InfoNu.nl > Kunst en Cultuur > Oorlog > De eerste Holocaust - Over de Armeense genocide /Robert Fisk

De eerste Holocaust - Over de Armeense genocide /Robert Fisk

De eerste Holocaust - Over de Armeense genocide /Robert Fisk Midden-Oosten correspondent Robert Fisk schreef in 2005 de essay 'De eerste Holocaust - Over de massamoord op de Armeniërs'. Het boek gaat over de Armeense genocide, de eerste genocide van de twintigste eeuw - ook wel eufemistisch 'de Armeense kwestie' genoemd. Robert Fisk sprak met nazaten van de slachtoffers van de Armeense genocide - want dat was het. Het boek vertelt het verhaal van het bloedblad dat aangericht werd door een bewind dat zich overgaf aan tomeloos en bruut geweld.

De eerste Holocaust


De grote verdwijntruc

De schimmen van de slachtoffers van de Armeense genocide achtervolgen ons nog altijd. Robert Fisk geeft hiervoor twee oorzaken. De Armeense genocide is de voorloper geweest van de Holocaust op de Joden en daardoor heeft de Armeense genocide een sterke morele dimensie. Hitler nam de slachting onder de Armeniërs niet slechts voor kennisgeving aan, hij wist heel goed wat er zich had afgespeeld en hoe deze kwestie in de vergetelheid was geraakt. Niet lang voordat nazi-Duitsland begon met de systematische uitroeiing van de Joden, stelde Hitler de retorische en beruchte vraag:

  • "Wie herinnert zich vandaag nog de uitroeiing van de Armeniërs?" (Wer redet heute noch von der Vernichtung der Armenier?)

Hieruit spreekt de boodschap dat de verantwoordelijken deze oorlogsmisdaden straffeloos hebben kunnen begaan en Hitler besefte dat terdege. Er werden slechts drie ondergeschikte functionarissen opgehangen - het ontbrak de Turkse gerechtshoven aan politieke wil om door te pakken. En de geallieerden stonden er wat machteloos bij. Niet lang daarna begon de ontkenning van de massamoorden en werd vanaf dat moment hard gewerkt aan wat Robert Fisk 'de grote verdwijntruc van de eerste genocide van de eeuw' noemt.

Deze 'verdwijntruc' van de Armeense genocide is volgens Fisk een nog veel gruwelijker dimensie dan de hierboven besproken morele dimensie. De Turkse regering en in hun kielzog zeer vele Turken in en buiten Turkije, ontkennen in alle toonaarden dat anderhalf miljoen Armeense christenen in 1915 en 1916 het slachtoffer zijn geworden van genocide door de toenmalige Ottomaanse machthebbers. Eind 2006 wekte de Armeense genocide nog beroering onder Turken in Nederland. Het besluit van CDA en PvdA om ontkenners van de Armeense genocide van hun stemlijst te schrappen leidde tot felle reacties. Turken in Nederland dreigden met een massale boycot van de twee partijen bij de komende verkiezingen. Deze categorische weigering de gruweldaden te erkennen, wordt gesteund door menig Westerse regering - de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk voorop.

Hoge prijs

De prijs voor het vertellen van de waarheid is hoog. Schrijver en Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk wordt alsnog aangeklaagd voor 'het beledigen van de Turkse identiteit, de republiek en de staatsinstellingen', nadat in eerste instantie de rechtbank geen grond voor vervolging had gezien. Het hoogste hof van beroep in Turkije bepaalde echter dat er weldegelijk gronden zijn om Pamuk te vervolgen en floot de lagere rechtbak terug. Pamuk had het gewaagd om tijdens een interview met een Europese krant in 2005 Turkije te bekritiseren wegens het ontkennen van zijn historische verantwoordelijkheid voor 'het vermoorden van 30.000 Koerden en een miljoen Armeniërs' en dat is volgens het hof voldoende grond om hem in het beklaagdenbankje te zetten.(1)

Sommigen moeten het uiten van de waarheid met de dood bekopen. Dat bleek in 2007 toen de Armeense hoofdredacteur Hrant Dink in koelen bloede werd vermoord voor het kantoor van zijn krant in Istanboel. Hrant Dink had het gewaagd het afslachten van honderdduizenden Armeniërs 'genocide' te noemen. Het was schokkend om te zien dat twee Turkse politieagenten op foto's trots naast de verdachte van de moord poseerden - de Turkse nationalist Ogun Samast.

Genocide

De Armeense genocide is een welbewuste poging geweest van het Turkse bewind om het Armeense volk uit te roeien. Ofschoon de Turken in het openbaar spraken van hun plannen de Armeense bevolking 'elders onder te brengen', kwamen de echte bedoelingen van de Turkse regering tot uiting in de bijna anderhalf miljoen Armeense doden. Op 15 september telegrafeerde de Turkse minister van Binnenlandse Zaken instructies naar zijn prefect in Aleppo:

"U bent al op de hoogte gebracht van het feit dat de regering (...) heeft besloten alle aangegeven personen woonachtig in Turkije volledig uit te roeien (...) Hun bestaan moet worden beëindigd, hoe tragisch de genomen maatregelen ook mogen zijn, en dit zonder rekening te houden met leeftijd of geslacht of gewetensbezwaren."(2)

Robert Fisk schrijft dat niet alleen de omvang van de etnische wreedheden opvallend zijn, maar ook het systematische karakter. Er lag beleid aan ten grondslag om de Armeniërs over de kling te jagen en uit te roeien. Reeds voor die tijd waren de christelijke Armeniërs als tweederangsburgers onderworpen aan de willekeur van het kalifaat en de sultan en van hun islamitische landgenoten. Tussen 1894 en 1896 werden onder het regime van sultan Abdul-Hamid (1876-1909) tussen de 100.00 en 200.000 Armeniërs vermoord. Dit gebeurde door middel van pogroms die oogluikend worden toegestaan door de sultan.

Dhimmies

De schrijfster Bat Ye'or beschrijft in haar boek 'The decline of eastern christianity under islam - from jihad to dhimmitude', dat christenen en Joden die onder islamitisch bewind vallen zich alleen kunnen handhaven als dhimmies.(3) Het woord dhimmi wordt in de sharia gebruikt ter duiding van een Jood of christen die de superioriteit van de islam heeft erkend en zich onderdanig onderwerpt aan het islamitisch oppergezag. Dhimmies krijgen bepaalde religieuze vrijheden, maar ze moeten wel een extra belasting betalen - jizya genaamd - en zich allerlei beperkingen en discriminerende voorschriften laten welgevallen. Verzet hiertegen wordt bestraft met de dood - geheel volgens de regels van de jihad. Volgens Bath Ye'or was de Armeense genocide een jihad. Alleen moslims deden mee aan de slachtingen en profiteerden van de buit, zoals land, huizen en inboedels en het het tot slaaf maken van vrouwen en kinderen; jongens boven de twaalf jaar werden gedood. De massamoord was bedoeld om het dhimmie-nationalisme de kop in te drukken in het gebied dat behoort tot de de dar al-Islam ('het huis van de islam'). Bat Ye'or merkt hierover op dat dit proces van fysieke eliminatie van een opstandige natie al eerder was toegepast tegen de Slavische en Griekse christenen - ofschoon Europese interventie fysieke uitroeiing wist te voorkomen.

Achtergronden van de genocide

Sinds het jaar1454 maakte Armenië deel uit van het grote Ottomaans-Turkse islamitische imperium. Op zijn hoogtepunt in de 16e en 17e eeuw strekte dit rijk zich uit van Noord-Afrika via het Arabisch schiereiland, het Midden-Oosten, Georgië en Anatolië, tot ver over de Balkan in Europa, te weten een groot deel van Hongarije en Transylvanië. In de 18e en 19e eeuw was de macht en invloed van het Ottomaanse rijk tanende en brokkelde het rijk steeds verder af. Ook moest het steeds meer invloed van buitenaf dulden. Andere machtige staten, zoals de Russische en Oostenrijks-Hongaarse imperia, deden hun invloed gelden; zo werd tsaar Nicolaas I beschermeer van de christenen in het Ottomaanse rijk. Intern kregen ze te maken met opstandige nationalistische bewegingen van met name christelijke bevolkingsgroepen die al dan niet met wapengekletter onafhankelijkheid opeisten. Te denken valt aan Griekenland, Servië, Roemenië en Bulgarije. De Ottomaans-Turkse machthebbers waren niet in staat het tij te keren.

In 1908 stoten een groep jonge officieren, die onder leiding stonden van de latere vader des vaderlands Mustafa Kemal Atatürk, de sultan van zijn troon. In 1913 greep de extreemnationalistische vleugel van deze groepering, die bekend staat onder de naam 'Jong-Turken', de macht. De leiders van deze radicale vleugel droomden van een groot aaneengeloten Turks rijk, dat zich vanuit Anatolië en de Balkan zou uitstrekken tot ver in Centraal-Azië. Voor de Armeniërs die vanaf eind 19e eeuw een culturele en economische heropleving hadden doorgemaakt en die politieknationalistische aspiraties koesterden, was geen plaats in dit groot Pan-Turkse rijk. De teloorgang van het Ottomaanse rijk, de buitenlandse inmenging, het opkomende Armeense nationalisme en de extreemnationalistische en jihadistische ideologie van de Jong Turken, vormden tezamen de motivationele achtergrond van het plan de Armeniërs te vernietigen. Daar komt nog bij dat het Ottomaanse rijk zich vanaf oktober1914 in oorlog bevond met Rusland, Frankrijk en Engeland, en Rusland had - zonder daarbij een blad voor de mond te nemen - meerdere keren de 'bevrijding van Armenië' als oorlogsdoel uitgeroepen. Het Turkse leger had vervolgens in een aantal veldtochten zware verliezen geleden tegen onder andere Russisch-Armeense troepen - 200.000 Armeniërs uit Russisch Armenië vochten in het leger van de tsaar. Volgens dr. Ton Zwaan waren het deze omstandigheden, gevoegd bij een al langer bestaand diep wantrouwen tegenover de christelijke Armeense minderheid, die aan het besluit de Armeniërs te vernietigen hebben bijgedragen.(4) De genocide op de Armeniërs was in feite een georganiseerde voortzetting van de pogroms die plaatsvonden tussen 1894 en 1896.

Verhalen van slachtoffers en hun nazaten

Robert Fisk sprak met meerdere overlevenden en nazaten van de slachtoffers van de Armeense genocide. Zo geeft hij in het boek een ooggetuigenverslag weer van Mayreni Kaloustian, die 88 jaar was toen hij haar ontmoette en als kind de gruwelijkheden van de genocide heeft meegemaakt:

  • "... Toen kwamen de Turkse soldaten. Het was 1915. Ze sloten alle mannen uit het dorp, dat waren er ongeveer duizend op in een schuur en de volgende dag namen ze hen mee... Ze voerden ze weg als vee... Mijn moeder Khatoun kwam erachter wat er met hen was gebeurd... Mijn moeder ging daar die ochtend heen en zag honderden van onze mannen in rijen op de brug staan, hun gezichten naar elkaar toegekeerd. En toen schoten de soldaten van twee kanten op ze. Ze zei dat de Armeniërs 'als strobalen boven op elkaar vielen'. De Turken ontdeden de lichamen van kleding en waardevolle spullen en dan pakten ze de lichamen bij handen en voeten en gooiden ze in het water. De hele dag door zetten ze de mannen van Mush in rijen op de brug en vermoordden hen. Het ging door tot de nacht viel. Toen mijn moeder naar ons terugkeerde, zei ze: 'We zouden terug moeten gaan naar de rivier en onzelf erin gooien'."(5)

Een ander schriftelijk ooggetuigenverslag dat in het boek van Bat Ye'or is opgenomen, verhaalt over het tot slaaf maken van meisjes en jonge vrouwen:

  • "... Do you know what was done with the young girls and young woman?! Yes, as soon as you read my question, you, who knowIslam, have guessed. However, this will not stop me telling you: THEY HAVE BEEN SOLD! Yes, yes: sold, every girl from the age of seven or eight upwards. They are not expensive. Although it is difficult to feed even the animals in this starving country, there were found among the 'faithful', bidders ready to pay from five to a hundred francs for a piece of white flesh. Do not console yourself with the idea that I am reporting gossip! Vain consolation! Things seen, witnessed, proven, official! Very small girls torn from their mothers, youngbrides taken from their hus bands, young girls 'kaffirs' [infidels] become the slaves of the debauchery of the 'faithful'!..."(6)

Deze verhalen staan niet op zichzelf en zijn geen uitzonderingen. "De geschiedenis van de Armeense volkerenmoord bestaat praktisch uitsluitend uit gruwelverhalen over Turkse soldaten en politiemannen die enthousiast de bevelen van hun regering uitvoerden die gericht waren op de uitroeiing van een heel ras van christelijke mensen in het Midden-Oosten," aldus Robert Fisk.(7)

Ontkennen en bagatelliseren

In het boekje - dat in feite een hoofdstuk is uit zijn boek 'de grote beschavingsoorlog' - trekt Robert Fisk ten strijde tegen de ontkenning van de Armeense genocide door de Turkse overheid die ook Westerse overheden en officials en zelfs journalisten en gerenommeerde kranten als The New York Timesen The Wall Street Journal heeft besmet. Zo wil Jeruzalem de goede relaties met Turkije niet op het spel zetten. In 2001 zei Shimon Peres als Israëlisch minister van Buitenlandse Zaken, in een vraaggesprek met een Turks persagentschap:

  • "Er heeft zich niets voorgedaan dat te vergelijken was met de Holocaust. Wat de Armeniërs hebben doorgemaakt was een tragedie, maar niet een volkerenmoord."(8)

Ook de voormalige presidenten van de Verenigde Staten Clinton en Bush krijgen er van langs. Zo trok Clinton op verzoek van Turkije een verklaring in die in 2000 met meerderheid van stemmen door het Amerikaanse congres was aangenomen. In deze resolutie werd president Clinton opgeroepen in zijn jaarlijkse toespraak ter herdenking van de Armeense slachtoffers man en paard te noemen en deze gebeurtenissen aan te duiden als volkenmoord.

Maar ook in Nederland kunnen we de waarheid geweld aandoen of verzachten we de waarheid als dat ons zo uitkomt. De leider van de PvdA Wouter Bos - thans Minister van Financiën - heeft op 6 november 2006 tegenover Turkse media gezegd - het was verkiezingstijd in Nederland - dat in Nederland de term 'genocide' te makkelijk wordt gebruikt en dat "we niet te slordig moeten omgaan met het begrip". Hij geeft de voorkeur aan de eufemistische term "Armeense kwestie". Zijn secondant Nebahat Albayrak - thans staatssecretaris van Justitie - zei op 26 september 2006 tegen dagblad Trouw te twijfelen, niet aan de aard maar aan de toedracht van de gebeurtenissen in 1915 en 1916. Het is volgens haar nog steeds niet duidelijk of er een vooropgezet Turks plan was voor volkerenmoord. Volgens dr. Ton Zwaan, die is verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en daarvoor heeft gewerkt bij het Centrum voor Holocaust- en Genocidenstudies, komt zij met deze beweringen dicht in de buurt van "de huidige officiële Turks-nationalistische ontkenningspolitiek".(9)

De eerste Holocaust

De eerste schrijver die de Armeense volkerenmoord een Holocaust noemde, was Winston Churchill. Het gaat bij de Armeense Holocaust om de systematische door de overheid geplande en georganiseerde uitroeiing van een hele bevolkingsgroep, door de mannen af te slachten en de vrouwen op dodenmarsen te sturen, waarbij ze mishandeld, verkracht en afgebeuld werden, ontberingen leden en van honger omkwamen. In sommige gevallen werden de vrouwen aan elkaar vastgebonden en in de rivier gegooid, of ze werden samengedreven in een grot en stierven een vreselijke verstikkingsdood. Er zijn veel overeenkomsten met de Joodse genocide, waarbij de nazi's overgingen tot de systematische vervolging en vernietiging van de Joden. Volgens Wim Kortenoeven, die als researcher is verbonden aan het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël (CIDI), kan men zich afvragen "of de nazi’s de Holocaust hadden durven aanrichten als de genocide op het Armeense volk (waarbij Duitsland als bondgenoot van Turkije ter plekke betrokken was) door de internationale gemeenschap eerder als zodanig was erkend, benoemd en bestraft". Zowel de Armeense als de Joodse genocide zijn volgens hem uniek."Maar zij bevatten een universeel geldige gemene deler en dito waarschuwing".(10)

Noten:
  1. Stop de Turkse censuur: http://www.ad.nl/dewereld/3228201/Stop_de_Turkse_censuur.html (voor de laatste keer geraadpleegd op 23 mei 2009)
  2. Robert Fisk: De eerste Holocaust - Over de massamoord op de Armeniërs; Ambo/Anthos, Amsterdam, 2008, p.15.
  3. Bath Ye'or: The decline of eastern christianity under islam - from jihad to dhimmitude - Seventh-Twentieth Century; Fairleigh Dickinson University Press, 1996.
  4. Ton Zwaan: De 'vergeten' genocide; Auschwitz Bulletin 2000 (uitgave Stichting Auschwitz, België), jrg. 5, nr. 17, 2004.
  5. Robert Fisk: De eerste Holocaust - Over de massamoord op de Armeniërs; Ambo/Anthos, Amsterdam, 2008, p.21-22.
  6. Bath Ye'or: The decline of eastern christianity under islam - from jihad to dhimmitude - Seventh-Twentieth Century; Fairleigh Dickinson University Press, 1996, p. 439. Het verslag is tevens opgenomen in: Andrew G. Bostom: The Legacy Of Jihad - Islamic Holy War and the Fate of Non-Muslims; Prometheus Books, New York, 2005, p. 672.
  7. Robert Fisk: De eerste Holocaust - Over de massamoord op de Armeniërs; Ambo/Anthos, Amsterdam, 2008, p.18.
  8. Ibid, p.55.
  9. Zwaan over de Armeense kwestie / Ook Albayrak heeft boter op haar hoofd: http://www.trouw.nl/incoming/article1379108.ece/ (voor de laatste keer geraadpleegd op 23 mei 2009)
  10. Israël moet Armeense genocide erkennen: http://www.refdag.nl/artikel/1280451/Israel+moet+Armeense+genocide+erkennen.html /03-11-2006 (voor de laatste keer geraadpleegd op 26 mei 2009)

Wouter Bos (PvdA) en de Armeense genocide

Column - november 2006

Turkse kiezers opgelet: u kunt weer met een gerust hart op de PvdA stemmen. De leider van de PvdA Wouter Bos alias ‘de windvaan’ heeft op 6 november tegenover Turkse media gezegd dat in Nederland de term ‘genocide’ te makkelijk wordt gebruikt en dat “we niet te slordig moeten omgaan met het begrip”. Hij geeft de voorkeur aan de eufemistische term “Armeense kwestie”. Turken blij: voor de Turkse gemeenschap is de erkenning van de Armeense genocide taboe. Bos blij: tijdens de laatste gemeenteraadsverkiezingen koos 80% van de Turkse kiezers op de PvdA en een groot deel van de Turkse kiezers dreigde voor de komende kamerverkiezingen af te haken nadat afgelopen september het Turkse kandidaat-Kamerlid Erdinc Saçan het veld moest ruimen, omdat hij de genocide weigerde te erkennen. Bos kan iedere stem gebruiken, zeker nu hij weer daalt in de peilingen en het CDA de PvdA voorbijstreeft. Maar er speelt nog iets anders. Het standpunt van Saçan wijkt namelijk niet af van dat van de nummer twee van de lijst, Nebahat Albayrak die nota bene niet van de kieslijst is geschrapt. Zij zei op 26 september tegen dagblad Trouw – een dag voordat Saçan van de lijst werd gehaald – te twijfelen, niet aan de aard maar aan de toedracht van de gebeurtenissen in 1915. Het is volgens haar nog steeds niet duidelijk of er een vooropgezet Turks plan was voor volkerenmoord.[1]

Wouter Bos / Bron: Dutch State / Wikimedia CommonsWouter Bos / Bron: Dutch State / Wikimedia Commons
Waarom sneuvelde Albayrak niet, waarom wordt voor haar een uitzonderingspositie gemaakt? Een verklaring hiervoor kan gevonden worden in het gegeven dat de PvdA zich geen strijd op hoog niveau kan permitteren. Kiezers hebben een broertje dood aan tweespalt in een partij. En vlak voor de verkiezingen de nummer 2 wippen zou hoogstwaarschijnlijk tot veel tumult leiden, zowel binnen als buiten de PvdA en dat zou desastreuze electorale gevolgen hebben. Een kandidaat-Kamerlid daarentegen die op een zeer moeilijk verkiesbare plaats staat, kan zonder al te veel ‘poeha’ van de lijst gevoerd worden. Saçan heeft dan ook het gevoel dat “er met twee maten gemeten” werd. “Haar [te weten: Nebahat Albayrak] formulering en standpunt bleken immers gelijk aan de mijne… Ik kreeg niet de ruimte die kennelijk anderen wel werd gegund,” zo schrijft hij op zijn website.[2]

Albayrak bleef bij haar standpunt, zodat er sprake was van ‘fractiedissonantie’. Met fractiedissonantie bedoel ik twee tegenstrijdige en onverenigbare principiële standpunten die tegelijkertijd bestaan in een partij. Bos begrijpt dat aanhoudende fractiedissonantie schadelijk is voor zijn partij en dat verklaart zijn plotselinge ommezwaai. Voordat Erdinc Saçan van de lijst geschrapt werd, had de Tweede-Kamerfractie van de PvdA erkend dat er een genocide heeft plaatsgevonden. De PvdA had een motie van de ChristenUnie aangenomen waarin de regering wordt verzocht “om binnen het kader van deze dialoog met Turkije [te weten de toetredingsonderhandelingen] voortdurend en nadrukkelijk de erkenning van de Armeense genocide aan de orde te stellen”[3] Maar Bos vindt thans dat de term ‘genocide’ te gemakkelijk wordt gebruikt. Er zijn wel honderdduizenden Armeniërs vermoord, maar hij wil het niet langer genocide noemen. „Aan die term kleven allerlei internationaal-juridische consequenties waarvan onduidelijk is of die op de Armeense kwestie van toepassing zijn.” Vanaf nu ‘Armeense kwestie’ dus. Dissonantie opgelost, harmonie herstelt. Bos laat het graag aan juristen en historici over om te bepalen of er sprake is van genocide.

Welnu, dr. Ton Zwaan, die is verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en daarvoor heeft gewerkt bij het Centrum voor Holocaust- en Genocidestudies, zei onlangs in het dagblad Trouw over de massamoorden op de Armeniërs in het Ottomaans-Turkse Rijk, die hij in een eerdere publicatie “de vergeten genocide”[4] noemde: “Onder … onderzoekers bestaat grotendeels overeenstemming over de voornaamste feiten. Namelijk dat de Armeense minderheid in het Ottomaanse rijk in deze jaren het slachtoffer is geworden van een genocidale politiek van zorgvuldig voorbereide en grootschalige vervolging, deportatie en massamoord. Deze systematische vervolging en vernietiging heeft plaatsgevonden op initiatief en onder leiding van het toenmalige bewind in Istanbul en is uitgevoerd in nauwe samenwerking tussen de civiele staatsbureaucratie, het leger, de gendarmerie en andere politiediensten. Hoewel het woord ’genocide’ destijds nog niet bestond, kan er geen enkele twijfel over bestaan dat het hier een genocidaal proces betrof.”[5]

Ook PvdA-senator Ed van Thijn mengde zich in de discussie en in Vrij Nederland zei hij klip en klaar dat het begrip ‘genocide’ van toepassing is op de volkerenmoord in Armenië. “Volgens de huidige definities is het uitroeien van een volk of het doden van leden van een bepaalde gemeenschap omdat ze leden van die gemeenschap zijn genocide. Dat heeft zich op grote schaal voltrokken, daar heb ik geen enkele twijfel over.”[6]

Bos twijfelt wel. Hij twijfelt of hij wel als de grootste partij uit de bus komt. Iedere zetel telt. Hij wil de Turkse kiezer aan boord houden en de eensgezindheid in de partij en binnen de fractie bewaren. Voor dat doel wil hij zelfs van opstelling veranderen. Maar als je vaart op het kompas van het opportunisme, dan ga je zwalken. Bos, ik roep u op om moreel leiderschap te tonen en de dingen bij hun naam te noemen, zonder rekening te houden met kiezers die u mogelijkerwijs de rug toekeren.

Noten:
  1. http://www.trouw.nl/hetnieuws/nederland/article492466.ece/Bronnen_in_Armeense_kwestie_bevuild
  2. http://www.sacan.net/site/pages/posts/persverklaring156.php
  3. http://www.armenian-genocide.org/Affirmation.355/current_category.7/affirmation_detail.html
  4. http://users.skynet.be/bs136227/src2/Bulletin2000/Bull%2017%20Armeense%20genocide.pdf
  5. http://www.trouw.nl/incoming/article499640.ece/Armeense_kwestie_Ook_Albayrak_heeft_boter_op_haar_hoofd
  6. http://www.vn.nl/vn/show/id=70790

Lees verder

© 2009 - 2017 Tartuffel, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Genocide: ArmeniëDe genocide in Armenië was een van de eerste van de twintigste eeuw, maar werd snel door de wereld vergeten. Het meest t…
Biografie: Nebahat AlbayrakBiografie: Nebahat AlbayrakZe is zonder twijfel de meest succesvolle Turkse Nederlander in de Nederlandse politiek geweest: Nebahat Albayrak. Wil j…
De uitroeiing van het Armeense volk in de twintigste eeuwDe uitroeiing van het Armeense volk in de twintigste eeuwTijdens de Eerste Wereldoorlog vermoordden de Ottomaanse regering anderhalf miljoen Armeniërs. Zij werden gedeporteerd n…
Eurovisie Songfestival 2015: alle deelnemersEurovisie Songfestival 2015: alle deelnemersHet Eurovisie Songfestival 2015 vindt plaats op 23 mei 2015. De halve finales worden gehouden op 19 en 21 mei. Namens Ne…
Genocide als MisdaadGenocide als MisdaadNa de Tweede Wereldoorlog zag de wereld wat er met de Joden gebeurd was, de Holocaust had 6 miljoen Joden het leven geko…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: New York Times, Uploaded By User:MarshallBagramyan Of The English Wikipedia On September 7, 2006. / Wikimedia Commons
  • Andrew G. Bostom: The Legacy Of Jihad - Islamic Holy War and the Fate of Non-Muslims; Prometheus Books, New York, 2005.
  • Bath Ye'or: The decline of eastern christianity under islam - from jihad to dhimmitude - Seventh-Twentieth Century; Fairleigh Dickinson University Press, 1996.
  • Israël en de Palestijnen: ideologische achtergronden (islam): http://mijn-kijk-op.infonu.nl/mens-en-samenleving/30988-israel-en-de-palestijnen-ideologische-achtergronden-islam.html (voor de laatste keer geraadpleegd op 23 mei 2009)
  • Israël moet Armeense genocide erkennen: http://www.refdag.nl/artikel/1280451/Israel+moet+Armeense+genocide+erkennen.html /03-11-2006 (voor de laatste keer geraadpleegd op 26 mei 2009)
  • Robert Fisk: De eerste Holocaust - Over de massamoord op de Armeniërs; Ambo/Anthos, Amsterdam, 2008.
  • Stop de Turkse censuur: http://www.ad.nl/dewereld/3228201/Stop_de_Turkse_censuur.html (voor de laatset keer geraadpleegd op 23 mei 2009)
  • Ton Zwaan: De 'vergeten' genocide; Auschwitz Bulletin 2000 (uitgave Stichting Auschwitz, België), jrg. 5, nr. 17, 2004.
  • Zwaan over de Armeense kwestie / Ook Albayrak heeft boter op haar hoofd: http://www.trouw.nl/incoming/article1379108.ece/Zwaan_over_de_Armeense_kwestie___Ook_Albayrak_heeft_boter__op_haar_hoofd.html (voor de laatste keer geraadpleegd op 23 mei 2009)
  • http://www.trouw.nl/hetnieuws/nederland/article492466.ece/Bronnen_in_Armeense_kwestie_bevuild
  • http://www.sacan.net/site/pages/posts/persverklaring156.php
  • http://www.armenian-genocide.org/Affirmation.355/current_category.7/affirmation_detail.html
  • http://users.skynet.be/bs136227/src2/Bulletin2000/Bull%2017%20Armeense%20genocide.pdf
  • http://www.trouw.nl/incoming/article499640.ece/Armeense_kwestie_Ook_Albayrak_heeft_boter_op_haar_hoofd
  • http://www.vn.nl/vn/show/id=70790
  • Afbeelding bron 1: Dutch State / Wikimedia Commons

Reageer op het artikel "De eerste Holocaust - Over de Armeense genocide /Robert Fisk"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Tessa, 10-07-2012 11:18 #4
Eerste Kamer werkt alleen voor de Moslims. Dankzij corrupte politici hebben de mohammedanen steeds meer macht overgenomen. Export uitkeringen naar Turkije en Marokko, bloedige rituele slachtfeest(offerfeest genoemd!), wrede rituele onverdoofd besnijdenis, genitale verminking bij meisjes én jongens, een misdaad, een tégennatuurlijk fenomeen, is bedacht door zieke geesten wordt als multiculturele praktijk opgedrongen. Burka/hoofddoek, dubbele passpoort, moskee als symbool van overwinning, uithuwelijk, rituele erewraak enz. enz. wordt door de elite gelegaliseerd. Niet gekozen burgemeesters, rechters en zieke ambtenaren blijven beweren dat de Nederlandse cultuur met dit soort praktijken beter wordt. Dankzij corrupte rechters en politici hebben de mohammedanen het rituele erewraak en slachten (nu nog van dieren, en straks van niet-moslims!) weer veiliggesteld. De meer dan twee miljoen mohammedanen in Nederland (2, 3 miljoen) kunnen de komende jaren onbelemmerd doorgaan op Nederlandse bodem met het doorsnijden/doorzagen met een mes van de kelen van hun onverdoofde slachtdieren-vrouwen en ze vervolgens dood laten bloeden. Moslimleiders van NIF en ISN in Nederland denken dat ze ca. over 10 jaar in de grootsteden besnijdenisplicht kunnen invoeren. Gruwelijke besnijdenisfeest (5 moslimmannen houden kind vast en 2 gaan snijden.)met honderden enthousiaste Moslims die bloed willen zien, onverdoofd onder de messen van moslimslagers vastgebonden kinderen, hun gesneden geslachtdelen.
De gruwelijk wrede manier van slachten van dieren (en mensen) door mohammedanen staat in schrille tegenstelling tot de naturelle cultuur. Ten diepste zien we de wrede Islam tegenover de humane overtuiging van de natuur zelf… veel politici en ambtenaren zijn nu onderworpen aan deze gruwelijkheid. De stemmen van de kiesgerechtigde mohammedanen zijn momenteel goed voor aantal zetels in de Tweede-Kamer en komende jaren worden de miljoen minderjarige moslims kiesgerechtigd.
Veel politici, rechters en ambtenaren blijven beweren dat de Moslims bijdrage leveren aan de multiculturele maatschappij. De gruwelijk wrede manier van slachten van dieren en barbaarse rituele erewraak door mohammedanen is geen multiculturele fenomeen maar een collectieve waanzin. Niet alleen dieren maar ook vele vrouwen en meisjes zijn vermoord omdat ze zich aan het agressieve gezag van hun maatschappij, vaders en broers proberen te onttrekken. Met een IQ van ca. 82 is het moeilijk te onderscheiden wat goed of kwaad is, laat staan bijdrage leveren aan een nieuwe culturele ontwikkeling. Het 'verwestersen' als motief, is cruciaal in de motivering van deze slachtingen. De vermoorde vrouwen zijn in tegenstelling tot de vermoorde journalisten en wetenschappers meestal naamloos, maar het is typerend voor de manier hoe de islam zich al eeuwen handhaaft door het elimineren van critici en afvalligen.

De 'elite' heeft bijna onomkeerbare situatie geschapen, welbewust. Iedereen kan zien dat de Eerste kamer, de rechters en ambtenaren meedoen aan deze mohammedaanse collectieve waanzin. De duisterheid van hun motieven is voor een gewoon mens nauwelijks te lezen of te vermoeden, maar willens en wetens hebben de bureaucraten het land kapot gemaakt, want dat is gebeurd:de grote steden zijn de machtscentra, die stuk voor stuk (snel volgen A'dam, Rotterdam, Den Haag, Haarlem, Utrecht, Eindhoven, Tilburg enz)in handen komen van fanatieke, onverschillige islam georiënteerde uitstoot. Nu leven er meer dan 1.5 miljoen jonge, agressieve, hongerige moslimmannen samengeperst op een klein oppervlak, dat steeds meer grond aan de leefbaarheid onttrekt, omdat de moslims overal woningen voor hun kinderen en kleinkinderen laten bouwen. Tegelijkertijd vindt er een verwoestijning plaats. De enige bestendige economische basis van de Nederlandse bevolking, wordt systematisch vernietigd en verliest terrein, bij een gelijktijdig toenemende broedplaatsen voor de massa Moslims.
Over maximaal 10 jaar dicteert m.i. de islam de landelijke verkiezingen. Dan is het over en uit. Als men realistisch bekijkt wonen onze kinderen en kleinkinderen straks tussen 7 miljoen niet westerse allochtonen en Nederland is dan (over 20 jaar) volledig overgenomen. Wanneer de immigratie niet drastisch afneemt, zullen steeds meer van onze kinderen op het oorlogspad gestuurd worden om aan meer voedsel en energie te komen. Onze geschiedenis kan in de vuilnisbak of heeft een geweldige wending genomen, Nederland de vergaarbak van de wereld zal dit in de toekomst niet meer kunnen opbrengen, geen geld en geen kennis meer, verval verzakking verrotting afbraak en sloop zijn het gevolg.
Bureaucratische kaste heeft het volk in deze zaak niet om toestemming gevraagd. Op geen enkele moment, is deze moslimmigratie ooit aan de bevolking voorgelegd. Politici en ambtenaren die betrokken zijn bij deze proces zijn zelf ziek, slap en bedrieglijk.
 
 
Met Vriendelijke Groeten,
 
 
Anti crisis comité 
 
Tessa S., Adriana T., W. Brassy
 
 
 

Bosman, 22-12-2011 21:03 #3
Genocide zijn er al zolang de aarde bestaat, dit heeft te maken met macht, geloof is de bakermacht in deze slagtingen, daar wordt het altijd op aangestuurt.Machthebbers zijn heel goed in opzetten van mensen tegen elkaar.Noem mijn een eerlijke president of machthebber.

Wct, 26-08-2010 11:35 #2
Christelijke "Prominenten" hebben het steeds over "grondrechten, bij elkaar houden, minderheden beschermen etc.", Hoe kom jij aan zo'n islamitische minderheid die van den vreemden ontstaat, grotendeels via illegale immigratie, importbruiden van neef/nichtjes concentreert zich hoofdzakelijk op het feit dat misbruik wordt gemaakt van de mogelijkheden om naar Nederland te komen, vooral bij migratie uit landen als Turkije, Marokko en Somalië: Het gaat om het kunstmatig vergroten van de islamitische bevolking, voornamelijk Turken en Marokkanen die hier geïsoleerde machtsblokken gaan vormen die zich door huwelijksmigratie en hoge geboortecijfers snel uitbreiden en hele wijken en steden overheersen en daarna uit moet groeien tot een meerderheid, die met geweld of democratische middelen ons land moet onderwerpen aan de islamitische landen. Weer zeuren over polarisatie: Helaas is het juist de oude garde die de islam steunt en financiert. Deze 'prominenten' zijn uit een ver en grijs, oud, verleden. Niet van deze tijd. En ze willen de normen en waarden van toen, nu nog indoctrineren. Of te wel, dit soort politiek is niet meer van deze tijd. Tijden veranderen, ook politiek gezien!
Oude garde met zijn utopie is de beste polariseerder. Naïeve kliek die gevaarlijke verwachtingen opwekt heeft geen gemeenschappelijke informatie. Moslims zijn per definitie polaire t.o.v. Europeanen en groei is altijd uit elkaar! Ze blijven polaire, dit is niet nieuw, niet veroorzaakt door een politieke partij, het is sinds 1400 jaar zo geweest. In Zwitserland is er geen anti-islamtische partij, maar toch zijn ze niet minder agressieverder dan hier. Daar bouwen ze ook hun apartheid. In Nederland 640 000 Moslim kinderen geboren en geen enkele heeft een Nederlandse naam gekregen? Splintergroep, pro islamitische Christenen, corrupte prominenten, denken juli dat deze Moslims vergrijzing probleem gaan oplossen? Stop met die demagogie. Moslims komen niet naar Nederland, omdat ze ons een-warm-hart-toedragen, nee aanpassen is er niet bij, maar wel het veroorzaken van maatschappelijke - en sociale onrust. Het probleem van die dwaze, loze mantra is dat er nooit geen echt, op vertrouwen gebaseerd "bijeen" is geweest. Ten diepste willen en mogen moslims (= onderworpen… enkel aan haatbaard nr 1 Mohammed ) niet assimileren, bijeenzijn met niet koosjere westerlingen.

Kaey, 17-12-2009 00:26 #1
Waarom is er dan niemand veroordeelt tijdens het proces in 1923? Wat een bullshit! Vertel beide kant dan en niet 1 kant. Elk verhaal heeft 2 kanten. Wanneer komt het stukje, armeniers staken een mes in de rug van het Turkse volk? Reactie infoteur, 17-12-2009
Hallo Kaey

In het artikel geef ik op een weliswaar beknopte, doch evenwichtige manier de achtergronden weer, die geleid hebben tot de genocide. Hoe dan ook, niets rechtvaardigt volkerenmoord en misdrijven tegen de menselijkheid. Vanuit de Turkse overheid is nadien een politiek van systematische ontkenning van het gebeurde ingezet. Lees bv. 'De vergeten genocide' van dr. Ton Zwaan op
http://users.skynet.be/bs136227/src2/Bulletin2000/Bull%2017%20Armeense%20genocide.pdf

Mvg, Tartuffel

Infoteur: Tartuffel
Laatste update: 16-09-2016
Rubriek: Kunst en Cultuur
Subrubriek: Oorlog
Bronnen en referenties: 16
Reacties: 4
Schrijf mee!