De held Perseus en zijn strijd tegen Medusa en Atlas

De halfgod Perseus kreeg het voor elkaar één van de meest afschuwelijke wezens ter wereld te vernietigen en vormde daarna het Atlasgebergte dat wij nu nog steeds kennen. Hoe hij dat gedaan heeft, en wat eraan vooraf ging, lees je hier.

Perseus

Perseus was de zoon van de oppergod Zeus en de sterfelijke vrouw Danaë. Een orakel had voorspeld dat de zoon van Danaë zijn grootvader Acrisius zou doden, dus nam de vader van Danaë maatregelen om dit te voorkomen. Hij sloot zijn dochter op in een bronzen toren. Maar Zeus, die Danaë erg aantrekkelijk vond, liet zich hier niet door tegenhouden. Hij bedreef de liefde met Danaë in de vorm van een gouden regen en even later werd Perseus geboren. Acrisius kwam erachter dat zijn dochter een zoon had gekregen en zette hen samen in een kist die hij de zee op stuurde. Dankzij Zeus spoelde de kist veilig aan op het eiland Seriphos. De visser Dictys, een broer van de koning van Seriphos, vond de twee en nam Danaë en Perseus onder zijn hoede. Perseus werd op het eiland door zijn moeder en de visser grootgebracht. Maar de jonge held was niet lang vrij van bedreigingen: koning Polydectes was verliefd op Danaë en verlangde sterk naar haar. Zij werd echter goed bewaakt door haar zoon, dus besloot de koning dat hij zich van Perseus moest ontdoen. Om Perseus aan zijn einde te laten komen, gaf hij daarom de jonge held een opdracht die hij – dacht de koning – nooit zou kunnen volbrengen. Perseus moest het hoofd van de gorgo Medusa gaan halen…

Gorgo Medusa

In totaal bestonden er drie Gorgonen: Stheno, Euryale en Medusa. Zij waren dochters van Phorcys en Ceto en leefden in het uiterste westen van de wereld, aan de kust van de oceaan, de ringzee die de wereld omgaf. Zij zagen er als volgt uit: hun handen waren van koper, ze hadden gouden vleugels, gevaarlijke slagtanden en hun haren waren slangen. De Gorgonen dankten hun macht aan hun afschuwelijke uiterlijk. Ze zagen er zo lelijk en afstotelijk uit dat iedereen die hen aankeek, ogenblikkelijk in steen veranderde. Er wordt door sommigen echter beweerd dat alleen Medusa dit vermogen had. Zij was echter ook de enige van de drie Gorgonen die sterfelijk was en dus gedood kon worden.
Gelukkig voor Perseus schoot de godin Athene hem te hulp bij deze opdracht, want anders had hij het er wellicht niet levend van af gebracht. Athene zelf had een hekel aan Medusa, omdat die ooit met de god Poseidon de liefde had bedreven (of beter gezegd: werd verkracht) bij een altaar die aan háár gewijd was. Athene gaf Perseus een glanzend bronzen schild en legde hem uit hoe hij te werk moest gaan. Hij moest eerst naar de zusters van de Gorgonen, die in Afrika leefden. Dit waren drie zusters die samen één oog bezaten dat ze om de beurt gebruikten. Op het moment dat de ene zus het oog aan de andere overgaf, greep Perseus het uit haar handen. Nu de zussen niets meer konden zien, waren ze gedwongen Perseus de weg naar de Gorgonen te wijzen. In plaats van het oog weer terug te geven, gooide Perseus het in het water, zodat zij de Gorgonen niet konden waarschuwen dat hij eraan zou komen. Daarna kreeg Perseus van een paar nimfen een kap die hem onzichtbaar kon maken, gevleugelde schoenen en een zak waarin hij Medusa’s hoofd in kon stoppen. Van de god Hermes kreeg hij zelfs nog een speciaal krom zwaard overhandigd waarmee hij het hoofd zou kunnen afhakken. Volledig geprepareerd voor zijn opdracht, vloog Perseus met zijn gevleugelde schoenen naar de woonplaats van de Gorgonen. De Gorgonen lagen op dit moment te slapen. Met zijn rug naar de wezens toegekeerd, zodat hij ze niet zou zien, sloop Perseus achterstevoren naar hen toe. Terwijl hij dat deed keek hij naar het bronzen, glanzende schild dat hij van Athene gekregen had en zag daarin het spiegelbeeld van Medusa. Op deze manier kon hij bij haar komen en haar toch zien, zonder direct versteend te worden. In één zwaai hakte Perseus het hoofd af met het speciale zwaard dat hij van Hermes gekregen had en stopte het hoofd in de zak. Uit Medusa’s bloedende nek ontsproten onmiddellijk het monster Chrysaor en het gevleugelde paard Pegasus. Deze waren verwekt door Poseidon.

Atlas

Niet alleen Heracles, maar ook Perseus kwam in aanraking met de reus die het hemelgewelf op zijn handen droeg. Perseus kwam hem tegen op de terugreis en stelde zich aan Atlas voor als een zoon van Zeus. Atlas was onmiddellijk op zijn hoede, want hij had gehoord van een orakel dat een zoon van Zeus hem zou beroven van de gouden appels uit de tuin van de Hesperiden. Het was niet Perseus maar Heracles die deze voorspelling tot uiting zou laten komen, maar Atlas wist dat toen nog niet en deed erg onhartelijk tegen Perseus. Hij nam een dreigende houding aan en Perseus, die zich door de reus bedreigt voelde, haalde het hoofd van Medusa uit de zak. Atlas versteende onmiddellijk bij het zien van het Gorgonengezicht en vormde het gebergte dat nog altijd zijn naam draagt.