Mamluk Sultan Baibars

Tot op de dag van vandaag wordt hij vereerd in Egypte en Syrië als degene die de laatste Kruisvaarders uit de regio verjoeg. In het Westen stond hij bekend als degene die de Christenen verjoeg en slachtpartijen onder hen aanrichtte.

Jeugd

Baibars werd geboren rond 1223 in Kipchak, wat in die tijd deel uitmaakte van het Mongoolse rijk. Als jongen werd hij door de Mongolen gevangen genomen in 1240, verkocht als slaaf en kwam terecht in Syrië. Vervolgens werd hij verkocht aan een Mamluk officier en naar Egypte gezonden waar hij in dienst kwam van de Ayyubidische heerser Salih Ayyub.

Sultan Qutuz

Rond 1250 werd hij legeraanvoerder van de Mamlukken en hij versloeg de Franse koning Louis lX tijdens de Zevende Kruisvaart. De Ayyubidische Sultan wordt afgezet en er komt een Mamluk (Mamlukken zijn slaven die met name uit het zuidoosten van Europa en Rusland werden geïmporteerd en opklommen tot grote hoogten) in zijn plaats.Tijdens de slag bij Ain Jalut in 1260 was hij aanvoerder onder Sultan Qutuz. Qutuz kwam om het leven en er wordt gezegd dat Baibars daar een hand in had. In sommige geschriften wordt als reden genoemd dat hij wraak nam voor een vriend, anderen noemen het wraak omdat Qutuz hem niet wilde promoveren uit angst voor zijn ambitie. Baibars volgde Qutuz op als Sultan van Egypte.

Verzet tegen de Kruisvaarders

Tijdens zijn regeringsperiode bleef hij zich verzetten tegen de Kruisvaarders en de Mongolen. Bovendien was het het begin van de Mamlukse dominantie. Baibars nam Saladin als zijn voorbeeld. Hij boekte grote successen en had het vooral gemunt op de Tempeliers en de Hospitaalridders, die erg werden gehaat in de Moslim-wereld. In 1268 nam hij Antiochië in. Dit leidde tot de Negende Kruistocht in 1271, die onsuccesvol eindigde. Vervolgens probeerde Baibars zijn gebied uit te breiden richting Turkije waar de Mongolen op dat moment de dienst uitmaakten, maar dit mislukte en hij trok zich terug in Syrië. Hij vormde Egypte en Syrië tot een rijk.

Legeraanvoerder en administrator

Baibars was niet alleen een goede legeraanvoerder, hij had ook oog voor een efficiënte administratie met aandacht voor infrastructuur. Hij liet bruggen en kanalen aanleggen, zorgde voor irrigatie-systemen, liet havens aanleggen en bouwde moskeeën. Om zich te verzekeren van een systeem dat de Mongolen buiten zou houden legde hij wegen aan die de communicatie tussen verschillende steden versnelde. In Jeruzalem liet hij de Rotskoepel renoveren en zorgde voor voedsel voor arme pelgrims.

Wreed heerser

Ondanks zijn kwaliteiten en het feit dat hij van een Egypte weer een welvarend land maakte, was de Sultan niet geliefd. Baibars was een wreed heerser, ook voor zijn onderdanen en regelmatig werden er pogingen gedaan om hem af te vermoorden. Ook legde hij zware schattingen op aan de gebieden die hij bezette.

Gif

Baibars overleed in 1277 in Syrië door eigen toedoen. Hij wilde een rivaal vergiftigen en deed een gif in zijn drankje. De rivaal, prins Malik Kaher verwisselde de bekers echter en Baibars stierf door zijn eigen gif. Hij had een eigen dynastie willen stichten, maar zijn twee jonge zonen werden snel afgezet door een nieuwe Turkse slaaf.