InfoNu.nl > Kunst en Cultuur > Geschiedenis > Geschiedenis Jodendom: Israëls afvalligheid

Geschiedenis Jodendom: Israëls afvalligheid

Geschiedenis Jodendom: Israëls afvalligheid Na de openbaring op de Sinaï was het Joodse volk nog niet gereed om Kanaän binnen te trekken en Kanaän was niet klaar om het Joodse Volk te ontvangen. Zodoende moest Israël veertig jaar rondzwerven in de woestijn. In die periode smeedde Mozes het volk Israël tot een eenheid. Mozes zelf mocht Kanaän echter niet binnentrekken. Nadat Israël Kanaän binnengetrokken was begon de moeilijke taak als Uitverkoren Volk. Vele malen ging Israël in de fout.

Israëls omzwervingen in de Sinaï-woestijn - Mozes mag het Beloofde Land niet in

Na de openbaring op de berg Sinaï was het Joodse volk geestelijk nog niet rijp om het land Kanaän binnen te trekken. Ze konden, als voormalige slaven, nog niet eensgezind denken en handelen. Ook konden ze niet hun roeping vervullen waarvoor Kanaän als Beloofd Land diende.
Ook Kanaän was nog niet klaar om het Joodse volk toe te laten. Het was een vazalstaat van Egypte. De vazalvorsten boden hevige weerstand tegen binnenvallende horden. Zodoende moest Israël veertig jaar rondzwerven in de woestijn. In die periode smeedde Mozes het volk Israël tot een eenheid. Mozes zelf mocht Kanaän echter niet binnentrekken. Hij stierf als grootste profeet die Israël ooit heeft gehad.

Verovering van Kanaän

Toen het Egyptische rijk verval begon te vertonen begon het ook in Kanaän onrustig te worden. Dit was het juiste moment om Kanaän binnen te vallen. De Israëlieten drongen Kanaän binnen via de het noorden van de Dode Zee. Na Jericho te hebben veroverd, kwam het zuidelijke deel van Midden-Kanaän in handen. Daarna volgde het zuiden en ten slotte het noorden van het land. Het noordelijk deel van Midden-Kanaän was al in handen van Hebreeuwse stammen als gevolg van de oorlogen van de zonen van Jakob (zie Genesis 34:25 en volgende; Genesis 48:22; I Kronieken 5:20 en volgende). Een aantal steden moesten nog veroverd worden maar ondertussen verdeelde Jozua de veroverde gebieden onder de stammen. In Silo werd de ark geplaatst en diende als kracht die de stammen godsdienstig en politiek verenigde. Toch lukte de vereniging niet goed en was er meer sprake van anarchie (Richteren 17:6). Hierdoor verzaakte de dienst aan God, waarbij o.a. Baäl werd aanbeden.

De Richteren

Er waren twaalf moedige leiders, 'richteren geheten, die zich krachtig verzetten tegen deze afgoderij. Ze vochten tegen de vijand maar brachten ook het volk terug naar de dienst aan God. In de tijd van Samuël, de laatste richter, had de Joodse godsdienst wortel geschoten in het noorden met de tempel in Silo als middelpunt waar jaarlijks hele gezinnen naar toetrokken. In hun eigen gebieden hadden ze plaatselijke heiligdommen, de 'hoge plaatsen'.

Na de onderwerping van de Kanaänieten doemde een nieuwe vijand op: de Filistijnen. Ze trokken het heuvelland van Efraïm binnen en verwoesten veel Israëlische steden, met inbegrip van Silo. Samuël gebruikte de nederlaag om de Baäldienst uit te roeien. Het volk begon te roepen om een koning om hen te richten, dat wil zeggen een koning bekleed met de hoogste macht over leven en dood (I Samuël 8:5). Samuël verzette zich er aanvankelijk tegen. Pas na een soort grondwet stemde hij toe. De 'Magna Carta' schreef hij neer in 'een boek dat hij voor de Eeuwige plaatste voor de leiding van de toekomstige koningen van Israël' (I Samuël 10:25).

Saul, David en Salomo

Saul

Saul (ca. 1025) is de eerste koning van Israël. Hij voldeed niet aan de verwachtingen, maar hij versloeg wel de Filistijnen en bracht grote eenheid.

David

Met David (1012-972) begon de Gouden Eeuw. Hij vergrootte zijn rijk. Van Jeruzalem maakte hij de hoofdstad en plaatste er een heiligdom om de ark te huisvesten. Zo werd Jeruzalem het nationale en religieuze middelpunt van Israël. David schonk aandacht aan het ritueel van het heiligdom. Zo introduceerde hij met medewerking van de priesters en levieten muziek bij de eredienst. Ook schreef hij psalmen en gezangen. Vanwege zijn eigen tekortkomingen stelde David mentoren aan, de profeten Gad en Nathan.

Salomo

Davids politiek van centralisatie op politiek en godsdienstig gebied werd door zijn zoon Salomo (971-1931) voortgezet. Hij liet een tempel bouwen en alle andere heiligdommen in het land moesten verdwijnen. De welvaart in het land nam toe. Ook heerste er ongeëvenaarde vrede voor Israël. De zwakke buren waren onderworpen, terwijl Egypte en Assyrië in verval waren. Er was dus geen sprake van internationale inmenging. Naast economische ontwikkeling was er culturele ontwikkeling. Kunst en wetenschap bloeiden en Salomo droeg daartoe bij door zijn wijsheid, humor, intelligentie en bijzondere literaire begaafdheid.

Israëls afvalligheid: zuiverheid van Israëls godsdienst werd aangetast

Door de vele contacten met het buitenland kwamen er ook heidense invloeden het land binnen. Salomo trouwde veel buitenlandse vrouwen die hun eigen afgodsbeelden meenamen. De God van Israël was niet langer de Ene en Enige God, maar alleen een nationale God. Allerlei bijgelovige praktijken zoals magie en necromantie (waarzeggerij door het oproepen van overledenen) deden hun intrede. Ook kwamen er allerlei uitheemse goden als gevolg van de contacten met het buitenland. Zo werd de nationale eenheid aangetast. Na Salomo viel het rijk uiteen ten tijde van koning Jerobeam. Er kwamen twee rijken: Israël in het noorden met tien stammen waarvan Jerobeam koning werd. En in het zuiden het koninkrijk Juda met de stammen van Juda en Benjamin die het huis van David trouw bleven.

Lees verder

© 2008 - 2019 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Geschiedenis Tora: Mondelinge overdracht ToraGeschiedenis Tora: Mondelinge overdracht ToraDe Mondelinge Tora werd 1500 jaar lang mondeling overgedragen van leraren op studenten, generaties lang vanaf de Sinaï t…
De bijbel: Richteren, Ruth, Samuël en KoningenDe bijbel: Richteren, Ruth, Samuël en KoningenDe bijbel is geen makkelijk boek om zo maar te lezen. Interessant en de moeite waard is het zeker wel. Hieronder tref je…
Torastudie 97: wat Jithro hoorde - Exodus (18:1)Torastudie 97: wat Jithro hoorde - Exodus (18:1)Sommige Sjabbatot zijn speciaal. Zo ook de Sjabbat waarin gelezen wordt over de gebeurtenis op de berg Sinaï. Opvallend…
Noachieden: uitverkoren als voorbeeldfunctie - Exodus 19:3-6Noachieden: uitverkoren als voorbeeldfunctie - Exodus 19:3-6In Exodus 19:3-6 staat dat God de Joden 'koos' om als koninkrijk van priesters en een heilige natie op te treden. Het ga…
Dertien geloofspunten Maimonides 7: Mozes grootste profeetIn het Jodendom wordt Mozes als de grootste profeet beschouwd. Hij werd door God uitverkoren en had een grotere kennis d…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Hurk, Pixabay
  • Het jodendom - joodse godsdienst in historisch perspectief - Isidore Epstein

Reageer op het artikel "Geschiedenis Jodendom: Israëls afvalligheid"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 04-07-2018
Rubriek: Kunst en Cultuur
Subrubriek: Geschiedenis
Special: Joodse geschiedenis
Bronnen en referenties: 2
Schrijf mee!