Recensie: Echte mannen eten geen kaas door Maria Mosterd

Een boek dat mijn aandacht trok door het feit iemand in mijn favoriete taverne – die eigenlijk een nieuwe lezer mag genoemd worden, hier helemaal van in de ban was en dit boek op twee dagen –wat voor hem een immense straffe prestatie is- uitlas. Het gevolg was dat hij mij uitvoerig vertelde over dit verhaal dat hij niet kon opzij leggen en tenslotte werd het boek voor mijn neus gelegd ter lezing.

Over de auteur

Maria Mosterd (Zwolle - 1989) woont in het oosten van Nederland. Na twee keer zes maanden in India te hebben verbleven om weer zelfvertrouwen en een gevoel van eigenwaarde te krijgen, begint ze nu onder begeleiding van de Hoenderloo Groep aan een nieuw leven.

Weetjes

• Eerste druk feb. 2008 – 10de druk en 70 000 verkochte exemplaren later aug. 2008
• Paperback/uitgeverij VanGennep - Amsterdam
• ISBN: 9789055159048
• Omvang: 188 pagina's

Het boek

‘eentje dat je niet opzij kan leggen,’ verzekerde mijn ober me. Niettegenstaande ik niet echt lichtgelovig ben op leesgebied wat betreft wat anderen denken, was mijn nieuwsgierigheid als dusdanig getrokken dat ik, eens thuisgekomen met het boek lekker op de sofa ging zitten.

Wanneer ik heel eerlijk ben en op de cover had afgegaan, was dit pareltje moed vast aan mijn leesoog ontgaan. Niet dat het geen goede cover is, maar hij deed mij meer vermoeden dat het een shicklit was -wat een genre is dat ik liever inj beeld zie dan in tekst- en niet een niets verbloemend autobiografisch relaas van een gruwelijke periode.

• In de ban van een loverboy, neergeschreven als een wervelend verslag waar je haar van rechtkomt terwijl je jezelf boos voelt worden op het lijdend voorwerp hier dat ontegensprekelijk bewust verslaafd is aan haar pooier. Tegelijkertijd voel je de scheurende tweestrijd tussen haar bewustzijn, haar wat-kan-en-niet-kan-waarde, haar emotionele woede en haar meedogenloos zijn, haar perceptieverwringing, haar overlevingsdrang en de magnetische kracht van het vertekende beeld waar ze mee leeft.
• Een harde rauwe werkelijkheid die emotieloos beleefd wordt en tegelijkertijd empathie oproept.
• In een ruk las ik het uit, het was inderdaad een verhaal dat loopt als een trein. Je kan je bijna niet losscheuren van deze rauwe, harde, onmenselijke, gehersenspoelde werkelijkheid, die het hoofdpersonage vertelt.

Waar gaat dit verhaal nu in godsnaam over, hoor ik u denken

Maria is tot haar twaalf jaar een heel gewoon meisje op de rand van haar puberteit, dat zich vooral bezighoudt met echte meisjesdingen, onderhevig is aan onschuldige hormonenstootjes die zich uiten in jongens plagen, stoer doen, kattenkwaad uitsteken, achtervolgen, jachten. Tot die verschrikkelijke dag dat ze op een groepje boefjes loopt met haar vriendin, en zich begint af te vragen hoe het zou zijn als een van die boefjes haar vriendje zou zijn. Maria begint zich te realiseren dat hun leven er heel wat minder saai uitziet dat haar leventje en haar fantasie gaat met haar op de hort. Tot een van hen ‘Manou’ genaamd, zich voor haar interesseert. Dit is het begin van een ware heksenketel die haar gehele leven overhoop haalt. Ze raakt al snel in de ban van Manou, die haar aan de joints haalt, ontmaagd en redelijk snel al de knepen van het humhum vak bijbrengt. Pas dan beseft ze dat hij een loverboy is en zij zijn hoer. De labiele geestesgesteldheid van haar pooier en alle gevolgen van dien, manifesteren zich in een helse levensdraai waarin ze geconfronteerd wordt met hoerderij, mensenhandel, drugs mishandeling, verkrachting, geweld, smokkel,….

Ook al wilt ze dit wereldje ver achter zich laten, de angst om de toorn van haar pooier op zich te halen is net iets groter, net zoals haar verslaving aan hem. Wanneer hij haar schopt en slaagt en even later aanhaalt, denkt ze dat ze zich veilig voelt. Hij kneedt haar tot een ruggengraatloze schaduw van haar zelf, ontneemt haar de jeugd, zegt haar wat te doen en wanneer, commandeert haar wanneer ze moet plassen, douchen, slapen,…) Het gaat van kwaad naar erger tot die dag dat haar vriendin Kitty, verliefd wordt op een volgjongen loverboy van Manou. Wanneer die haar met de tijd tracht in te lijven in hun business, krijgt ze schrik. Die schrik is tevens de aanleiding tot de redding van Maria. Maar dat loopt helemaal niet zo van een leien dakje.

Bevinding

Tijdens het lezen van deze 'Vier jaar in handen van een loverboy,' was er geen enkel moment van sereen geluk, behalve dan misschien heel in het begin, dat me aansprak door de wervelende onschuldige manier van vertellen en de herkenbaarheid van puberende meisjes die het meisje uithangen. Tot de aap uit de mouw kwam tenminste, daarna voel je doorheen de woorden weemoed, totale eenzaamheid van dit aangrijpende autobiografische relaas, dat zes jaar na de feiten neergeschreven is. Vanaf de eerste regels verbleef ik geboeid door de eigengereide manier van vertellen die me intrigeerde en heb het boek niet meer neergelegd tot het uit was. Nog harder is het feit dat je rillingen over je huid voelt kruipen, wanneer je beseft dat dit geen fictie is. Pure horror in enkele beschrijvingen zoals met de rat, waardoor je beseft dat dit relaas enkel het topje van de ijsberg is.

Een heel openhartige aangrijpende, rauwe, hectisch, bikkelharde, schokkende en tegelijkertijd gevoelige verhaallijn die de lezer bij de keel grijpt.

Opmerking

Het zou me niets verwonderen dat dit boek verfilmd gaat worden.

Mijn idee, een aanrader

Een boek dat zou moeten gelezen worden door elke tiener, zodat ze de gevaren van zo een gewiekste loverboy inzien. Een term die trouwens veel meer romantiek laat vermoeden dan de werkelijkheid. Niettegenstaande de meisjes met charmes en cadeautjes aangehaald, afgekocht en verleid worden, men de neiging heeft te denken dat het over mooie mannen, binken,.. gaat, blijkt uit dit relaas dat het tegengestelde eerder waarheid is. Mooie locaties zijn erg zelden, achterbuurten die naar zeik en drugs ruiken troef. Dit boek is een waarschuwing van wat een valse wereld inhoudt.

Links

• Maria Mosterd rekent af met het verleden
• Alsof een Loverboy je eigen schuld is
• Moeder loverboyslachtoffer klaagt school aan

© 2008 - 2010 Salu, gepubliceerd in Recensies (Kunst en Cultuur) op 04-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Salu is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Boekrecensie - Ik stond laatst voor een poppenkraam, Mosterd: In dit boek vertelt een moeder over haar dochter Maria die in handen valt van een loverboy. Haar dochter zit net op de middelbare school als ze M…
• Verrassings hotdog en zelfgemaakte worstenbroodjes: Een simpele manier om met de pannekoek eens wat anders te doen, en heerlijke zelfgemaakte worstenbroodjes .
• Kaasplateau, een hartig nagerecht: Een kaasplateau doet het altijd goed. Neem een paar verschillende soorten kaas, toast, brood, boter, mosterd, noten en druiven erbij, een goede wijn en klaar ben je!
• Baconrolletjes & Baconhapjes: 2 Heerlijke borrelhap recepten met bacon. Eenvoudig te maken en leuk om Uw gasten mee te verassen. Als U van bacon houdt moet U ze eens proberen.
• Kaas in allerlei gerechten verwerkt: Kaas is niet meer uit onze keuken weg te denken en er zijn dan ook erg veel gerechten gebaseerd op uiteenlopende soorten kaas. Is het niet op de boterham, dan toch zeker…