Recensie Strijd om Troje

Veel mensen zullen de mythe over de slag van Troje wel kennen. Toch heeft Jaco van der Moolen geprobeerd om van deze oude Griekse mythe een sprankelende musical te maken. Onder leiding van regisseur Cormac Burmania hebben de leerlingen van Jeugdtheaterschool Barendrecht en Ridderkerk getracht de ingewikkelde Ilias van dichter Homerus te vereenvoudigen, zodat ook kinderen wat van het verhaal begrijpen. De musical is daardoor ook geschikt voor kinderen vanaf 6 jaar. De voorstelling draait van 11 t

Tijdens het huwelijksfeest van Peleus en Thetis komt er plotseling een appel uit de lucht vallen. Op deze appel staat geschreven: ‘Voor de allermooiste’. Het is echter niet duidelijk voor wie de appel is bedoeld, aangezien er 3 godinnen zijn die beweren dat ie voor hun bedoeld zou zijn. Als eerst pakt Hera (Marlou de Bont), beschermgodin van het huwelijk, de appel op, en denkt meteen dat deze voor haar bedoeld is. Athene (Donna Weststrate), de godin van de wijsheid, en Aphrodite, de godin van de liefde (Annelieke Schipper) dachten echter precies hetzelfde. Zeus (Johan Rietveld) wist wel hoe hij dit probleem moest oplossen. Hij vroeg Paris (Guillermo Hilversum), prins van Troje om te beslissen wie de mooiste godin was. De godinnen zetten ieder hun beste middelen in om ervoor te zorgen zij de begeerde appel van Paris zouden krijgen. Uiteindelijk doet Aphrodite hem het beste aanbod van de 3 godinnen door hem de mooiste vrouw van de wereld, Hélena, te schenken. Hiermee begint ‘de Strijd om Troje’.

Het toneelbeeld bestond voornamelijk uit een goed decor, en duidelijke kostuums. Het decor bestond uit 2 verschillende delen: de wereld van de goden, en de wereld van de mensen. De symboliek hiervan is zelfs voor kleine kinderen duidelijk zichtbaar, aangezien de goden donkere kleren dragen, en de mensen felle kleuren. Ook is er aan gedacht om de kostuums van de Trojanen geel te maken, en die van de Spartanen rood. Dit is een simpel, maar goed middel om beide partijen van elkaar te onderscheiden. Voor de rest was de belichting in orde, maar niet speciaal.

De zang is een belangrijk onderdeel van het toneelstuk. De teksten klinken dan ook lekker in het gehoor en kunnen lang in je hoofd blijven zitten. Hierdoor zag je in de pauze kinderen neuriënd rondlopen. Ik heb slechts een keer het gevoel gehad dat een acteur op de verkeerde toonhoogte aan het zingen was, maar dit was totaal niet storend. De muziek speelde een belangrijke rol aangezien de teksten ook een deel van het verhaal uitlegden. Ze geven veel informatie over de goden en hun leven.

De drie belangrijkste personages in het stuk zijn Hera, Athene en Aphrodite. Het is duidelijk dat de onderlinge relatie tussen die drie slecht is, aangezien ze alledrie de mooiste godin willen zijn. Dit is belangrijk voor het stuk omdat zonder de haat tussen hen het verhaal saai zou zijn. Het verhaal gaat dan ook over drie godinnen die met elkaar in strijd zijn om de mooiste te zijn. Er is echter nog een vierde persoon die belangrijk is voor het stuk, en dat is Paris. Met hem leefde ik het meest mee omdat hij degene was die bepaalde welke godin de mooiste was. Hierdoor had hij een enorme machtspositie en werden hem allerlei dingen aangeboden.

Een belangrijk thema in het verhaal was eerzucht. Eris, de godin van de ruzie, was niet blij toen zij niet was uitgenodigd op de bruiloft van Peleus en Thetis. Om wraak hierop te nemen, zocht zij naar een manier om een ruzie te veroorzaken. De eer van Hera, Aprodite en Athene zorgde uiteindelijk voor het ontstaan van de Trojaanse oorlog. Het is duidelijk dat dit thema ver van de wereld van tegenwoordig af staat, aangezien in de echte wereld nooit een oorlog zou ontstaan doordat 3 mensen de mooiste willen zijn.

Boeiend aan de voorstellingen waren de gevechten. Deze waren goed verzorgd en zagen er leuk uit. Dit zorgde voor het extra beetje spanning, wat het verhaal wel kon gebruiken. Verder was de choreografie, verzorgd door Debbie van Dishoeck en Malika Vermeij, dik in orde. De dansen werden met veel gevoel en enthousiasme uitgevoerd, en zorgden ervoor dat het stuk liep. De dansen gaven een goed beeld van de emoties van de personages op dat moment. Minder boeiend vond ik het moderne ‘jumpen’ wat in de musical werd gedanst. Ik vond het niet bij de sfeer van het verhaal passen, en het voegde ook niet iets belangrijks aan het verhaal toe.

Het hoogtepunt van de voorstelling werd bereikt toen het paard van Troje op een leuke manier naar voren werd gebracht. Over dit moment werd dan ook het meest gepraat na afloop van het toneelstuk.

Ik zou de musical ‘strijd om Troje’ zeker aan mensen kunnen aanraden, omdat de spelers door middel van een enorm enthousiasme een oud en complex verhaal weten om te toveren tot een simpele en vooral leuke musical voor jong en oud. © 2007 - 2009 Timmermans, gepubliceerd in Recensies (Kunst en Cultuur) op 17-10-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Timmermans is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Mythen en Sagen - De Trojaanse Oorlog: De legende over de Trojaanse Oorlog is bij de meeste mensen bekend. Het verhaal is onlangs verfilmd. De film heet Troy, met Brad Pitt in een van de hoofdrollen. De uitd…
• De verovering van Troje: Het is algemeen bekend dat de Grieken jaren bezig waren met het proberen te veroveren van Troje. Hoe ging dit in haar werk? Wat gaf de doorslag? De legendes beschrijven het als volgt…
• Troy: de film vergeleken met de klassieke overlevering: Een artikel dat een aantal "fouten" in de film Troy wil blootleggen: waar zijn de filmmakers bewust of onbewust in de fout gegaan, waar hebben ze de kl…
• Journalistiek: kunst en cultuur & recensies: De kunstpagina is niet bepaald de favoriete pagina van een krant bij zowel de lezer als de journalist. De pagina wordt als mooi maar wel als onbereikbaar gezien.…
• Gijsbrecht van Aemstel: Gijsbrecht van Aemstel (ook geschreven als Gysbreght van Aemstel) is een toneelstuk dat speelt in 1304 en geschreven is door Joost van den Vondel.