Het volkslied van Turkije

Het Turkse volkslied bestaat uit 10 coupletten, allen in het Turks geschreven, in het begin van de 20ste eeuw.

Het Turkse volkslied

Het Turkse volkslied is in 1921 officieel aangenomen. Het is geschreven door M. Akif Ersoy. De muziek is gecomponeerd door Zeki Ungor.

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl...
Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Garbın âfakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddım var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,
'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.
Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.
Doğacaktır sana va'dettiği günler hakk'ın...
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı:
Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:
Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şuhedâ fışkıracak toprağı sıksan, şuheda!
Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da hüda,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Ruhumun senden, ilâhi, şudur ancak emeli:
Değmesin mâbedimin göğsüne namahrem eli.
Bu ezanlar-ki şahadetleri dinin temeli,
Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım,
Her cerihamdan, ilâhi, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden nâ'şım;
O zaman yükselerek arşa değer belki başım.

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:
Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!

Vertaling;
Vrees niet! Want de karmozijnrode vlag die trots de golven draagt, zal nooit langzaam verdwijnen,
De laatste vuurhaard die brandt in mijn natie.
Het is de ster van mijn natie, en het zal voor altijd schijnen;
Het is van mij; en het behoort alleen tot mijn natie.

Frons niet, ik smeek u, o terughoudende halve maan,
Maar glimlach naar mijn heldhaftige natie! Waarom de boosheid, waarom de woede?
Anders zal het bloed dat we voor jou vergieten niet waardig zijn;
Want de vrijheid is het absolute recht van mijn godvrezende natie.

Ik was vrij vanaf het begin en zal het altijd zijn.
Welke gek zal me in kettingen zetten? Het idee verbaast mij!
Ik ben als een brullende vloed; krachtig en onafhankelijk.
Ik zal bergen verscheuren, ik zal de oneindigheid overtreffen, en dan nog zal ik uitstromen!

Al omringt een stalen pantsermuur de westelijke einder,
Ik heb een bastion in mijn hart vol van geloof!
Je bent machtig, vrees niet! Hoe kan het tandeloze monster,
dat je "beschaving" noemt zo'n groot geloof wurgen?.

Mijn vriend! Laat niet mijn geboorteland in de handen van gemene mensen!
Geef uw borst als pantser! Houd deze beschamende stormloop tegen!
Want snel zal de dag van de goddelijke belofte komen.
Wie weet het? Misschien morgen? Misschien nog wel sneller!

Zie niet de grond waar u op loopt als zuivere aarde,
Maar denk over de duizenden onder u die eronder liggen, zonder een begrafenis.
U bent de edele zoon van een martelaar, behoud de traditie, kwets niet uw voorvader!
Zelfs wanneer u werelden wordt beloofd, geef dit paradijs van een geboorteland niet op.

Welke man zou niet willen sterven voor dit hemelse stuk land?
De martelaren zouden uitstorten als u de grond zou uitdrukken! Martelaren!
God mag al mijn geliefden en al mijn bezit nemen als hij wil.
Maar laat hem mij niet van mijn enige echte geboorteland op deze wereld beroven.

De enige smeekbede van mijn ziel aan U, Ο God, is dit:
Laat geen vreemde hand de borst van mijn heiligdom bezoedelen.
Laten deze gebedsoproepen, waarvan de belijdenissen de kern van het geloof zijn,
eeuwig over mijn vaderland weerklinken

Dan zal mijn grafsteen, als er een is, duizenden keren met zijn voorhoofd de aarde raken (zoals in salaat) in geestvervoering.
O God, tranen van bloed stromen uit mij, uit iedere wond,
Mijn lijk zal van de aarde stromen als een geest,
En dan zal ik wellicht opstijgen en de hemel bereiken.

Dus beweeg en golf als de dagende hemel, o glorieuze halve maan,
Zodat elke laatste daling van ons bloed definitief waardig kan zijn!
Noch zult u, noch mijn natie zal ooit gedoofd worden!
Absolute vrijheid is het recht van mijn altijd vrije vlag;
Vrijheid is het absolute recht van mijn godvrezende natie!