Eigenlijk bestaat deze Alija uit twee golfjes: 1882-1884 en 1890-1891. Vele Joden waren overtuigd Zionist, maar er waren ook velen die het Tsaristisch Rusland waren ontvlucht. De meesten (95%) vestigden zich in de steden Jeruzalem, Jaffo, Hebron en Haifa.

Chovevei Zion niet effectief in begeleiding immigratie

De Chovevei Zion beweging in Europa trok weliswaar veel aanhangers maar was ineffectief als agentschap voor immigratie naar Palestina. De beweging hoopte op hulp van andere Joodse organisaties in Europa, maar deze hadden weinig interesse in het Zionisme.

Bilu – Huis van Jakob en Laurence Oliphant

In januari 1882 vormde een groep van 30 jongen mannen en vrouwen de Bilu (Het Huis van Jakob) beweging. Dit was een emigratie gemeenschap. Van de 30 jongelui gingen er 19 meteen naar Palestina, terwijl de anderen nieuwe leden gingen rekruteren om een model agrarische gemeenschap in Palestina te vestigen Ze kregen hulp van Laurence Oliphant. Hij was de auteur van 'The Land of Gilead' waarin hij uitweidde over Joodse kolonisatie onder Britse bescherming die de Britten een waardevolle enclave zouden opleveren. Dit zou mogelijk zijn als hij genoeg geld wist in te zamelen bij de Britse overheid of de Joodse filantropen. Maar beide pogingen mislukten.

Bilu wilde een socialistische staat oprichten in Palestina

De leden van Bilu wachtten niet op de pogingen van Oliphant en verplaatsten hun hoofdkantoor van Kharkov naar Odessa. Van daaruit zeilden 17 leden naar Constantinopel. Vervolgens gingen 14 van hen verder naar Palestina. Maar voor ze vertrokken maakten ze hun doeleinden duidelijk. Ze wilden een socialistische staat oprichten in Palestina met gelijkheid voor iedereen. Elk lid moest 3 jaar dienen in een collectieve boerderij en daarna zou elk lid de rol van instructeur vervullen in een netwerk van nieuwe nederzettingen.

Mikve Israël

Eind juli 1882 bereikten de 14 leden Palestina (de haven van Jaffo). Het was niet bepaald een bemoedigende aankomst. Ze ontmoetten in de haven van Jaffo ondervoede vrome Joden die op schepen wachtten om terug te keren naar Europa. De Bilu leden gingen naar Mikve Israël, de agrarische opleidingsschool die 12 jaar eerder was opgericht door Alliance Israélite Universelle. Daar kregen ze les van Franse landbouwers die niets moesten hebben van de Zionistische fantasieën van de Bilu leden. De Bilu leden moesten 11 tot 12 uur per dag hard werken tot ze er bijna bij neervielen. Ook op een ander terrein zat het de Bilu organisatie niet mee. De immigratie naar Palestina werd door de Ottomaanse heersers beperkt en er mocht geen land meer verkocht worden aan Joden.

Financiële hulp

Zalman Levontin en Jozef Feinberg, twee Joden uit Jeruzalem, hadden geld verzameld voor land aankoop van investeerders uit Jeruzalem en Europa. Met tussenkomst van een Sefardische Jood hadden ze 400 dunams land weten te kopen nabij Jaffo. Hier werd Rishon leZion opgericht. Elf leden van Bilu gingen er werken. Maar het oogstseizoen was al voorbij en de Bilu leden voelden de dreiging van de hongerdood. Er keerden 5 leden terug naar Mikve Israël en 6 leden keerden terug naar Rusland.

Joodse nederzettingen

Ondertussen was wel een aantal Joodse nederzettingen opgericht: Petach Tikva, Zamarin (later Zichron Ja'akov), Rosh Pina, Jesod HaMa'aleh. Leden van Chovevei Zion hadden zich daar gevestigd. Deze Joden kenden niet het Bilu principe van coöperatie; het waren middenklassers waarbij ieder hun eigen stuk grond bewerkte. De boeren leden onder de vliegen, aanvallen van Bedoeïenen, de hitte en uitputting. Sommigen trokken naar de steden, anderen keerden terug naar Europa.

Meer informatie: Modern Israël I:Joods nationalisme en terugkeer naar Palestina.