De geschiedenis van de stadstaat Florence

Veel mensen kennen Florence als een leuke gezellige stad in Italië, maar veel over de geschiedenis van deze stad is niet bekend. De opkomst van de romeinse periode tot aan de zestiende eeuw wordt daarom hier beschreven.

Romeinse periode

De stadstaat Florence is gesticht in 95 voor Christus door Julius Caesar. Hij zette het op als een kamp voor Romeinse soldaten. Florence lag aan de hoofdroute tussen Rome en het noorden (de ‘Via Casso’) en bij de samenvloeiing van de rivieren Arno en Mugnone, en werd daarom al snel een belangrijke marktplaats. De straten werden volgens het toen gebruikelijke schaakbordpatroon aangelegd, met de oost-west lopende straat ‘Decumanus’ en de noord-zuid lopende straat ‘Cardo’. Ze liepen parallel aan elkaar, en nog steeds is dat heel opvallend in Florence. De twee belangrijkste wegen kwamen uit op het Piazza della Republica.

Byzantijnse en Lombardische periode

De Byzantijnen besloegen een groot deel van het oostelijke middellandse zee gebied, en zo ook Florence. In 541-544 na Christus werden er nieuwe stadsmuren gebouwd in Romeinse stijl. De omvang van de stadsmuren was zeer klein en dat betuigt dan ook van de wegtrek van de bevolking, misschien wel minder dan duizend inwoners. De Lombarden veroverden rond het einde van de zesde eeuw Noord en- Midden-Italië, zo ook Florence. Die tijd wordt gezien als een van de donkerste perioden die Florence heeft gekend. De wegen werden geblokkeerd en daarom werd het bestaan van het stadje vrijwel nutteloos. Wel werden veel religieuze gebouwen teruggevonden, zoals het Baptisterium van San Giovanni.

Karolingische periode

Dit is de periode van Karel de Grote. Het feodaal systeem werd ingevoerd, en de stad leek weer op te leven. Een school werd opgezet, de brug over de rivier Arno werd weer opgebouwd en nieuwe stadsmuren werden gebouwd.

Vroege middeleeuwen

In de 11e eeuw werd de positie van Florence steeds belangrijker. Veel stukken werden dan ook herbouwd, de kathedraal van Santa Reparata en het Baptisterium bijvoorbeeld. Matilda werd de enige gravin die overbleef in Toscane. Zij had altijd de hervorming gesteund, en steunde in haar tijd ook de belangrijkste van de hervormers: Gregorius VII (eerder Hildebrand van Sovana). Ze was gravin van alle steden in Toscane, maar in 1081 is het haar ook geslaagd gravin van Florence te worden. Zij bouwde een efficiënter afweersysteem, nieuwe muren werden gebouwd.

Matilda stierf in 1115, en de bevolking van Florence kwam zelf in beweging. Toen de laatste Frankische keizer stierf, vielen zij de stad Fiesole aan. De provincies werden één. Veel groeperingen ontstonden in die tijd, de grootste sociale groeperingen waren: de edelen, de kooplieden en de cavalerie. De kooplieden zorgden vooral voor de groei van de stad. Bevolking groeide tot buiten de muren, en daarom werden de muren verplaatst. Het gedeelte binnen de muren werd nu 3 keer zo groot. Florence werd steeds groter, ook in de 12e eeuw kwamen er veel torens tevoorschijn in Florence.

Dertiende eeuw

De bevolking van Florence was zo’n 30000 inwoners. Florence was het belangrijkste centrum van Toscane geworden. Veel plattelandsmensen trokken naar de stad. Dit was ook de reden om een houten brug te bouwen over de rivier de Oltarno, die een blokkade zou zijn voor de uitbreiding van de stad. Veel nieuwe gelovigen kwamen in de stad waardoor ook veel nieuwe kerken kwamen. In het begin van de 13e eeuw telde de stad al 48 kerken! In die tijd werden er grote dingen gedaan voor de architectuur en de stedenbouw, dat kwam door de grote economische groei. Ook werden de zesde (en ook laatste) stadsmuur gebouwd.

Veertiende eeuw

De verschillen tussen de lagere- en middenklasse met de kooplieden werd sterk geaccentueerd. Meer oorlogen en conflicten kwamen voor, die gepaard gingen met honger en epidemieën. Een watersnoodramp kwam voor waardoor veel bruggen waren weggevaagd. Er was een economische crisis en het bouwen stond dan ook op een laag pitje. Hetgeen wat werd gebouwd was alleen om projecten af te maken en bijvoorbeeld om bruggen te herstellen.

Renaissance

Middenklasse vestigde zich grotendeels in Florence met als leider Giovanni de’ Medici (komt later aan bod). Het humanisme kwam op en dat zorgde voor een andere kijk op de dingen, overgenomen van de Grieken en Romeinen. Literaire cultuur, wetenschappen, kunst en menselijke activiteiten traden op de voorgrond, het was dan ook een gouden periode voor de Europese literatuur en wetenschap.

Zestiende eeuw

Alezandro de’ Medici was hoofd van de regering en van de staat. De bevolking was verdeeld in de groep onder leiding van de Medici en de groep onder leiding van Filippo Strozzi. Het lukte hem niet om de Medici van de troon te werpen. Michelangelo was belangrijk in de 16e eeuw, samen met Rafaello had hij een artistieke sfeer gecreëerd in Florence.