Recensies en Twee Tranen

Recensie: Derwent Christmas – Twee tranen

Didier Dominique heeft alles wat hij nodig heeft. Een vrouw, een reclamebureau, rijkdom. Hij besluit les te gaan geven op een hogeschool. Daar komt hij in contact met Marian en vanaf dat moment gaat alles mis.


Gegevens van het boek

ISBN: 978-90-468-0330-1
Uitgeverij: Nieuw Amsterdam
Genre: Psychologische roman
Bestel dit boek


Over Derwent Christmas

Derwent Christmas werd geboren in 1972 en is medeoprichter van het literaire tijdschrift Tzum. Ook is hij de stadsdichter van Leeuwarden. Na veel gedichten geschreven te hebben, is ‘Twee tranen’ zijn eerste roman.

Over Twee tranen

Didier Dominique heeft het allemaal prima voor elkaar. Hij heeft een leuke vrouw, een goede baan in de reclamewereld en rijkdom. Toch is hij toe aan een nieuwe uitdaging en hij gaat lesgeven aan een hogeschool. In de collegezaal leert hij Marian kennen. Op de één of andere manier heeft zij een aantrekkingskracht op hem. En dat is het begin van het drama waar Didier Dominique mee te maken krijgt. Vanuit zijn cel op death row schrijft hij zijn verhaal op een typmachine die hij gekregen heeft van één van de bewakers.

Fragment uit het boek

Ik had me in het verlede nal vaker laten schofferen door klanten van DiDo, omdat klanten nu eenmaal gelijk aan hun kant willen krijgen, en altijd de vileine woorden zonder weerwoord geïncasseerd in de wetenschap dat ik veel geld aan die klant zou verdienen. Maar Marians brutaliteit accepteren leek me zinloos. Dus ik keek langs haar heen naar een studente die in de deuropening onze confrontatie had beluisterd en gebaarde haar met een senlle handbeweging ons alleen te laten. De studente verdween en sloot de deur achter zich. Ik keek naar het betraande gezicht van Marian en zij keek naar mij en ik stond op uit mijn stoel en wees met mijn wijsvinger in haar richting en wilde zeggen: wat denk jij eigenlijk wel! Dat je mij de les kunt lezen? Dat ik me laat uitschelden door een studente? Denk jij dat jij een goed cijfer zult halen voor dit vak zolang ik de cursus geef? Lelijke lange darm! Maar ik zweeg en voordat het goed en wel tot me doordrong, vreegde ik met de top van mijn wijsvinger een traan, zwart van de uitgelopen mascara, in een vloeiende beweging van haar wang.

Mijn mening

De debuutroman van Derwent Christmas leest als een trein. Het is in de ik-vorm geschreven, iets waar ik meestal niet van houd, maar wat hier wel helemaal tot zijn recht komt. Het boek weet je te boeien, omdat het met de juiste spanning is opgebouwd. De verhaallijn wisselt van verleden naar heden, zodat je niet alleen over het leven van Didier Dominique te weten komt, maar ook over het leven in de gevangenis. Het wisselen van verhaallijn zorgt tevens voor extra spanning. Iedere keer als je wilt weten wat er aan de hand is, weet de auteur op slimme wijze terug naar de gevangenis te gaan. De hoofdstukken zijn kort en daardoor krijg je als lezer met veel afwisseling te maken. De auteur heeft zich daarnaast goed geïnformeerd over het leven in de gevangenis en met name hoe het eraan toe gaat in Death Row.

Het boek kent twee kleine nadelen. Ten eerste is er de omslag: een zwart-wit foto van een naakte vrouw gaat gepaard met felroze en oranje letters. De omslag nodigt op geen enkele manier uit om het boek te lezen. Dat is erg jammer, want het is een boek dat gelezen moet worden en op deze manier door het publiek over het hoofd gezien zal worden. Een tweede nadeel is dat het boek erg kort is. Als lezer had ik best wat langer van dit boek willen genieten. Al met al een roman dat in de kast van iedere boekenliefhebber moet staan.
© 2008 - 2010 Writingsuus, gepubliceerd in Recensies (Kunst en Cultuur) op 24-03-2008, laatst gewijzigd op 10-12-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Writingsuus is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Recensie: Derwent Christmas – Twee tranen"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.