Biografie Rem Koolhaas

Rem Koolhaas, geboren in Rotterdam 1944, een van de meest invloedrijke architecten. In Nederland en in de rest van de wereld. Hij heeft vele omstreden projecten en uitdagende gebouwen ontworpen.

Carrière

Rem Koolhaas, werkte enige tijd als filmer en journalist, voordat hij in 1968 architectuur ging studeren aan de Architectural Association School in Londen. In 1972 zette hij zijn studie voort aan de Cornell University en daarna het Institute for Archtecture an Urban Studies in New York.

Samen met de architect Elia Zenghelis en hun beide echtgenotes richtte hij in 1975 het architectenbureau Office for Metropolitan Architecture (OMA) op in Rotterdam, waar nu nog steeds het hoofdkantoor is. OMA kreeg vooral hun bekendheid door het winnen van prijsvragen, houden van lezingen en publicaties te publiceren. Ze werden ook wel genoemd als de ‘papieren architecten’.
In 1978 deden Koolhaas en OMA hun intrede in de Nederlandse architectuur met een niet-uitgevoerd ontwerp voor de uitbreiding van het parlement in Den Haag.

Ook had hij een belangrijke rol in het debat over architectuur. In 1978 publiceerde hij het boek ‘Delirious New York’ dit was een commentaar op de architectuur van de grote steden.
Later verscheen ook nog S,M,L,XL; essays over de hedendaagse architectuur, samenleving, stedenbouw en een terugblik op projecten. 
Behalve architect en auteur, was hij ook docent op verschillende Amerikaanse universiteiten en op de Technische Universiteit in Delft.

Inspiratie

Rem Koolhaas vind dat de architect geen kunstenaar is bij wie de inspiratie van binnenuit komt. Door gebruik te maken van collagetechnieken zet hij het idee van het sculpturale genie overboord. Als er een opdracht binnenkomt, laat hij door zijn mensen een maquette maken, Koolhaas pikt dan uit bv 30 bouwwerkjes enkele onderdelen die hij laat samenkomen in een nieuw geheel; vaak verrassend sculpturaal.

De slogan ‘waarom moeilijk doen als het makkelijk kan’ beantwoord deze architectuur bijna niet. Als iets onmogelijk en onlogisch lijkt, dan zal Koolhaas er juist alles aan doen om het wél uit te voeren. Hij ‘spot’ met de logica van de bouwstructuren, en hetgeen wat als esthetisch verantwoord geldt. Hij doet dit door te werken met hellende ruimten, gevouwen vloeren en vermenging van dure en goedkope materialen.

Belangrijke gerealiseerde werken

Amsterdam

Stedenbouwkundig ontwerp voor een woonwijk aan het IJ-plein in Amsterdam-Noord (1980-1989)

Danstheater in Den haag (1987)
Het eerste theater speciaal ontworpen voor dans, staat in het centrum van Den Haag. Het lijnen-en vormenpatroon moet een baken van stedelijk kunstgenot zijn.

Villa Dall’ Ava in Saint Cloud, Frankrijk 1984-1990
Deze villa is gelegen op een heuvel die steil naar de Seine helt. De eigenaar wilde een ‘glazen huis’ met een zwembad op het dak, en 2 gescheiden appartementen. Vanaf het zwembad heb je een panoramisch uitzicht over het landschap en in de verte de stad Parijs.

de Kunsthal in Rotterdam (1988 - 1992)

Hiermee brak hij Internationaal door, de Kunsthal is een moderne variant op het traditionele Nederlandse ‘dijkhuis’, met een bovendijks en een benedendijks gedeelte.

Lille Grand Palais (1994)

Congrescentrum-, tentoonstelling-, en concertgebouw. Deze 3 ruimtes zijn moduleerbaar en kunnen onderling met elkaar verbonden worden. Lille Grand Palais kan 50 tot 50.000 bezoekers ontvangen.

Guggenheim Hermitage Museum, Las Vegas (2001)
dit was een museum in ‘the Venetian’, een van ‘s werelds grootste hotels in Las Vegas. Het museum werd gesloten in 2008, een nieuw Guggenheim Hermitage Museum zal in Litouwen gebouwd worden.

Nederlandse Ambassade, Berlijn (2002)
Dit ontwerp oogt als een glazen kubus, het heeft geen apart verdiepingen, maar is gebouwd als een soort hellingbaan die door het gehele gebouw cirkelt. 
Dit ontwerp won de Architekturpreis Berlin in 2003.

Casa da Musica, Portugal (2004)

Een concertgebouw in de stad Porto in Portugal, biedt plaats aan 1238 mensen. De wit betonnen diamantvorm kwam maar langzaam tot stand, Vanaf het begin was het gebouw onderwerp van discussie voor architecten, burgers en landelijke dagbladen.

CCTV toren en Television Cultural Center, Peking (2010)

Een wolkenkrabber in de Chinese hoofdstad Peking, bestemd als hoofdkantoor van de Chinese staatstelevisiemaatschappij. Ontworpen in samenwerking met de Duitse architect Ole Scheeren. De toren wordt ook wel ‘de grote broek’ genoemd, dit omdat de toren bestaat uit 2 poten met een dwarsverbinding in de top. De geplande opening was in mei 2009, maar het gebouw naast de toren is in datzelfde jaar afgebrand. Waarschijnlijke opleverjaar is nu 2010.