Recensie: Mel Hartman – De fantasiejagers

Mel Hartman creëert in haar boek ‘De fantasiejagers’ een nieuwe wereld, namelijk de wereld van onze dromen. Vampiers, heksen, elven, weerwolven en andere aparte wezens leven in deze wereld. Een recensie over haar boek.

Gegevens van het boek

Uitgeverij: Kramat
ISBN: 978-90-752-1276-1
Genre: Fantasy, Science-Fiction
Uit de serie: Kramat Première

Over Mel Hartman

Mel Hartman schrijft al jaren. Haar liefde voor woorden ontstond zodra ze kon schrijven, maar pas in de puberteit kwam ze erachter dat pure fictie haar het beste lag. Horror, fantasy, thrillers en science-fiction wisten haar aandacht te trekken.
Mel begon met een aantal boeken in eigen beheer, die ze voor een vriendelijke prijs kon laten drukken bij de beurs van het onuitgegeven boek in Leuven. Ze ontmoette ook de editor voor het Vlaamse tijdschrift Flanders Fantastic. Al snel kreeg ze de vraag of ze wilde schrijven voor het blad.
Toen Mel van België naar Nederland verhuisde, heeft ze een tijdje columns geschreven voor een plaatselijke krant over haar beeld van de Nederlanders.
Op een ochtend kreeg Mel het idee voor ‘De fantasiejagers’. Na een flinke zoektocht naar een uitgever, kwam ze terecht bij uitgeverij Kramat. Deze uitgever geeft ieder jaar zes boeken van debutanten uit. Mel was één van de gelukkigen die werd uitgekozen.

Over De Fantasiejagers

Kate woont in Emowereld, dat is de naam van de droomwereld van de ratiomensen (gewone mensen dus). Door een portaal hebben de beide werelden elkaar leren kennen, maar dat gaat niet geheel van een leien dakje. De mensen zijn bang voor de wezens in de droomwereld (elven, weerwolven, vampiers, etc). De Emowezens maken gebruik van die angst, door stiekem door het portaal te gaan en de mensen te laten schrikken.
De veiligheidsdienst ‘De fantasiejagers’ zorgt ervoor dat deze wezens terug naar hun eigen wereld gaan.
Kate is het enige Emowezen dat in deze veiligheidsdienst zit. Vanwege haar krachten, is ze de perfecte aanvulling voor de groep.
Maar dan lijkt er iets niet goed te gaan en het is nog maar de vraag of de fantasiejagers het allemaal wel kunnen oplossen.

Fragment uit het boek

‘Het komt wel goed,’ meende Bobbie. ‘We kunnen hier best nieuw bloed gebruiken.’
Het viel me nu pas op dat ze nog niet van haar eigen koffie gedronken had.
‘Waarom heb je...’ Ik zag en voelde mijn hoofd op de tafel vallen, alsof ik van op een meter afstand toekeek. Mijn hersenen bleven werken, maar mijn lichaam deed het niet meer.
Bobbie keek met de handen in de zij op me neer. ‘Vertel me nu maar waarom je echt naar hier bent gekomen,’ commandeerde ze. Het klonk niet eens onvriendelijk.
Een waarheidsserum, besefte ik. Daar was ik mooi ingetuind, in slaap gewiegd door Bobbie’s moederlijkheid.

Mijn mening

De eerste hoofdstukken van het boek wisten me niet helemaal te interesseren. Ik heb al veel fantasy-boeken gelezen, dus misschien kwam het daardoor. Ik kreeg het idee dat er téveel informatie werd gegeven en dat het verhaal daardoor niet echt op gang kwam. Iedere opmerking, iedere beweging, ieder wezen, alles werd uitgelegd. Ondertussen gebeurde er niets.
Gelukkig werd deze uitleg naarmate het boek vorderde een stuk minder en kwam ik als lezer goed in het verhaal te zitten. De personages zijn prima uitgewerkt, al zijn er ook een aantal personages waar weer vrij weinig over wordt verteld.
Mel Hartman weet de spanning goed op te bouwen. Ze beschrijft de dingen op zo’n manier, dat je graag verder wilt lezen en het boek liever niet aan de kant wilt leggen. Ook gebruikt ze veel humor, wat een groot pluspunt is. Iedere mythe die in het boek wordt genoemd, blijkt een heel andere betekenis te hebben in Emowereld. Verschillende sprookjes zijn heel anders gegaan dan hoe wij ze kennen.
Het boek is niet erg dik. Dat is jammer, want sommige gebeurtenissen hadden best wat uitgebreider mogen worden beschreven. Wanneer er een gevecht gaande is, houdt het ook opeens weer op. Zonde, vooral als je nagaat dat er wel veel tijd is besteed in het beschrijven van seksscène’s. Er zit aardig wat erotiek in het boek, maar wat dat precies met het verhaal te maken heeft, is me nog steeds onduidelijk.
Ondanks de minpuntjes was het een leuk verhaal, dat mijn aandacht wist te blijven houden.

Fantasy?

De uitgeverij zelf plaatst het boek ‘de fantasiejagers’ in het genre fantasy. Zelf ben ik het hier niet helemaal mee eens. Er zitten allerlei typische fantasywezens in, maar tegelijkertijd krijg je als lezer te maken met verschillende dimensies en een portaal. Daarnaast speelt het verhaal zich af in de toekomst en zijn er allerlei technische snufjes. Dit alles gaat gepaard met de wezens, magie en een duidelijk beeld van het verleden.
Mijn mening is dan ook dat het boek een mengeling is tussen fantasy en science-fiction.

Tweede deel?

Na het lezen van ‘de fantasiejagers’ bleef ik met wat vraagtekens zitten. Ik vermoed dat er nog een vervolgdeel zal komen, om deze vragen te beantwoorden. Het zou in ieder geval niet verkeerd zijn als er een vervolg verschijnt. Het boek is interessant genoeg om er meer over te lezen.

Strip

Voor de mensen die niet zo van lezen houden is er goed nieuws: er is een strip in de maak van het boek ‘de fantasiejagers’. Het zal hier om een reeks stripalbums gaan, die het verhaal vertellen van het boek.
Wanneer deze strips zullen verschijnen is nog onbekend. © 2007 - 2009 Writingsuus, gepubliceerd in Recensies (Kunst en Cultuur) op 23-10-2007, laatst gewijzigd op 10-12-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Writingsuus is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Recensie: Mel Hartman – Droomloos: Droomloos is het tweede boek van Mel Hartman, en het vervolg op het boek ‘De fantasiejagers’. Het boek gaat over onze wereld en de droomwereld die met elkaar in verbinding…
• Een boek Promoten: Een boek promoten kan iedereen. Maandelijks verschijnen er talloze nieuwe boeken op de markt. Schrijvers die bij reguliere uitgevers zitten hebben hier vaak geen omkijken naar. Een hoop pr…
• Recensie: Raven Dice – Het genot van een prooi: Het boek een genot van een prooi is een ietwat erotisch boek over de SM-wereld waarin wordt verteld wat de hoofdpersoon allemaal heeft gedaan in haar leven. Ee…
• Manuscript naar uitgevers sturen: Je wilt opvallen met je manuscript, maar hoe doe je dit? En wat moet je absoluut niet doen bij het opsturen van je manuscript?
• Recensie: Tisa Pescar – Jachtmaan: Maire komt na een lange tijd terug in Frankrijk en gaat bij haar broer en drie van zijn vrienden in huis wonen. Maar al snel komt Maire erachter dat er iets niet pluis is..…