Gravin Joan van Kent

Gravin Joan van Kent

Joan van Kent wordt op 29 september 1328 in Woodstock (Engeland) geboren. Zij is het vierde en jongste kind van graaf Edmund van Woodstock en barones Margaret Wake.
Haar vader stierf in 1330 na een conflict met zijn schoonzus koningin Isabella van Frankrijk. Zij liet hem onthoofden nadat zij hem had beschuldigd van verraad. Haar moeder Margaret werd samen met haar vier kinderen opgesloten in Arundel castle. Niet lang daarna (9 maanden later) komt Edward III op de troon en hij laat Margaret met haar kinderen naar het hof komen. Joan wordt door haar moeder en koningin Philippa verder opgevoed. Ze wordt verwend en is dol op mooie kleren en zichzelf optutten.

Eerste huwelijk

Op haar twaalfde trouwt Joan in het geheim met de dertien jaar oudere Thomas van Holland. Ze hadden elkaar aan het hof ontmoet en waren verliefd geworden. Ieder lid van de koninklijke familie moest in die tijd toestemming vragen voor een huwelijk. Een huwelijk zonder toestemming werd gezien als hoogverraad. Thomas Holland dient in het leger en kort na het geheime huwelijk wordt hij naar op kruistocht gestuurd. Inmiddels werd er door de koninklijke familie een echtgenoot voor Joan gevonden.

Tweede huwelijk

Op 10 februari 1341 stapt Joan opnieuw in het huwelijksbootje. Ditmaal met William de Montacute , de graaf van Salisbury, een leeftijdgenoot. Ze durft niet te vertellen dat ze al getrouwd is omdat ze bang is voor de gevolgen die dit voor Thomas kan hebben bij zijn terugkeer.

Vele jaren later keert Thomas terug naar Engeland. Hij ontdekt daar dat Joan inmiddels is getrouwd met iemand anders. Hij vraagt aan de koning om hem te helpen zijn vrouw terug te krijgen en als dit niet helpt reist hij af naar Rome om de paus te vragen het tweede huwelijk van Joan ongeldig te verklaren. Wanneer haar tweede echtgenoot William ontdekt dat Joan haar eerste echtgenoot steunt in zijn pogingen haar terug te krijgen sluit hij haar op in huis. Hij slaat ook het aanbod van Thomas om 80.000 florijnen voor haar te betalen af. Na vele ruzies en spanningen in dit inmiddels ongeldige huwelijk geeft William zich later toch gewonnen en laat Joan gaan.

Weer terug bij haar eerste man

Op haar 21ste keert Joan terug naar haar eerste man en zij hebben een aantal gelukkige huwelijksjaren. Haar man Thomas Hollander overlijdt elf jaar later in de oorlog met de Fransen en laat Joan achter met vijf kinderen: Thomas II (1350), Edmund (1352), Joan (1356), John (1358) en Matilda (1359).

Joan is dan 32 jaar en wordt omschreven als opvallend mooi met kastanjebruin haar dat reikte tot haar middel en prachtige donkerbruine ogen. Haar neef Edward waarmee ze is opgegroeid is al jaren verliefd op haar maar kan niet met haar trouwen omdat ze te nauw verwant zijn en de koninklijke familie tegen het huwelijk gekant is.

Derde huwelijk

Opnieuw wordt er in het geheim getrouwd. Dit maal was de gelukkige haar twee jaar jongere neef Edward (de zwarte prins). Koning Edward III probeert nog het huwelijk nietig te laten verklaren maar in plaats daarvan besluit de paus bijzondere dispensatie te verlenen zodat het huwelijk ondanks de nauwe bloedverwantschap geldig is.
Hierna wordt het huwelijk officieel gevierd op 10 oktober 1361 op Windsor Castle. Edward en Joan verhuizen naar Bordeaux, de hoofdstad van het koninkrijk. Daar houden ze extravagante feesten, de indrukwekkendste steekspelen en kleden zich volgens de laatste mode. Zij krijgen samen twee kinderen Edward (1365) en Richard II (1367). Rond 1367 raakt Edward verwikkeld in een oorlog met koning Peter van Castilië wat in 1371 eindigt met het afstaan van Aquitaine. In 1372 doet Edward nog een poging de Franse bezittingen van zijn vader te heroveren maar deze mislukt. Hierna herstelt zijn gezondheid zich niet meer en een week voor zijn 46ste verjaardag sterft hij in zijn eigen bed in Westminster.

Weduwe

Hierop wordt hun 10 jarige zoon Richard II koning. Joan heeft veel invloed op haar jonge wat onbesuisde zoon, wat haar zeer geliefd maakt bij het volk. Zij wordt overal toegejuicht en begroet met bloemen. Verder blijft ze genieten van de overdaad die het leven haar biedt. Op het eind van haar leven is zij zo dik dat ze amper nog kan lopen. In 1385 breekt er een ruzie uit tussen John Holland, een zoon van haar eerste man en Ralph Stafford, een favoriet van koningin Anne van Bohemen. Joan's zoon John wordt ter dood veroordeeld. Joan smeekt haar zoon koning Richard om het leven van zijn half-broer voor vier dagen te sparen. Hierna besluit Richard om zijn halfbroer niet te doden maar op pelgrimstocht te sturen maar Joan (57 jaar) krijgt dit niet meer mee omdat zij inmiddels op 8 augustus 1385 gestorven is in Wallingford Castle. Na haar dood wil ze volgens haar testament begraven worden naast haar grote liefde Thomas Hollander, haar eerste echtgenoot. Aldus geschiedde.

Meer lezen over vrouwen in de middeleeuwen? Zie dan deze special: Vrouwen in de Middeleeuwen.
© 2012 Katinka900, gepubliceerd in Mensen (Kunst en Cultuur) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.

Gerelateerde artikelen
Verjaardagen Koninklijk Huis De Koninklijke familie, de familie van Oranje-Nassau telt inmiddels vele prinsen en prinsess…
Leden van de Koninklijke Familie Dit artikel beschrijft de voornaamste leden van de Koninklijke familie: Beatrix, haar ki…
Recensie 'De gravin van Parma' Op zaterdag 1 maart 2008 ging in de Stadsschouwburg van Den Haag de voorstelling 'De gravi…
Eleonora van Aquitanië, middeleeuwse koningin Eleonora van Aquitanië was koningin van zowel Frankrijk als Engeland i…
Joan Miro; één van de drie grote surrealisten Joan Miró staat tegenwoordig bekend als een van de grote surr…

Bronnen en referenties
  • Wikipedia

Reageer op het artikel "Gravin Joan van Kent"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Naam: E-mailadres: Meld mij aan voor de wekelijkse InfoNu nieuwsbrief. Reactie:
Infoteur: Katinka900
Rubriek: Kunst en Cultuur
Subrubriek: Mensen
Bronnen en referenties: 1
Schrijf mee!