Expositie Hongaarse en Poolse beelden op Binnenhof

Een mooi contrast. Dat vormen de beelden van de Hongaarse beeldhouwer Boldi en zijn collega Robert Sobocìnski. Samen exposeren ze op en rond het Binnenhof in den Haag vanaf 30 mei tot en met 15 juli. Daarmee onderstrepen ze het Hongaarse (1/1-1/7) en Poolse (1/7-31/12) voorzitterschap van de Europese Unie gedurende het jaar 2011. Terugkijkend op een succesvol voorzitterschap van de Europese Unie gedurende het eerste halfjaar van 2011 opende de heer Gyula Sümeghy, ambassadeur van Hongarije, de expositie. ‘Europa kan alleen sterker worden bij een toename van de onderlinge banden tussen de landen. Kunst is daarbij een belangrijke stimulator. De beelden wijzen op de eeuwenlange vriendschap tussen Hongarije en Polen. Niet alleen drinken en vechten verbroedert maar ook kunst.’

Ook Janusz Stanczyk, ambassadeur van Polen, wees op de eeuwenlange vriendschap tussen Hongarije en Polen. Zijn land is van 1 juli tot 31 december voorzitter van de Europese Unie. ‘Onze vriendschap is een ideologische blauwdruk voor Europa. Samen zijn we deel van de Europese verscheidenheid binnen de gemeenschappelijke erfenis van Europa. Hongarije en Polen geven inspiratie aan Europa om aandacht te schenken aan eigen identiteit,’ aldus Stanczyk.

De beelden staan vlak naast de Ridderzaal, op de Hofplaats en naast de ingang van de Tweede Kamer op Plein 2. Gevormd in wit marmer en donker brons geven ze de zo vaak beladen sfeer van politiek Den Haag iets speels en iets bemoedigends.

Sobocinski

De beelden van de Pool Robert Sobocinski zijn vooral dramatisch. Hij maakt er geen geheim van geraakt te zijn door het werk van illustere voorgangers. Zijn beelden doen daarom denken aan Zadkin, Jacometti, Modigliani en Rodin. Na aanvankelijk vooral massieve werken te hebben gemaakt, volgden open werken met grillige lijnen zoals het beeld Chaos (2002).

Een gevleugelde uitspraak van Sobocinski luidt: ‘Niet de mensen hebben het brons gevonden, maar het brons hen’. Voor de Pool is brons geen dood materiaal maar levende stof. Het beeld vormt zich tijdens het maken. De kunstenaar gaat daarbij een innige relatie aan met het materiaal. Of zoals hijzelf zegt: ‘De energie binnen in mij geef ik door aan het brons. De spanning vloeit als het ware uit mijn lijf om zich voort te zetten in de beweging van de materie.’ Zijn werk zit vol power en zeggingskracht. Samengebalde oerdriften die opeens tot expressie komen. Geest vervoerend met een aureool van heilige verhevenheid. Sobocisnki bezit zowel de ziel van magiërs als van zielenknijpers. Ruim twintig jaar wijde hij aan de studie naar constructie en destructie Conclusie? ‘Overmatige bedekking leidt tot verstikking’, zoals Sobocinsky stelt. Zijn latere werk is daarom vooral een bronzen lijnenspel met een maximale balans tussen abstractie en figuratie. Werkelijkheid en verdichting gaan daarbij naadloos in elkaar over.

Boldi

Hoe anders is het werk van Boldi. Hij behoort tot de weinige hedendaagse beeldhouwers, die nog met steen werken. Ondanks de oerdrift van de mens uit het stenen tijdperk ontbreekt anderen veelal de moed voor het gevecht met het steen Passie en expressie geven Boldi een plaats binnen de klassieke plastieken. Alledaagse mensen verandert Boldi in helden. Een Braziliaanse vrouw, een man op een scooter. De figuren doen denken aan vervlogen tijden. De expressie op de gezichten ontroeren en vertederen.

Het marmer haalt hij in Carrara uit dezelfde mijn als destijds Michelangelo. ‘Het loshalen van het benodigde marmer duurt soms twee jaar,’zegt Boldi. Om de sculptuur te maken verblijft hij enkele maanden in het klooster van Carrara. Kijkende naar een stuk steen ontdekt Boldi de verborgen figuur in de materie De grote lijnen gebeuren met machines, maar het afronden en details handmatig. Het belangrijkste is de zuiverheid van de vorm. Boldi schaaft net zolang totdat alle vormen rond en glad zijn.

Boldi’s inspiratie put hij uit de harmonie van het alledaagse leven. Wijzend op de andere beelden op het Binnen-en Buitenhof verklaart hij: ‘Als we hier rond kijken dan zie we allerlei thema’s. Muziek, moederschap, sport. Deze thema’s hebben door de eeuwen heen, vanaf de oertijd tot nu, het alledaagse leven beheerst.’

Of hij op kopers hoopt tijdens de expositie op het Binnenhof? Boldi haalt zijn schouders op. ‘Eigenlijk maak ik elk beeld voor mezelf. Ik voel me niet gemotiveerd om ze te verkopen. Geld interesseert me niet. Dat hoeft ook niet, dankzij de verzamelaars. Wereldwijd, van New York tot Dubai, kopen ze veel van mijn werk.’’