Recensie: Bart Debbaut – Scherven

Inspecteur John Leyssens en zijn team krijgen te maken met een aantal mysterieuze moorden. De signalen die de dader achterlaat zijn vreemd en de speurders zoeken naar het antwoord op hun vragen.

Gegevens van het boek

Uitgeverij: Kramat
ISBN: 978-90-795-5202-3
Genre: Psychologische thriller

Over Bart Debbaut

Bart Debbaut werd in 1971 geboren, samen met zijn tweelingzus. Hij studeerde marketing en kwam toen terecht in de bankwereld. Daar heeft hij verschillende functies gehad. Ook schrijft hij al een tijd artikelen voor tijdschriften en heeft hij meegewerkt aan het boek ‘Hoe word ik een winnaar en hoe blijf ik het?’ Zijn boek “Scherven’ is zijn debuut in de fictiewereld en de wereld van het spannende boek.

Over scherven

Het boek wordt vanuit drie standpunten geschreven. ‘Hij’, ‘Zij’ en ‘De rest’. De gedeeltes hij en zij worden in ikvorm geschreven en de rest in de derde persoonsvorm. Het boek gaat over een aantal moorden die in Leuven zijn gepleegd. Inspecteur John Leyssens staat voor een groot raadsel. Ondertussen maak je als lezer kennis met Gerard Jeurissen, die allerlei vreemde gedachten heeft en vooral veel bezig is met cijfers en de Griekse Mythologie. Ook leer je de prostituee die zichzelf Lesley noemt. Wat hebben deze drie met elkaar te maken?

Fragment uit het boek

Als haar man straks thuiskomt, is niet alleen haar leven voorbij. Ook dat van hem. Figuurlijk dan. Ik trek de handschoenen uit en berg ze weg in de kartonnen doos, samen met het inpakpapier en de rest van het materiaal. Fluitend verlaat ik de woning, de kartonnen doos vast onder mijn arm geklemd. Een merel beantwoordt mijn gefluit. Ik verzin er woorden bij. Woorden die rijmen op ‘opdracht volbracht’.
Zacht
Kracht
Macht

Mijn mening

Bart Debbaut weet op de juiste manier vragen op te wekken bij zijn lezers. Als lezer wil je weten wat er aan de hand is en die vragen blijven je tot het einde van het boek achtervolgen. Als je antwoord krijgt op die vragen, gaat het opeens allemaal erg snel in het verhaal. Misschien een beetje te snel, vooral omdat het begin een lange opbouwende spanning heeft. Een ander klein nadeel is dat het onderzoeksteam nogal plat is neergezet. Het lijken geen personages, ze lijken niet te leven en er zitten wat bekende cliché’s in. Ik vond het moeilijk om me in te leven bij de gevoelens van de inspecteur, omdat het naar mijn mening wat slecht is omschreven.

Gelukkig is het ‘hij’ personage daarentegen erg goed uitgewerkt. Je krijgt een goed beeld van zijn gedachtekronkels en de manier waarop hij te werk gaat. Erg origineel is ook de manier hoe het verhaal is opgebouwd: als lezer kijk je bij alle kanten een beetje mee, zonder dat er ook maar iets wordt verklapt van het plot.