Het mysterie van Stonehenge

Het is een van die mysteries op aarde. In het zuiden van Groot-Brittannië, dichtbij een klein dorpje Amesbury staat een bouwwerk. In een cirkel van 35 meter staan stenen van verschillend formaat opgesteld. Het bouwwerk dateert van ongeveer 3100 v Chr. en hoewel Stonehenge veel minder bekend is dan de piramides in Egypte, zijn ze misschien nog wel mysterieuzer. Want waar haalden de stonehengebouwers de stenen vandaan, en hoe kregen ze het voor elkaar om zonder heftruck dit bouwwerk neer te zetten

Geschiedenis van Stonehenge?

In de loop der jaren is veel onderzoek verricht naar Stonehenge. Door deze onderzoeken zijn we al veel meer te weten gekomen over dit mysterieuze bouwwerk. Hoewel de resultaten van de onderzoeken steeds weer meer vragen opriepen, weten we inmiddels dat Stonehenge in verschillende fasen is gebouwd:

Fase 1 (van 3100 v Chr – 2300 v Chr):
In deze tijd werd een ringwal van ca. 110 meter diameter gemaakt. Aan de buitenkant van deze wal, groef men een gracht. In deze gracht werden beenderen van dieren en vuurstenen gevonden. Met de grond (kalkgrond) die uit de gracht kwam werd de ringwal opgetrokken.

De wal had een twee ingangen en voor een van deze ingangen stond de ‘Slaughter-stone’, inmiddels is deze steen omgevallen en ligt hij. Vanaf de ingang hadden de bouwers tevens een weg van aarde aangelegd. Op deze weg staat de ‘Heel-stone’. In het midden van deze wal begonnen de bouwers aan de eerste ring met stenen. Op de een of andere manier is deze ring niet compleet. Was dit zo bedoeld? Viel het werk tegen? Tevens werden in deze tijd de vier ‘Station-stones’ neergelegd, op de hoekpunten van een rechthoek evenwijdig met de middenas van de cirkel. Tevens zijn er heel veel kuilen gegraven binnen de wal. Over het nut van deze kuilen kunnen wetenschappers het nog niet eens worden.

Fase 2 (van 2100 v Chr – 2000 v Chr):
In deze fase werden de meeste stenen geplaatst. Allereerst de ‘Sarsen-stones’. In een ring van 35 meter rond het centrum werden deze stenen, 30 stuks, van 26 ton neergezet. Hoe ze dit gedaan hebben is weer een groot vraagteken. Boven op deze ‘Sarsen-stones’, die overigens 4 meter hoog waren, werden 30 platte stenen gelegd. Bij het stapelen van deze stenen werd een pen-en-gat-verbinding gebruikt. De platte stenen werden met elkaar verbonden door een messing-en-groef-binding, beide verbindingen bekend uit de houtbewerking.

Binnen de buitenste ring werden vijf zogenaamde ‘Trilithons’ gebouwd. Ook dit waren hoefijzervormige bouwwerkjes, met het openeind richting het noordoosten. Deze ‘Sarsen-stones waren nog groter, ze waren zo’n 50 ton. Van deze trilithons staat er nog 1 overeind, deze is meer dan 6 meter hoog.

Fase 3 (van 2000 v Chr – 1500 v Chr):
In deze fase worden 19 ‘Blue-stones’ geplaatst, binnen de buitenste ring van de ‘Sarsen-stones’, ze legden deze in een hoefijzerpatroon. Het bijzondere van deze stenen is dat ze in de naaste omgeving van Stonehenge niet voorkomen. De dichtstbijzijnde plaats waar ze voorkomen ligt in Wales, en dat is 380 km verder. Hoe ze dus die stenen op die plaats hebben gekregen??

Fase 4 (1550 v Chr – 1100 v Chr):
De laatste fase van het bouwproject was het aanleggen van de laatste cirkel. Tussen de cirkel stenen en de stenen in hoefijzervorm kwamen nog eens 60 ‘Blue-stones’. Ook groeven ze een cirkel met kuilen.

Functie Stonehenge

De functie van Stonehenge is nog steeds niet ontdekt. Wel zijn er verschillende graven ontdekt in en rondom Stonehenge. Tevens hebben ze verbrande mensenresten gevonden. Er zijn dus mensen die geloven dat Stonehenge een van de eerste crematoriums was, in combinatie met een begraafplaats. Ook wordt er gespeculeerd dat Stonehenge wel eens een grote tijdklok kon zijn geweest. Door de schaduwen die de opkomende en ondergaande zon op het bouwwerk legde, zouden ze de tijd af hebben kunnen lezen en zelfs natuurverschijnselen kunnen voorspellen. Veel geloven ook dat het bouwwerk een plek was voor mysterieuze rituelen.

Maar er zijn weer nieuwe ontwikkelingen! In september 2008 kwamen wetenschappers met het feit naar buiten dat er resten van mensen zijn ontdekt die allemaal bepaalde gezondheidsklachten hadden. Deze wetenschappers opperen dat Stonehenge wel eens een soort gezondheidscentrum kon zijn, waar zieken naar toe konden om genezen te worden.

Op 5 januari komt 'The Sun' met een artikel over Stonehenge. Profressor dr. Rupert Till van de Britse Huddersfield University presenteerde hierin de resultaten van een door hem uitgevoerd onderzoek. Hij maakte een computermodel van Stonehenge en gebruikte een replica van Stonehenge om uit te testen wat geluid met Stonehenge gedaan kan hebben. En wat blijkt? De stenen zorgen voor een perfecte akoestiek. Zouden het mysterie gebouwd zijn om specifieke geluiden te creeren? Zou Stonehenge een soort prehistorische discotheek zijn geweest?