Australische Volkeren; Melanesiërs

In dit artikel zal alles behandeld worden over de Melanesiërs. Van leven in de steentijd, tot hun nomadische bestaan tot het koppensnellen. Waar de Melanesiërs misschien nog het meest om bekend staan, is het kannibalisme.

Wanneer we iemand vragen waar de meeste mensen van het negroïde ras wonen, krijgen we bijna zeker als antwoord: Afrika. En dat antwoord is dan verkeerd. Want ook Melanesië, zoals men het eilandengebied van de Zuidwestelijke Grote Oceaan noemt, wordt bewoond door mensen die men strikt genomen tot de negroïden rekent. Hun aantal overtreft dat van de negroïden in Afrika met ongeveer een derde.

De bewoners van Melanesië worden grofweg in twee groepen verdeeld: de Papoea's en de 'echte' Melanesiërs. Maar eigenlijk gaat het om vele, soms sterk van elkaar verschillende volkeren, wat ook duidelijk uit de verschillende talen die zij spreken blijkt.

Eilanden der zwarten

De eilanden die met elkaar Melanesië vormen, liggen ten zuidoosten van Indonesië en ten noorden van Australië en Nieuw-Zeeland. Het gebied omvat Nieuw-Guinea, de Bismarck Archipel, de Salomons Eilanden, de Nieuwe Hebriden, de Fiji Eilanden en Nieuw-Caledonië.

In levenswijze, taal en cultuur verschillen de mensen van eiland tot eiland soms aanzienlijk van elkaar. In ieder geval bezitten ze een middelmatige lichaamslengte, een tamelijk donkere huid, gekroesd haar, een laag voorhoofd en een brede, platte neus.

De naam 'Melanesië' is rechtstreeks van het uiterlijk van de bewoners afgeleid; de Griekse term betekent letterlijk: 'Eilanden der Zwarten'.

De laatste kannibalen

De Melanesiërs zijn bijna allen landbouwer; verder wordt de jacht en de visvangst uitgeoefend. Ondanks het gebruik van nogal primitieve werktuigen komen ze goed aan de kost en zijn ze doorgaans doorvoed. Het varken vormt voor deze mensen de basis van alle rijkdom. Het dier wordt alleen tijdens feestelijkheden geslacht en gegeten.

Tot voor enige tijd werd in Melanesië ook vaak mensenvlees gegeten. Aan deze praktijk is onder Westerse invloed wel rijwel een einde gekomen, maar in sommige afgelegen streken wonen tot op de dag van vandaag nog echte kannibalen. Dit kannibalisme heeft een godsdienstige achtergrond: de Melanesiërs geloofden dat ze bij het eten van een mens ook diens 'Mana' verkregen. Deze Mana zou een magische kracht zijn, die de mens sterk en onoverwinnelijk maakt.

Leven in de Steentijd

Tot voor kort leefden de Melanesiërs nog in de steentijd. Er zijn nog streken waar de beschaving niet is doorgedrongen en de bevolking nog nooit metalen heeft gezien. In de kustgebieden evenwel vindt een levendige handel plaats en kennen de bewoners tal van moderne voorwerpen. In de binnenlanden zijn wapens en werktuigen van vulkanisch glas, vuursteen, bamboe, hout en been nog heel gewoon. De Melanesiërs zijn zeer bedreven in het hanteren van speren, slingers, knotsen en pijl-en-boog.

De inheemse kleding bestaat uit een eenvoudig lendeschort en zelfs dat wordt vaak niet gedragen. Stamhoofden zijn er trots op enige Westerse kledingstukken te kunnen dragen.

De mannenhuizen

In de Melanesische dorpen valt steeds één bouwwerk sterk in 't oog. Het staat wat terzijde en is gebouwd op hoge palen; men bereikt het middels een trap. Het is het mannenhuis, waar de ongetrouwde mannen wonen en waar de getrouwde mannen trouwens ook meestal te vinden zijn. Alleen de gehuwde mannen wonen eigenlijk in kleine hutten, bij hun gezin.

Een jongeman van ongeveer 15 jaar wordt als volwassen beschouwd, iets wat uitvoerig wordt gevierd. De knaap moet zich eerst diep in het woud voorbereiden en allerlei proeven van bekwaamheid afleggen. Pas daarna wordt hij in de kring van mannen opgenomen en verhuist hij naar het mannenhuis.

Wanneer hij voldoende varkens heeft om een bruid te kunnen kopen, kan hij zelf een gezin stichten en een hut bouwen.

Het koppensnellen

Verwant aan het kannibalisme is de praktijk van het koppensnellen. Van een gedode tegenstander wordt het hoofd afgesneden waaruit vervolgens de schedelbeenderen worden verwijderd. Met behulp van gloeiende stenen wordt het hoofd sterk gekrompen.

Wie aldus een hoofd bezit, gelooft de krachten van de vorige eigenaar te hebben overgenomen; hoe meer hoofden, hoe meer kracht hij bezit. De gesnelde koppen worden bewaard in het mannenhuis.

Andere volkeren

Bekijk hier ook de informatie over andere volkeren. Om de informatie te zien, klik dan op het volk.

• Hottentotten
• Negride volkeren van Afrika
• Eskimo's
• Aboriginals
• Toearegs
• Zoeloe's
• Bosjesmannen
• Mongolen
• Japanners
• Tibetanen
• Indiërs
• Arabieren
• Lappen
• Schotten
• Algemene informatie over Europese Volkeren
• Maori's
• Polynesiërs

© 2008 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Volkeren (Kunst en Cultuur) op 09-09-2008, laatst gewijzigd op 12-01-2009. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Nederlands-Nieuw Guinea in de 2e wereldoorlog: Nederlands-Nieuw Guinea was zoals veel landen betrokken in de 2e wereldoorlog. Een stadje op de zuidkust van dit grote eiland is nooit bezet geweest door de Jap…
• Koers van de Australische dollar: De Australische dollar is de munteenheid van Australië. De munt geldt als wettig betaalmiddel in het land Down Under. Dit artikel vertelt alles over de geschiedenis, de koer…
• Chronologie Geschiedenis Nieuw-Guinea: Hier lees je de chronologische geschiedenis van het eiland Nieuw-Guinea van 1511 tot 1700. De Portugezen waren de eersten die voet aan land zetten in Papua. Spanje heef…
• Tropische eilanden; Bass eilanden: Een deel van Polynesië is Frans Polynesië, een overzees gebied in de zuidelijke Stille Oceaan, een gebied van 118 eilandjes waarvan 67 bewoond zijn. Het Frans Polynesië bes…
• Chronologie Geschiedenis Nieuw-Guinea (2): Het westelijke deel van het eiland Nieuw-Guinea heeft lang bij Het Nederlandse Koninkrijk behoort. In onderstand artikel lees je de geschiedenis op tijdsvolgorde in…