De Godin van de vruchtbaarheid

Doorheen de eeuwen heen hebben vele culturen de Godin van de vruchtbaarheid aanbeden omdat zij doorheen het moederschap de vruchtbaarheid vertegenwoordigde. Van deze schepster van het leven werden de eerste tekenen gevonden in prehistorische tijden.

Het stenen tijdperk

De eerste bewijzen betreffen schilderijen en beeldjes van vrouwen met uitvergrote secundaire seksuele kenmerken die de vruchtbaarheid symboliseren. Wereldberoemde stukken als de Venus van Lespugue en de Venus van Willendorf stammen uit het stenen tijdperk en werden als godinnen aanbeden. Zij werden waarschijnlijk gecreëerd door vrouwen die hun eigen lichaam weergaven. Zo’n soort van figuurtjes werden in verschillende werelddelen gemaakt en aanbeden zoals door de Indiërs (Hariti) of de Semieten (Astarte, foto).

Catal Hüyük

In het oud-Turkse Catal Hüyük, een van de oudste (kleine) steden ter wereld, werden vele vrouwenbeeldjes gevonden die een godin voorstelden. Er was een landbouwgemeenschap gevestigd die door het handeldrijven een zekere welvaart verwierf. Zodoende waren luxeproducten als spiegels alomtegenwoordig. Men vond er ook in vele huizen ruimtes waar een godin werd aanbeden, die meestal zwanger of aan het baren was. Ook op de muur geschilderde beelden van godinnen werden teruggevonden.

Haar plaats aan de tafel van de Dinner Party

De plaats van de Godin der Vruchtbaarheid bevat prehistorische elementen die verwijzen naar de eerste sociale rol van de vrouw en de aanbidding van de godin als element van geboorte en voeding. Alle materialen op de legger werden gemaakt met technieken die waarschijnlijk door deze primitieve vrouwen gebruikt werden om gelijkaardige voorwerpen te maken. Naalden werden vervaardigd uit het dijbeen van een kalf en de wol werd gesponnen met een houten spoel, een van de eerste door vrouwen vervaardigde werktuigen.

De tafellegger

Op de legger is de spiraal het basiselement omdat het verwijst naar de eerste manden en potten die door vrouwen gemaakt werden. De juten stof onder het bord verwijst naar het eerste textiel dat de vrouw gebruikte. Al deze elementen houden verband met de landbouw die aan de basis lag van verdere ontwikkelingen in de beschaving en waaraan vrouwen actief deelnamen.

In de stof werden figuurtjes geweven van vroege reproducties van het vrouwenlichaam die gebruikt werden om de vrouw te vereren als schepster en voedster. Schelpen en zeesterren versieren de legger en verwijzen naar het verband tussen de zee en de vrouw, vruchtbaarheid en godinnen als Venus.

Vele elementen op de legger werden beïnvloed door vroege voorstellingen van godinnen als de Venus van Willendorf. Deze voorwerpen zouden gebruikt zijn als amuletten die door zowel man als vrouw werden vereerd. Een echo van hun vormen vind je weerspiegeld in de vlezige inprint van het bord. In het midden van het bord, dat een vulva voorstelt, worden de ronde vormen gesuggereerd van borsten en andere natuurelementen zoals zaadjes die met de vrouwelijke vruchtbaarheid worden geassocieerd.