Boekrecensie: Patatje vrede - Simon Soesan

Patatje vrede is het tweede boek van Simon Soesan dat in 2007 is verschenen. Het boek bestaat uit losse verhalen over allerlei belevenissen die Soesan in Israël meemaakt. Een gedeelte van de verhalen verschenen eerder in NRC Handelsblad, Het Reformatorisch Dagblad, Israël Aktueel, Levend Joods Geloof en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Het is een aardig boek voor mensen die wel eens wat anders willen lezen over Israël dan alleen maar politiek en religie. Toch draait het boek om vrede.

Gegevens

• titel: Patatje vrede (een Nederlandse Israëli hunkert naar vrede)
• auteur: Simon Soesan
• uitgeverij: Aspekt
• jaar: 2007
• ISBN:

Over de auteur

Simon Soesan (1956) woont sinds 1973 in Haifa. Hij is getrouwd en heeft drie kinderen. Hij schrijft regelmatig verhalen voor diverse Nederlandse media, zoals het NRC Handelsblad, Het Reformatorisch Dagblad, Israël Actueel en het Nieuw Israelietisch Weekblad. Eerder schreef Simon Soesan het boek 'Pita met hagelslag' (2005) dat door uitgeverij Ad. Donker werd uitgegeven.

Inhoud boek: Patatje vrede

Het boek handelt over het dagelijkse leven van Simon Soesan in Israël. Centraal hierbij staan zijn vriendschappen met Arabieren (Soesan woont in Haifa waar ook veel Joden en Arabieren wonen). Hij wil met die verhalen aantonen dat de gewone burgers vreedzaam met elkaar willen leven. De oorlog tegen Hezbollah in 2006 is een zoveelste aanslag geweest op de onderlinge relaties tussen met name Joden en Arabieren. Maar desondanks zet men samen te schouders eronder om te streven naar vrede. De titel van het boek (Patatje vrede) is een woordspeling naar de omslag die het land zal moeten maken om vrede te bewerkstelligen.

Mening Etsel over het boek 'Patatje vrede'

patatje oorlog versus patatje vrede
Toen ik de titel van het boek zag moest ik meteen denken aan 'patatje oorlog'. Wat is een patatje oorlog? Oorlog verwijst naar het willekeurig toevoegen van verschillende ingrediënten, als ware het een slagveld. Niet overal in Nederland is een patatje oorlog gelijk. Het verschilt per regio. Zo zijn er regio's waar het gaat om friet met pindasaus, mayonaise en met keuze uitjes erbij. In andere streken gaat het om friet met mayonaise, ketchup, currysaus, pindasaus en uien. En in weer andere gebieden betreft het friet met mayonaise, pindasaus, currysaus en uien. Men heeft nog geprobeerd om in 1998 patatje oorlog om te dopen in patatje feest, maar dat is niet gelukt. In plaats daarvan schijnt er wel een patatje vrede te bestaan in enkele snackbars. Het is me niet duidelijk waarin deze verschilt van patatje oorlog. Misschien dat de sausen hier vredig naast elkaar liggen, in plaats van gemengd.

Aangezien de term 'patatje oorlog' en 'patatje vrede' alleen in Nederland (in België heet het 'friet oorlog') voorkomt is me niet helemaal duidelijk wat de schrijver hiermee bedoelt. Waarschijnlijk wil hij hiermee zeggen dat hij -als Nederlander- erg veel van patat houdt, maar nimmer zal kiezen voor een patatje oorlog uit idealistische overwegingen. Maar goed, dat is speculatief.

Israël is meer dan oorlog alleen
De meeste Nederlanders hebben een beeld van Israël dat constant in oorlog is. De media laten geen kans onbenut om de strijd tussen de Israëliërs en de Palestijnen uit te vergroten. Zodoende komt Israël bij een aantal mensen uit de strot. Deze mensen zou ik aanraden om eens boeken te lezen waarbij oorlog geen hoofdrol speelt. Zo krijgt men een verfrissende, andere kijk op de Israëlische samenleving. Eén zo'n boek is 'Patatje vrede'. Simon Soesan is er in geslaagd om, met een redelijk portie humor, een aardig beeld te schetsen van het Israël zoals hij dat beleeft.

In het voorwoord schrijft redacteur Hedrien Kloots dat Simon vroeger bij Haboniem, de Joodse jeugdbeweging in Nederland, al een grote mond had en dat hij dat nu nog steeds heeft. Dat is ook wel duidelijk te merken in zijn verhalen. Maar deze grote mond gaat wel gepaard met humor.

Waar is Menachem?
Eén van de leukste verhalen vind ik 'Waar is Menachem?' Simon vertelt hierover de manier waarop in Israël de telefoon wordt opgenomen. Dat gaat niet zoals in Nederland met het beleefd noemen van je naam als je gebeld wordt of zelf belt, maar gewoon met : "AALO" Simon kan dat niet uitstaan en af en toe neemt hij dan iemand in de maling. Zo belde iemand een keer op die riep: "AALO, Menachem?" Simon antwoordde terug dat hij geen Menachem heette. Toch bleek het telefoonnummer te kloppen met Simons telefoonnummer. Simon bleef beleefd en zei dat Menachem misschien het verkeerde telefoonnummer had doorgegeven. Maar zo stom was Menachem niet volgens de man aan de andere kant van de lijn. Hij suggereerde zelfs dat Simon misschien de telefoon van Menachem had gestolen. Voor Simon is nu het moment aangebroken om de man aan de andere kant van de lijn in de maling te nemen. Simon zegt: "Je spreekt met Menachem. Ik nam je in de maling!" De man gereageerd opgelucht, hij wist het wel. Dan zegt hij dat Shlomo hem geld heeft gegeven (honderdduizend contant), maar dat hij het rekeningnummer is vergeten om het geld op te storten. Plotseling klinkt de bel van een andere telefoon door het gesprek heen. De man reageert via één van zijn andere telefoons en ontdekt tot zijn verbazing dat het Menachem is. De man spreekt nu weer tot Simon en voelt dat hij voor de gek wordt gehouden. Simon gaat rustig door en roept: "AALO! Menachem?" "Ik ben Menachem niet" roept de man terug. "Nee, niet jij Menachem, ik zit op de andere lijn met een Mena...eh, met iemand anders!" Vervolgens roepen ze nu allebei door elkaar: "AALO! AALO! AALO!" De man aan de andere kant van de lijn zwijgt. Zeker verkeerd verbonden.

Het boek is opgedragen aan de vrede
Dit soort verhaaltjes sieren het hele boek. Af en toe zit er wel wat politiek tussen en klaagt Simon over bijvoorbeeld Netanjahoe. Maar het is niet overheersend. Soesan draagt het boek op aan de vrede en kijkt naar de mens, niet naar diens geloofsovertuiging. Maar of het zal helpen betwijfel ik ten zeerste. Daarvoor ligt de zaak toch iets gecompliceerder. Anderzijds helpen alle kleine beetjes. Dus wie weet krijgt Soesan ooit nog eens de Nobelprijs voor de Vrede. Of zou hij liever de Nobelprijs voor Literatuur in ontvangst nemen?

Meer boekrecensies zijn te lezen in mijn special Recensies boeken Israël/Midden-Oosten. © 2009 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Recensies (Kunst en Cultuur) op 22-02-2009, laatst gewijzigd op 20-06-2009. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Israëlisch-Arabisch conflict 11: Camp David Akkoorden: In 1977 besloot Anwar Sadat Israël te bezoeken. Het was een historisch moment. Wat was zijn intentie? Hij wilde de teruggave van de Sinaï; hij wilde zij…
• Thrillerauteurs – Simon de Waal: Met een achtergrond als rechercheur is de Nederlandse auteur Simon de Waal als geen ander in staat om spannende thrillers en politieromans te schrijven. Onder meer zijn boeke…
• Boekrecensie: Door de ogen van een kind: Een boekrecensie van een indrukwekkend waargebeurd verhaal over een vrouw die als jong meisje het concentratiekamp Auschwitz overleefde. Geschreven door een aankomend…
• Boekrecensie: Simon Vestdijk; Pastorale 1943: Hoofdfiguur is Schults, leraar Duits van Duitse afkomst die zijn naam heeft vernederlandst en in de oorlog verzet tegen de Duitse bezetter pleegt. Hij wordt omri…
• Iedereen kent hen wel Nick en Simon: Nog geen jaar geleden had vrijwel niemand van ze gehoord, maar nu zijn Nick en Simon niet meer uit de weg te denken uit de nederlandse muziekwereld.