De Aboriginals van Australië: Hun religie

Religie neemt een grote plaats in het leven van de Aboriginals in. Ze geloven dat de aarde en al het leven daarop heel lang geleden door geesten van hun voorouders zijn geschapen. Dat zou zijn gebeurd in een tijdperk die de Engelse kolonisten 'dreamtime' hebben genoemd, een vertaling van de term van de Aboriginals voor die scheppingsperiode. Ze geloven helemaal niet dat ze oorspronkelijk uit Azië afkomstig zijn, zoals de geleerden hebben ontdekt.

De Droomtijd

De geesten die hun voorouders hebben geschapen bepaalden ook hoe de Aboriginals moesten leven en zich gedragen ten opzichte van de natuur en hun medemensen. Nadat ze de aarde hadden gemaakt, trokken ze zich terug in de natuur , waar ze nu nog steeds aanwezig zijn, in bomen, dieren, planten en stenen. En ze kunnen nog steeds leven maken, geloven de Aboriginals. Dus bestaat de Droomtijd nog steeds.

De Droomplaats
Mensen van nu mogen niets aan de Droomtijd proberen te veranderen, maar haar alleen gebruiken. En bovendien hebben ze de plicht gekregen om de wereld van hun voorouders in stand te houden. Het bijzondere van de religie van de Aboriginals is dus dat ze geloven dat de Droomtijd nog steeds actief is. Ze houden de wereld in stand door te leven op de manier die de voorouders hebben bepaald en houden contact met hen door middel van rituelen. Dat noemen de Aboriginals 'dromen', wat dus niets te maken heeft met onze dromen. Het is meer het religieuze gevoel met hun land. Zoals andere mensen naar de kerk gaan, gaan zij naar hun ceremoniën, die bij voorkeur op een 'droomplaats ', een imunga, worden gehouden. op die plekken zonken de vooroudergeesten na de schepping weer in de aarde en de Aboriginals geloven dat ze daar nog steeds wonen.

De skingroep
De mensen die samen een ceremonie houden en die dus samen 'dromen', vormen een skingroep (skin=huid). Ze horen bij elkaar, als een soort familie. Zo'n skingroep heeft ook namen: één voor de mannen en één voor de vrouwen. Een kind uit zo'n skingroep noemt alle mannen 'vader' en alle vrouwen 'moeder'. Ook de mensen zelf hebben een skinnaam en die is dan weer verbonden met de naam van de moeder: alle kinderen hebben dezelfde skinnaam als hun moeders naam. Zo zijn de Aboriginals met elkaar verbonden, vaak in heel grote groepen die een gemeenschappelijke skin hebben.

De totem

De nu levende Aboriginals zijn ook door de voorouders geschapen, geloven ze, en ze worden als het ware herboren uit geesten die in de droomtijd leven. Kinderen worden dan ook niet in de eerste plaats door de man gemaakt, maar komen voort uit een geestelijk wezen dat in het lichaam van de vrouw is binnengedrongen; de eigenlijke rol van de vader wordt niet helemaal ontkend, maar er wordt weinig aandacht aan besteed. Het moment en de plaats waarop de vrouw merkt dat ze zwanger is, bepalen de naam van het kind dat ze draagt. Dat kan dus een voorwerp of een wezen uit de natuur zijn, want daarin is de voorouder aanwezig die het nieuwe leven heeft veroorzaakt. Als dat wezen een hagedis is, krijgt het kind die naam en die hagedis zal voortaan zijn totem (symbool) zijn. Dat betekent dat het kind zich zijn leven lang nauw met de hagedis verbonden zal voelen en de taak heeft om het dier te beschermen. Hij zal dus nooit die hagedissensoort mogen doden of eten, want zijn eigen leven komt immers uit dat dier voort.

Ayers Rock
Er bestaat ook een groepstotem, dus mensen met dezelfde totem. Men komt daarvoor eens per jaar bij elkaar en vereert de gemeenschappelijke voorouder dan in religieuze rituelen, op speciale droomplaatsen. Dat zijn plaatsen waarvan de Aboriginals geloven dat er geesten wonen. Zo'n heilige plaats is bijvoorbeeld Uluru, de beroemde rode rots in het midden van Australië, beter bekend als Ayers Rock. Die enorme bult in het vlakke woestijland trekt veel toeristen en wordt door de Aboriginals beschouwd als een heilige plaats.

De mythen

Tijdens de godsdienstige ceremoniën, waarbij vaak muziek wordt gemaakt, gezongen en gedanst, worden de gebeurtenissen uit de droomtijd in de heilige verhalen (mythen) verteld. Verhalen waarin voorhistorische dieren voorkomen, zoals de reuzenslang, de reuzenkangoeroe en het reuzenbuideldier. Ook wordt in die verhalen verteld over hoe je met de natuur en je medemens moet omgaan. De mythen vormen de basis van de leefwijze van de Aboriginals. Omdat ze geen geschreven geschiedenis kennen, worden de herinneringen aan vroeger mondeling aan de volgende generaties doorgegeven. Door hun liederen leren ze allerlei dingen die belangrijk zijn voor hun voortbestaan: de wetten en regels die voor een stam gelden, het bezweren van boze machten, steun bij ziekten en bevallingen en zelfs het opwekken van regen.

De didgeridoo
De zang wordt begeleid door muziekinstrumenten als de didgeridoo, een blaasinstrument en klapstokken, houten stokken die tegen elkaar worden geslagen. De verhalen en liederen gaan ook nu nog steeds gepaard met dansen. De bijeenkomsten waren doorgaans geheim, maar de Aboriginals houden ook openbare religieuze bijeenkomsten waar iedereen mag komen. Dat zijn in het algemeen vrolijke feesten met veel eten, drinken en muziek. De didgeridoo is ook in het westen populair geworden en volgens kenners een moeilijk te bespelen instrument vanwege de bijzondere ademtechniek die nodig is om de juiste klanken naar voren te brengen. Het is een houten buis van zo'n anderhalve meter, die een sonore, donkere toon kan voortbrengen. Het wordt tegenwoordig druk verkocht als souvenir. De belangstelling ervoor heeft ook heel wat bijgedragen aan de belangstelling voor de cultuur en het leven van de Aboriginals. © 2008 - 2009 Staal, gepubliceerd in Geschiedenis (Kunst en Cultuur) op 25-03-2008, laatst gewijzigd op 25-03-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Staal is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• De Aborigines (Aboriginals): Iedereen heeft over de Aborigines gehoord, gelezen of geleerd. In dit artikel wordt hun geschiedenis beschreven en allerlei dingen verteld over hun gewoontes en hun cultuur.
• Kata Tjuta’s vele hoofden: Iedereen heeft wel eens gehoord van Ayers Rock (Uluru) in Australië, terwijl de rotsformatie Kata Tjuta (ook wel 'The Olga’s' genoemd) zeker niet onderdoet. Beide rotsformaties bev…
• De Aboriginals van Australië: De blanke overheersing: Het zou tot 1840 duren voordat het laatste gevangentransport vanuit Engeland naar Australië zou plaatsvinden. Toen hadden al heel wat gevangenen hun stra…
• De Aboriginals van Australië: Beeldende kunst en muziek: Kunst heeft altijd een heel belangrijke plaats in de Aboriginal-cultuur ingenomen. Rotsschilderingen en rotsgraveringen van tienduizenden jaren oud in…
• De strijd van de aboriginals: Je kunt de aboriginals vergelijken met de jager verzamelaars. De vrouwen en kinderen zochten bessen en de mannen joegen op dieren. Ze leefden in groepen van ongeveer 40 man. De…