Kruistochten en de geschiedenis ervan

Kruistochten zijn militaire campagnes die plaatsvonden tijdens de 11e eeuw, 12e eeuw en 13e eeuw. Deze kruistochten waren gericht tegen vijanden van het christelijk geloof. Ze begonnen als een poging van de christenen om Jeruzalem, dat gezien werd als behorende bij het christelijke erfgoed, van de moslims te heroveren.

Jeruzalem

Jeruzalem betekent Stad van de Vrede en is een stad met een gemengde Joodse en Arabische bevolking. Jeruzalem is sinds 1949 de hoofdstad van Israël en wordt eveneens geclaimd door de Palestijnse Autoriteit als haar hoofdstad. De stad was de oude hoofdstad van de koninkrijken Israël, Judea en van het Latijnse Koninkrijk Jeruzalem. Het is een van de meest bestreden gebieden ter wereld. De stad wordt door de joden, de moslims en de christenen als heilig beschouwd. Ondanks de aanslagen die er vrij geregeld plaatsvinden, trekt de uit natuursteen opgetrokken stad jaarlijks honderdduizenden pelgrims en andere toeristen. De stad telde eind december 2003 692.000 inwoners.

De geschiedenis

In november 1095 riep paus Urbanus II alle christenen op hun geloofsgenoten in het oosten te hulp te komen en Jeruzalem, de heilige stad, te bevrijden uit handen van de moslims. De eersten die hieraan meededen waren de gewone burgers. Ze hadden een rood kruis op hun schouders en vertrokken voor hun volkskruistocht naar Palestina. Pas toen de eerste volkskruistocht ter plaatse was vertrokken ook zwaar bewapende ridders te paard op kruistocht. Deze kruisridders gingen vaak ook niet uit religieus belang mee, maar uit eigenbelan. Om bijvoorbeeld meer aanzien te krijgen.
Onderweg werden alle moslims en andere tegenhangers van het christendom afgeslacht. Ook vrouwen en kinderen. Op 15 juli 1099 werd Jeruzalem heroverd. Godfried van Bouillon, een van de ridders die aan deze kruistocht meedeed, werd gekozen tot Beschermer van het Heilig Graf, het graf van Christus. Oktober 1187 wisten de moslims onder leiding van Saladin de stad opnieuw in handen te nemen. De reis van West-Europa naar het Heilig Land was lang en gevaarlijk. Onderweg stierven velen. Zij die terugkwamen brachten zijde en specerijen mee. Ook islamitische wetenschappen, zoals sterrenkunde en wiskunde, bereikten via deze weg onze streken.

In totaal werden er negen kruistocten gehouden:

• Eerste kruistocht (1096–1099)
• Tweede kruistocht (1147–1149)
• Derde kruistocht (1189–1192 )
• Vierde kruistocht (1202–1204)
• Vijfde kruistocht (1218–1221)
• Zesde kruistocht (1228–1229)
• Zevende kruistocht (1248–1254)
• Achtste kruistocht (1270)
• Negende kruistocht (1271–1272)

Alleen de eerste kruistocht was betrekkelijk succesvol. De daaropvolgende kruistochten liepen op weinig uit. Na 1270 waren het alleen nog kleine legertroepen die zo nu en dan een stad veroverden op de Turken. Maar die aanvallen hadden weinig succes en de Turken rukten steeds verder op. Zo ver zelfs dat in 1453 de stad Byzantium valt en vervolgens de naam Istanbul krijgt.