Recensies en Prentenboek

Imme Dros: Dit is het huis bij de kromme boom

Imme Dros: Dit is het huis bij de kromme boom

'Dit is het huis bij de kromme boom', geschreven door Imme Dros is bekroond met een zilveren griffel. Maar wat maakt het prentenboekje zo bijzonder, en is het wel een zilveren griffel waard?


Het verhaal

Dit is het huis bij de kromme boom is een boek geschreven voor kinderen vanaf 3 jaar. Het boek gaat over een jongetje, die gaat verhuizen naar het huis van zijn overleden oma. Door de geboorte van zijn zusje is ‘het huis bij de kromme boom’ te klein geworden. Alle spullen worden verhuisd door ‘de man met de grote knuist’. Behalve zijn badeendje, die wordt vergeten. Gelukkig wordt het uiteindelijk toch nog gebracht door de postbode.

Het verhaaltje is eigenlijk heel simpel, zoals ik hierboven al beschreven heb. Het is voor kinderen wel heel herkenbaar. Ieder kind vergeet wel eens zijn beer, die dan vreselijk gemist wordt. Kinderen kunnen zich goed identificeren met de hoofdpersoon en zullen dan ook heel opgelucht zijn als aan het einde het badeendje toch weer terecht is. Heel erg beeldend is bijvoorbeeld ook ‘de man met de grote knuist’. Kinderen kunnen zich echt heel erg over kleine dingen verwonderen. Zo is dit jongetje bijvoorbeeld heel erg onder de indruk van de grote handen van de verhuizer. Imme Drost heeft dit heel goed, en heel herkenbaar uitgedrukt.

Het originele aan het boek is de verteltoon. Elke keer wordt het verhaal uitgebreid met een nieuw zinnetje. Daarna wordt het voorafgaande herhaald. Op die manier wordt ruimschoots voldaan aan de herhalingswens van de peuter. Bovendien wordt het verhaaltje volledig in rijm verteld.

De tekeningen

De tekeningen, gemaakt door Harrie Geelen, zijn net zo goed als het boek zelf. Ze zijn erg mooi getekend en bieden het kind genoeg vermaak. Er valt veel op te zien, ook als het boekje vaker bekeken wordt. Elke keer zal het kind weer andere details opvallen. Zelf ben ik erg gecharmeerd van de tekening waar het jongetje heel verdrietig een tekening aan het maken is van een eend. Hieruit blijkt dat zijn andere speelgoed dan wel verhuisd is, maar hij zijn badeendje toch nog wel mist. Ook het plaatje waarop hij zijn tong uitsteekt naar zijn zusje in de wieg vind ik erg aandoenlijk. Alsof hij haar stiekem toch de schuld geeft van de verhuizing en het verlies van zijn eendje.

De zilveren griffel

Het boekje is bekroond met een zilveren griffel. Ik vind dit zeker terecht. Het kinderboek is qua stijl en vormgeving origineel en literair. De vormgeving is origineel door de herhaling van het voorafgaande. Ook het rijm is mooi en vloeiend neergezet. Zelfs terwijl het verhaaltje in rijm verteld wordt, heeft dit geen negatieve invloed op het verhaal en de sfeer die Imme Dros heeft weten te creëren. Ik kan me goed voorstellen dat (volwassen) juryleden dit boek van Imme Dros waarderen en bekronen.

Het is, mijn inziens, nog maar de vraag of kinderen zelf het boek ook zullen bekronen. Het verhaal is herkenbaar en echt geschreven op het niveau van kinderen, maar toch bevat het boek elementen, die voor kinderen niet altijd interessant zijn. Zo zal het steeds terugkerende rijm, voor peuters op den duur toch als ‘langdradig’ beschouwd worden. Ze raken de verhaallijn kwijt, en hiermee ook de aandacht voor het boek. Door de vele en lange herhalingen is er weinig actie in het boek. Het duurt lang voordat er weer een nieuw element toegevoegd wordt. Hierdoor wordt het verhaal kunstmatig uitgerekt. Ook kan een bepaalde zinsopbouw voor kinderen verwarrend werken. Bijvoorbeeld het stukje over het badeendje dat in het bad lag, en daardoor vergeten werd. Ik citeer: ’t Lag in het bad waar ik vaak in zat, dat mocht niet mee (want het was nat) in de wagen zo groot als een zaal’. Door de toevoeging tussen haakjes ‘want het was nat’, zal de peuter moeite hebben om daarna weer door te schakelen naar de ‘verhuiswagen’.

Toch denk ik dat een peuter, als het verhaaltje goed voorgelezen wordt, veel plezier kan beleven aan het boekje. Dit plezier hangt veel af van de verteller van het verhaal en het inlevingsvermogen van het kind. De mooie tekeningen zullen zeker een grote bijdrage leveren aan dit leesplezier
© 2007 - 2010 Saskiaw, gepubliceerd in Recensies (Kunst en Cultuur) op 20-09-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Saskiaw is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Imme Dros: Dit is het huis bij de kromme boom"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.