Recensie en Kaat Roozal

Boekrecensie: Kaat Roozal – Een wrakhouten tafeltje

Een boek vol korte verhalen, die allemaal een glimlach op je gezicht weten te toveren. In ‘een wrakhouten tafeltje’ gebeurt dit wel degelijk. Een recensie over het boek.


Gegevens van Een wrakhouten tafeltje

Uitgeverij: Boekenbent
ISBN: 978-90-5870-076-0
Genre: Humor


Eigen beheer door Kaat Rozal

Het boek ‘een wrakhouten tafeltje’ is een eigen beheer uitgave van uitgeverij Boekenbent. De auteur heeft een prachtig geheel gemaakt. Het is een klein, dun boekje, met voorop een foto van een tafeltje en achterop een foto van een roos. De kaft zelf heeft een blauwe kleur. Ook het binnenwerk ziet er goed uit. Er zijn vrijwel geen spelfouten te ontdekken en de inhoudsopgave geeft duidelijk aan waar u de verhaaltjes kunt vinden.

Over het boek

‘Een wrakhouten tafeltje’ bevat 50 korte verhalen die op een luchtige manier zijn geschreven. Je hoeft er niet over na te denken, maar je kunt het gewoon lezen. Op het boek zelf staat dat het erg geschikt is voor tijden wanneer je even wat minder in je vel zit. De meeste verhalen zijn zo kort, dat ze net één pagina in het boek volmaken en gaan over allerlei onderwerpen. Alles is in ik-vorm geschreven en er zit wel duidelijk een soort verhaallijn in. Zo komen er steeds dezelfde personages, dieren en vakanties terug. In totaal staan er 50 verhalen in het boek.

Verhaaltje uit het boek


Gisteren stond er weer een aan mijn deur. Vette glimlach op zijn gezicht, feestelijk pakje in zijn hand.
‘Goedemorgen mevrouw,’ klonk het enthousiast.
Ik keek verheugd naar de doos die hij voor zijn buik hield.
‘De buren zijn niet thuis. Mag ik dit pakje hier achter laten?’
Mijn gezicht betrok.
Elke week komt er wel een doos, pakje of bosje bloemen. Nooit voor mij. Alle bezorgers en postbodes weten blijkbaar dat ik als enige thuis aan het werk ben.
Ik zie weer iemand naderen. Een grote bos rode rozen in zijn hand. Voor zover ik het weet heb ik geen geheime aanbidster.
Nee, ik ben geen postbode. Ik duik snel het toilet in, ik ben er even niet. Hij vertrekt, zie ik door de kier van mijn deur. Nog geen twee minuten later is hij terug. Hij stopt een briefje in mijn bus. Als hij weg is, sluip ik dichterbij.
Wij troffen u helaas vandaag niet thuis. We hebben een bestelling voor u afgegeven op nummer 96.


Mijn mening

Een boek waar je even niet over na hoeft te denken, is altijd fijn om te lezen. Geen lange verhalen, geen moeilijke teksten, gewoon simpele verhaaltjes. Alles is erg herkenbaar. De situaties die de schrijfster beschrijft zou ik zelf ook meegemaakt kunnen hebben. De meeste verhalen wisten zeker een glimlach op mijn gezicht te brengen, maar sommige wisten me niet erg te interesseren. Sommige verhaaltjes zijn naar mijn mening toch wel iets té kort. Dat is zowel een nadeel als een voordeel, het ligt maar net in wat voor een bui je bent als je het leest. Dit boek is in ieder geval een echte aanrader als je even geen zin hebt in een zwaar boek.
© 2007 - 2008 Writingsuus, gepubliceerd in Recensies (Kunst en Cultuur) op 28-10-2007, laatst gewijzigd op 02-11-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Writingsuus is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Boekrecensie: Kaat Roozal – Een wrakhouten tafeltje"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.