De representatie van Aziaten in de Westerse media

Audiovisuele media geven niet altijd de werkelijkheid weer, maar slechts een voorstelling daarvan. De media spelen dan ook een belangrijke rol bij het verspreiden en bevestigen van stereotype beelden. Een slechterik is vaak iemand met een donker huidstype en asielzoekers zijn meestal profiteurs. Zo ook wordt er bij de representatie van Aziaten in de Westerse media overvloedig gebruik gemaakt van stereotypen.

Representatie van Aziatische mannen

Ten eerste worden de Aziatische mannen vaak als bandieten voorgesteld in de Westerse media. Denken we aan films zoals Lethal Weapon 4, Rush Hour, The Year of the Dragon of Fu Manchu. In The Insidious Doctor Fu Manchu wordt Fu Manchu voorgesteld als een wreedaardige en sluwe man, met een gezicht als satan. Hij heeft bovendien erg creatieve, maar gruwelijke methoden om zijn slachtoffers te vermoorden, en zijn methoden bevatten ook vaak een Aziatisch element. Zo wordt er in de film bijvoorbeeld iemand vermoord door een zijden koord.

Vervolgens worden de Aziatische mannen vaak in vergelijking met hun blanke tegenspelers als minder intelligent voorgesteld. De Aziatische man spreekt ook meestal weinig tot geen Engels. Als hij al Engels spreekt, dan heeft hij een zwaar accent. Denken we hierbij aan Hiro Nakamura uit Heroes, die slechts een beetje Engels spreekt, of Jin Kwon uit Lost, die enkel Koreaans spreekt. De Aziatische man kan ook meestal Kungfu. Zo is er de beroemde Bruce Lee.

De Aziatische man wordt ook regelmatig asexueel voorgesteld. De Aziaten zouden hun onmannelijke voorstelling te danken hebben aan Chinese werkmannen uit het midden van de 18de eeuw. De Chinese werkmannen in die tijd zagen er namelijk dankzij hun lange zijden gewaden en hun lange vlechten nogal vrouwelijk uit. Ook vonden de Westerlingen dat ze ‘vrouwenwerk’ uitvoerden, zoals wassen en koken. De Chinezen werden in die tijd ook gezien als een economische bedreiging voor het blanke werkvolk en daarom werd er voor gezorgd dat zij geen echt mannenwerk mochten uitvoeren. Men spreekt ook soms van ‘het gele gevaar’, een term die dateert uit de 19de eeuw.

Representatie van Aziatische vrouwen

Vervolgens wil ik de representatie van de Aziatische vrouwen in de Westerse media bespreken. In tegenstelling tot de Aziatische man, worden de Aziatische vrouwen juist vaak als hypersexueel voorgesteld. Men spreekt ook bijvoorbeeld van ‘dragon ladies’. Zij zijn verleidelijk, maar ook vals en gevaarlijk. Ze is de mannelijke variant van de Aziatische gangster. Ze verleidt haar mannelijke rivalen en wanneer ze het het minst verwachten, verslaat ze hen door sabotage en intriges.

Naast de opportunistische ‘dragon ladies’, worden de Aziatische vrouwen ook soms op een heel andere manier voorgesteld. Sheridan Prasso spreekt over het ‘China doll’ stereotype. Hierbij wordt de Chinese vrouw voorgesteld als onderdanig, eerbiedig en gehoorzaam. Men spreekt ook vaak van ‘geisha girl’ of ‘lotus blossom’ als het over Aziatische vrouwen gaat. Het Japanse meisje Cio-Cio San in Puccini’s opera Madame Butterfly is hier een mooi voorbeeld van.