Mel Hartman en Droomloos

Recensie: Mel Hartman – Droomloos

Droomloos is het tweede boek van Mel Hartman, en het vervolg op het boek ‘De fantasiejagers’. Het boek gaat over onze wereld en de droomwereld die met elkaar in verbinding staan.


Gegevens van het boek

Uitgeverij: Kramat
ISBN: 978-90-752-1293-8
Genre: Fantasy, Science Fiction
Vervolg op: De fantasiejagers


Over Mel Hartman

De Vlaamse Mel Hartman schrijft al zolang ze zich kan herinneren. Daarnaast bewaarde ze altijd alles wat met teksten te maken had. Briefjes die in de klas werden geschreven en liefdesbrieven. Ook haar dagboekfragmenten heeft ze nog allemaal. In 1996 liet ze voor een kleine prijs een boek uitgeven op een beurs in Leuven. In 2003 kreeg Mel Hartman het idee voor de fantasiejagers.

Over Droomloos

Er wordt een portaal ontdekt in onze wereld, die ons brengt naar de droomwereld. Een wereld die niet alleen in onze dromen bestaat, maar echt is. Alle mensen zijn er behoorlijk van geschrokken: alle gekke dingen die ze uitvoerden in hun slaap, konden de wezens uit de droomwereld dus gewoon zien! Er worden al snel twee namen bedacht voor de werelden. ‘Ratiowereld’ en ‘Emowereld’. De mensen uit Ratiowereld mogen de droomwereld regelmatig bezoeken, maar andersom wordt dit niet gewaardeerd. Al snel komt er een verbod voor de Emowezens, zij mogen Ratiowereld niet langer meer bezoeken. De fantasiejagers worden aangewezen, zodat zij de wezens kunnen opsporen die zich niet aan de regels houden.

Maar... als alle mensen in ratiowereld zich opeens heel agressief gaan gedragen, staan de fantasiejagers voor een raadsel. Welk wezen zorgt hiervoor?

Fragment uit het boek

“Maar meen je dat nou, dat het park gewoon van plaats is veranderd?” Het was Aqua die dit vroeg.
“Absoluut. Herinner je enkele dromen. Was het niet vaak zó dat je je plots ergens anders bevond in je droom, dat je van de ene seconde bevond in je droom, dat je van de ene seconde op de andere op een totaal andere plaats stond?”
Aqua knikte.
“Wel, je dacht natuurlijk toen je wakker werd dat je een stuk van je droom gemist had, dat je je het niet meer herinnerde. Maar dat was niet zo. Plaatsen in Emowereld zijn geen vaststaande feiten. Plaatsen, winkels, pakren, bossen kunnen zich net zo verplaatsen als mensen. Alleen zie je het niet, het gebeurt gewoon.”


Mijn mening

Droomloos kan goed los gelezen worden en is niet persé een vervolg op ‘De fantasiejagers’. Wel is het leuk om het boek te lezen nadat je het eerste boek hebt gelezen. Er wordt meer verteld over de karakters en je krijgt meer te weten over het portaal. In het begin van het boek is het echter een beetje verwarrend. Ik had niet meteen door dat het daadwerkelijk om een vervolg ging. Daarnaast is het tweede deel niet – zoals het eerste deel – in de ik-vorm geschreven. In plaats daarvan kijken we door de ogen van alle fantasiejagers. Dit is even wennen, maar als je er eenmaal aan gewend bent, merk je dat het de juiste keuze is van de auteur. Droomloos is een boek dat je niet snel loslaat. Het is duidelijk dat er veel aandacht aan het schrijven is besteed, waardoor het allemaal erg realistisch overkomt. Je gaat er echt over nadenken: zou ik tijdens mijn dromen écht in een andere wereld terecht komen?
© 2008 Writingsuus, gepubliceerd in Recensies (Kunst en Cultuur) op 27-04-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Writingsuus is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Recensie: Mel Hartman – Droomloos"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.