Dichter: Jotie T'hooft

Johan T'Hooft was een Belgisch neo-romantisch dichter en schrijver. In zijn kinderjaren was het een voorbeeldige jongen die sublieme resultaten behaalde op de lagere school. Maar bij de overstap naar het middelbare onderwijs liep het mis. Hij kende onder meer aanpassingsproblemen door zijn mindere resultaten, opstandig karakter en onhandelbaar gedrag. Hij wordt dan ook enkele keren van school gestuurd. Hij zoekt zijn toevlucht in de literatuur, poëzie en drugs.

Biografie

Op zijn veertiende was hij al verslaafd. Als Jotie 17 is verlaat hij zijn ouderlijke huis om op kot te gaan wonen in Gent. Hij volgt er kunstacademie. Van studeren komt niets in huis. In Gent komt hij in het drugsmilieu terecht. Door het gebruik van drugs komt hij in geldnood en wordt hij onrechtstreeks verplicht drugs te verkopen en allerhande werkjes te doen. Eind 1973, op 17-jarige leeftijd neemt hij slaappillen en probeert hij zelfmoord te plegen door zich te snijden met scheermesjes. Deze zelfmoordpoging mislukt en zijn ouders halen hem terug in huis. Daar kent hij een periode van relatieve rust.

Begin 1974 wordt Jotie opgepakt voor drugsbezit en doorverwezen naar het opvoedingscentrum te Beernem. Na zijn verblijf in het opvoedingscentrum leert hij Ingrid Weverbergh kennen, dochter van directeur van uitgeverij Manteau. Zij huwen op 29 augustus 1974. Hij krijgt werk bij zijn schoonvader als lector in de uitgeverij. Zijn schoonvader zorgt er ook voor dat zijn eerste bundel (Schreeuwlandschap) in 1975 gepubliceerd wordt.

Toch vond Jotie T'hooft geen rust, in julie 1976 probeert hij een tweede maal zelfmoord te plegen. Ditmaal door een fles wiskey leeg te drinken en valium in zijn bloed te spuiten. Maar alweer mislukt de zelfmoordpoging. Zijn tweede dichtbundel Junkieverdriet verscheen in 1976 en krijgt de fel begeerde Reina Prinsen Geerligsprijs toegereikt. Met deze bundel breekt hij door in de literaire wereld. Jotie wordt redacteur van heel wat tijdschriften en geeft in heel het land voordrachten en lezingen die hij ook publiceert in tijdschriften.

Het druggebruik wordt erger en gaat de zachtaardige Jotie T'hooft veranderen. Ingrid verlaat haar man. Uiteindelijk slaagt hij er toch in om in de nacht van 5 op 6 oktober 1977 zelfmoord te plegen. Hij contacteerde zijn dealer om van hem drugs te kopen. Eerst weigerde hij maar toen Jotie zei dat hij morgen op een lange reis vertrok gaf hij toch toe. Ze zijn samen naar zijn huis in Brugge gereden. Jotie spoot zich daar een overdosis cocaïne in het lijf en schreef nog 12 afscheidsgedichten met de toelating om deze te publiceren. Op de muur stond nog een afscheidbericht, vermoedelijk voor zijn ex bedoeld: ''vaarwel kleine meid! veel geluk!'

Na zijn dood worden nog heel wat ongepubliceerde gedichten van Jotie uitgegeven.

Bibliografie

Poëzie

• Schreeuwlandschap (1975)
• Junkieverdriet (1976)
• De laatste gedichten (1977)
• Poezebeest (1978)
• Verzamelde gedichten (1981)
• In bossen op eenzame plekken (1995)
• Als mooie rozen verdwijnen (1996)

Website met gedichten van Jotie T'hooft

Proza

• Heer van de poorten (1978 - verhalen)
• Verzameld proza (1982)