Een satirisch kunstwerk wordt bittere realiteit in China

Kunst zet aan tot nadenken. Dat was ook de bedoeling van Fabian Brunsing met zijn bankinstallatie. In China zette het de autoriteiten aan om zijn concept in de realiteit toe te passen.

De bedoeling van kunst

Doorheen zijn kunstobject reflecteert een kunstenaar over de maatschappij en de wereld waarin hij leeft en geeft hij zijn visie erop weer. Om die visie te doorgronden moet de kunstliefhebber een inspanning leveren zodat hij zich in de persoon van de kunstenaar kan verplaatsen en bij voorkeur diens visie aan de zijne kan toetsen. Zo kan een kunstwerk ook op verschillende manieren geïnterpreteerd worden.



Samenwerking kunstscholen

In 2008 had er een internationale samenwerking op het vlak van het gebruik van een interface design programma plaats tussen twee kunstacademies, de Fachhochschule van Potsdam, Duitsland, en de Parsons School of Design in New York, Verenigde Staten. De studenten werd gevraagd om met een werk in te grijpen in een stadslandschap en een video te draaien die die interventie in de kijker stelde.

Fabian Brunsing, een jonge Duitse (conceptuele) kunstenaar en fotograaf, creëerde de installatie ‘Pay & Sit: The Private Bench’ installation’ (betaal en ga zitten: de privébank installatie) in Berlijn.

Een satirische installatie

Brunsing plaatste een houten bank in een park: hij verwerkte een reeks intrekbare stalen pinnen in de planken van het zitgedeelte. Tegen de bank werd een betaalmeter geplaatst waarin men munten van 50 cent kon deponeren waardoor de pinnen verdwenen en men gedurende een bepaalde periode rustig kon gaan zitten. Was de tijd verstreken weerklonk een sein. Enkele ogenblikken later verschenen de stalen pinnen opnieuw zodat de gebruiker van de bank maar even de tijd kreeg om weer op te staan. Met deze installatie wilde Brunsing de commercialisering van openbare plaatsen aanklagen en bij uitbreiding van het wezen van het kapitalistisch systeem dat uit alles en nog wat profijt probeert te slaan zodat zelfs basisbehoeften koopwaar worden.

Idee opgepikt door China

Dat de ironie achter dit kunstwerk niet door iedereen begrepen wordt, bewees China, waar een plaatselijke overheid het concept in de praktijk omzette. In het Yantaipark in de oostelijke provincie Shangdong kan men in het park niet gratis meer zitten. Daar werden de banken immers aangepast volgens het door Brunsing ontworpen model. Naar verluidt zouden de parken aldaar tijdens het weekend overspoeld worden door bezoekers die de overdrukke stadscentra willen ontvluchten. “We moeten er zorg voor dragen dat de voorzieningen in het park door iedereen gelijkwaardig kunnen benut worden”, zo luidt de uitleg, “en op deze manier zijn we zeker dat een bank ‘s morgens vroeg niet wordt ingepalmd door mensen die er dan de hele dag op blijven zitten.” De bewakers van het park bevestigden trouwens dat de pinnen helemaal niet gevaarlijk zijn.


Vreemd trouwens dat een communistisch land een idee uit een kapitalistisch land dat staat voor een vorm van uitbuiting, gebruikt in zijn eigen openbare ruimtes. Verder wordt trouwens ook voorbijgegaan aan het feit dat gebruik van zo’n bank tot een pijnlijke belevenis wordt voor blinden en doven.