Het Proces van Nürnberg

Ieder onder ons kent wel enkele kopstukken van het naziregime, maar hoe hun leven eruit zag na WO II daar weet men veel minder van. Het proces van nürnberg is het internationaal militaire tribunaal waar verscheidene kopstukken van het naziregime berecht werden voor de misdaden en gruwelijkheden die ze gepleegd hadden tijdens WO II. Hierbij volgt informatie over dit uitzonderlijke proces.

Het proces

Bijna exact 6 maanden na het einde van de tweede wereldoorlog werd in Nürnberg het internationaal militair tribunaal geopend. Dit was het enige tribunaal waar vertegenwoordigers van de Sovjet Unie, Groot Brittannië, Frankrijk en de Verenigde Staten samen aan deelnamen. Alle partijen hadden dit tribunaal tegen grote oorlogscriminelen al zeer snel aangekondigd en hebben zich er enorm aandachtig op voorbereid. Het tribunaal wou de oorlogscriminelen gestraft zien voor hun daden en gruwelijkheden, en tegelijkertijd een nieuwe internationale wet creëren.

De beschuldigden werden aangeklaagd in 3 categorieën : Het plannen van een oorlog vol agressie, voor oorlogscriminaliteiten en voor criminaliteiten tegen de mensheid. Op dit proces werd ook de burgers duidelijk gemaakt hoe crimineel de top van hun nazi-Duitsland was. Intussen had men ook de ideale locatie gevonden om het proces te laten doorgaan, namelijk het justitiepaleis van Nürnberg, en Nürnberg was ook DE stad bij uitstek om dit proces te laten doorgaan omdat deze stad het hart van het naziregime was. Het Nürnberg proces stond aan het begin van een cruciale studie van het nazi Duitse tijdperk.

De rechters

De rechters op dit proces bestond uit een groep van 8 rechters, telkens 2 van elke deelnemende geallieerde natie. Voor de VS was dit Francis A. Biddle en John J. Parker, voor de Russen waren dit Iola T. Nikitschenko en Alexander F. Wolchkow. De Britten stuurde Sir Geoffrey Lawrence en Norman Birkett en de Fransen kozen voor Henri Donnedieu de Vabres en Robert Falco.

De hoofdaanklagers

Evenals voor de rechters stuurde elk land ook zijn hoofdaanklager, voor de VS was dit de alom bekende Robert H. Jackson, ook wel Justice Jackson genoemd. De Russen lieten zich vertegenwoordigen door Roman A. Rudenko, De Britten stuurde Sir Hartley Shawcross en de Fransen stuurde Auguste Champetier de Ribes.

De beklaagden

De grote vangst van de Amerikanen was Hermann Göring, Reiksmaarschalk van het Duitse rijk, hij werd dan ook de triomf van het proces. Verder was er ook Rudolf Hess, Joachim von Ribbentrop, Dr. Robert Ley, Wilhelm Keitel, Dr. Ernst Kaltenbrunner, Alfred Rosenberg, Dr.Hans Frank, Dr. Wilhelm Frick, Julius Streicher, Walther Funk, Dr. Hjalmar Schacht, Karl Dönitz, Erich Raeder, Baldur von Schirach, Fritz Sauckel, Alfred Jodl, Martin Bormann, Franz von Papen, Arthur Seyss-Inquart, Albert Speer, Konstantin von Neurath, Hans Fritzsche en Dr. Gustav Krupp von Bohlen und Halbach. Hun werd gevraagd of ze al dan niet schuldig waren aan de aanklachten tegen hen gemaakt, allen pleitte onschuldig.

De straffen

Ter dood veroordeeld door ophanging:

• Göring: Hij pleegde op 15 oktober 1946, 2 uur voor de opknoping, zelfmoord
• von Ribbentrop
• Keitel
• Kaltenbrunner
• Rosenberg
• Frank
• Frick
• Streicher
• Sauckel
• Jodl
• Seyss-Inquart
• Bormann: Hij was niet aanwezig op het proces

Vrijgesproken van alle aanklachten:

• Schacht
• Papen
• Fritzsche

Levenslange gevangenis:

• Hess
• Funk
• Raeder

Gevangenisstraffen:

• Dönitz: 10 jaar gevangenis
• Neurath: 15 jaar gevangenis
• Schirach: 20 jaar gevangenis
• Speer: 20 jaar gevangenis