Lifecasting als kunst of herinnering
Lifecasting is een techniek om een 3D-afdruk te maken van een menselijk lichaam of een deel daarvan. Eerst wordt een gietvorm gemaakt. De uiteindelijke afdruk wordt gemaakt door een vloeistof in de gietvorm te laten stollen. Lifecasting wordt veel toegepast om een blijvende afdruk te maken de buik van een zwangere vrouw.Geschiedenis van Lifecasting
De eerste toepassing van lifecasting, alhoewel toepast op het lichaam van een overledenen worden teruggevonden in de het 'oude Egypte'. De Egyptenaren maakten naast mummies ook doodsmaskers van hun overleden dierbaren en farao's.Ook in de late middeleeuwen werden met wax of gips afdrukken van het gezicht van overledenen gemaakt. Afdrukken van het gezicht van belangrijke mensen uit die tijd kunnen nu nog teruggegevonden worden in kerken en andere openbare gebouwen.
Uitvoering en materiaal
Bij lifecasting wordt gewerkt met levende modellen, het is dus belangrijk dat het materiaal geen irritatie of allergische reacties geeft. Vaak wordt gebruik gemaakt van wax of gips. Lifecasting wordt ook toegepast met ijs, glas en zelfs chocolade. Alle materialen die snel verharden en de huid niet schaden zijn geschikt.Afhankelijk van het materiaal kunnen de replica's zeer gedetailleerd zijn. Replica's kunnen details zoals huidporiën en vingerafdrukken bevatten.
Toepassing van Lifecasting
Lifecasting wordt meestal toegepast op mensen, soms ook op dieren. Er bestaan lifecastingtechnieken, die een afdruk maken van het gehele lichaam, meestal worden alleen afdrukken gemaakt van de buik, het gezicht of handen en voeten. Lifecasting wordt vaak gezien als een vorm van kunst. Duane Hanson is een alom bekende beeldhouwer die lifecasting toepast in zijn werk.In de medische wereld wordt life casting ook toegepast voor het aanmeten van prothesen.
Toepassingen van lifecasting worden verder veel teruggevonden in de film- en televisieindustrie.
