Modern Israël 24: Brits Mandaat – 'constitutie'

Modern Israël 24: Brits Mandaat – 'constitutie'

Het wetgevend instrument definieerde de Britse verplichtingen onder het Mandaat. Openbare orde, een goede regering, civiele en religieuze rechten waren voor alle inwoners van het land. De feestdagen van alle gemeenschappen werden erkend. Engels, Arabisch en Hebreeuws waren de officiële talen. Elke gemeenschap kende zijn eigen schoolsysteem. Op 1 september 1922 werd de Palestine Order in Council ingesteld dat verschillende componenten van de Mandaat regering definieerde.

Hoe zag het Mandaat Bestuur eruit?

  • Een Hoge Commissaris die functionarissen benoemde.
  • Een onafhankelijk rechtssysteem o.l.v. een opperrechter die rechten beschermde van inwoners en buitenlanders en de religieuze normen van de gemeenschappen waarborgde.

Herbert Samuel, de Hoge Commissaris, hoopte op een eigen regering in Palestina. Er zou een wetgevende raad komen bestaande uit 22 leden (10 officiële leden van de regering en 12 officieuze leden). De officieuze leden waren inwoners van Palestina die via eerste en tweede verkiezingen gekozen zouden worden. De tweede gekozenen zouden georganiseerd worden in twaalf kiescolleges volgens hun religieuze gemeenschappen. Dit om de Joodse en christelijke minderheden te beschermen. De raad mocht ook geen verordeningen aannemen die de groei van het Joods Nationaal Tehuis tegen zouden gaan. Belasting en inkomsten kwesties werden op dezelfde wijze vrijgesteld. In elke zaak had de Hoge Commissaris een veto optie.

Algemene verkiezingen door de Arabieren geboycot
Zo werd de basis gelegd voor algemene verkiezingen. De bevolking bestond uit 650.000 moslims, 87.000 Joden en 73.000 christenen. De meerderheid van de Arabieren boycotten de eerste verkiezingen omdat Joden toegestaan werd beperkt gezag met de Arabieren te delen. Daarom werd de rest van de stemming afgelast door de regering.

Tweede Order in the Council
Op 4mei 1923 werd een tweede Order in the Council uitgevaardigd. Zo kon de Hoge Commissaris een adviesraad in plaats van een wetgevende raad oprichten. Het nieuwe orgaan bestond naast Herbert Samuel uit 10 officiële leden, als ook 8 moslims, 2 Joden en 2 christen Arabieren. Maar ook hier zorgden de Arabische leiders ervoor dat de Arabische kandidaten zich terugtrokken. De Arabieren wilden een meerderheidsregeling.

Arab Agency niet van de grond
Samuel verzocht de Arabieren een Arab Agency te vormen als tegenhanger van de Jewish Agency. De Arab Agency zou kunnen samenwerken met de regering in kwesties die betrekking hadden op Arabische belangen. Ook dit werd door de Arabieren verworpen omdat de Arabieren de Jewish Agency nooit erkend hadden en er dus geen tegenhanger nodig was.

Macht in handen van de Hoge Commissaris
Hierop besloot Samuel dat zowel de wetgevende als de uitvoerende macht exclusief in handen kwam van de Hoge Commissaris en zijn officieren.

Herstructurering van de administratie
De meeste verordeningen van de regering betroffen de herstructurering van de administratie. Palestina kende 3 districten: noord, zuid en Jeruzalem. Ze werden bestuurd door Britse commissarissen en andere Britse officieren waren verantwoordelijk voor de subdistricten. In 1926 werden weliswaar gemeenteraadsverkiezingen gehouden maar de burgemeesters werden aangesteld door de Hoge Commissaris.

Uitgaven
De regering bepaalde ook alle uitgaven. De meeste gingen naar de politie en openbare werken. De regering kwam via handel, accijnzen en invoerrechten aan geld. Tevens waren er grondbelastingen, eigendomsbelastingen, veebelasting, aanslagen op agrarische producten, vergunningen, etc. Ook kwam er geld binnen via openbare communicatie.

Pas na de rellen van 1929 moest er geld uit Groot-Brittannië komen voor grote militaire en politie machten.

Meer informatie: Modern Israël IV: Brits Mandaat/Joods Nationaal Tehuis.

Lees verder

© 2011 - 2012 Etsel, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.

Gerelateerde artikelen
Modern Israël 25: Brits Mandaat – uitvoering Joden en Arabieren moesten dus belasting betalen aan de Mandaat regerin…
Modern Israël 26: Brits Mandaat – wortels zelfbestuur Hoewel de Britten veel hebben bereikt in Palestina hebben de Z…
Modern Israël 22: Brits Mandaat – grenzen en Joodse hoop Eind 1918 hadden de Britse troepen zich in Syrië, westelijk…
Modern Israël 23: Brits Mandaat – einde militair regime Het Britse Mandaat in Palestina kreeg vorm door lagere funct…
Boekrecensie: One Palestine, complete - Tom Segev Het boek One Palestine, complete van Tom Segev is een boek over het Man…

Bronnen en referenties
  • A history of Israel (From the rise of zionism to our time) - Howard Morley Sachar

Reageer op het artikel "Modern Israël 24: Brits Mandaat – 'constitutie'"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Naam: E-mailadres: Meld mij aan voor de wekelijkse InfoNu nieuwsbrief. Reactie:
Infoteur: Etsel
Rubriek: Kunst en Cultuur
Subrubriek: Geschiedenis
Bronnen en referenties: 1
Schrijf mee!