Recensie: Taal is zeg maar echt mijn ding-Paulien Cornelisse

'Taal is zeg maar echt mijn ding' is een razend populair boek uit 2009 van Paulien Cornelisse. Het boek gaat over taal. Niet zoals het hoort maar hoe mensen dit per ongeluk doen. Talloze woorden en zinnetjes worden onder de vergrootglas gelegd. Waarom 'focking' niet hetzelfde is als 'fucking' en 'seks' niet hetzelfde als 'sex'. Paulien Cornelisse is gaan twijfelen of taal wel zoveel duidelijkheid brengt. Zorgt het niet voor meer verwarring?

Gegevens

• titel: Taal is zeg maar echt mijn ding
• auteur: Paulien Cornelisse
• jaar: 2009
• uitgeverij: Contact
• ISBN: 978-90-254-3049-8

Inhoud van het boek 'Taal is echt mijn ding'

In dit humoristisch boek laat Paulien Cornelisse zien hoeveel verwarring taal kan opleveren, terwijl taal eigenlijk bedoeld is om duidelijkheid te scheppen. Het gaat vaak om hele eenvoudige zinnetjes waarmee je om de hete brij heen kunt praten, kunt slijmen, liegen, goedpraten, etc. Vaak zeggen mensen iets anders dan ze bedoelen. Aan de hand van wat voorbeelden uit het boek willen we wat duidelijkheid scheppen. Of zult u er juist door verward raken?

Wil jij nog koffie?
Dit zinnetje kan van alles betekenen.

1. “Wil jij nog koffie? Mooi, ik ook, dus als jij het even zet....”
2. “Wil jij nog koffie? Ik vraag het maar, want dan hoeven we het verder niet meer te hebben over die oersaaie problemen op je werk.”
3. “Wil jij nog koffie? Als je nee zegt betekent dat dat de sfeer verpest is en ik het op korte termijn ga uitmaken.

Subtiel opscheppen
Sommige mensen weten op fantastische wijze niet op te scheppen (maar niet heus):

1. “Ik was gewoon de eerste die zoiets deed, dus er was ook weinig concurrentie.”
2. “Nou kennen, kennen, echt kennen doe ik Beau natuurlijk ook weer niet. Niemand trouwens.”
3. “Ik wist destijds nog niets van de Tour, ik weet er nog steeds niets van.” (was getekend Mart Smeets)

Eerlijk
Hoed u voor mensen die eerlijk zijn.

1. “Als ik even heel eerlijk ben....” (nu volgt er een nare mededeling)
2. “Mag ik eerlijk zijn?” (even pro forma om toestemming vragen voor de eerlijkheid)
3. “Ik vond het niks. Maar nu ben ik héél eerlijk hoor.” (gelukkig, je was eerlijk)

Bepaalde mensen

1. “Er zijn hier mensen die proberen te slapen” (daar bedoelt de spreker altijd zichzelf mee)
2. “Bepaalde mensen hier denken dat het normaal is om tot vier uur 's nachts op een djembé te beuken.” (daar bedoelt de spreker nooit zichzelf mee)

Mening Etsel over het boek 'Taal is echt mijn ding'

Bovenstaande zinnen zijn slechts een klein aantal voorbeelden uit dit grappige boek. De kracht van dit boek ligt 'm niet zozeer in de zinnetjes zelf, als wel het commentaar c.q. uitleg dat Paulien Cornelissen erbij geeft. Het is duidelijk dat Paulien veel gevoel voor taal heeft, anders lukt het niet om een dergelijk boek te schrijven. We hebben dit boek van iemand gekregen en toen we het kort bespraken dachten we dat we zoiets zelf ook wel eventjes konden doen; gewoon een heleboel woorden en zinnen verzamelen en daarvan dan een boek uitgeven. Maar toen hadden we dit boek nog niet echt door genomen. Pas tijdens het lezen van het hele boek merkten we hoe sterk dit boek in elkaar steekt. Het meest kenmerkende stukje van de taalgevoeligheid van Cornelisse vonden we het stukje over taalmysteries.

• Guur is een duidelijk woord, maar onguur is er gek genoeg niet het omgekeerde van.
• Willekeurig is niet het omgekeerde van onwillekeurig.
• Ontginnen is iets, beginnen is iets, maar ginnen dan? Wat is ginnen?
• Waarom heet een vluchtheuvel een vluchtheuvel, terwijl het met vluchten niet zo veel te maken heeft.
• Waarom heet een verrekijker niet gewoon een verderkijker.
• Universiteit is niet het tegenovergestelde van diversiteit. Waarom is dat?
• Tweeslachtig betekent dat een dier zowel man als vrouw is; halfslachtig heeft dan weer niets met geslacht te maken.
• Waarom bestaat eenzaam wel en tweezaam niet?

Met het lezen van dit boek zijn we op een andere manier naar de Nederlandse taal gaan kijken. Natuurlijk zijn ons sommige dingen wel bekend zoals de uitspraak van 'nieuw' (nuuw) of 'Olumpische Spelen' in plaats van 'Olimpische Spelen'. Maar er komen ook veel nieuwe zaken aan bod die we nog niet kenden. Nadeel van dit soort boeken is dat de lol er na twee keer lezen wel een beetje afgaat. In het begin lig je dubbel van het lachen, maar daarna verdwijnt de pret snel. Misschien moeten we het een paar jaar in de kast laten liggen en dan opnieuw eens lezen. Voor liefhebbers van de Nederlandse taal is dit boek zeer aan te raden.